لینک‌های قابلیت دسترسی

logo-print
شنبه ۱۳ آذر ۱۳۹۵ تهران ۰۰:۰۳ - ۳ دسامبر ۲۰۱۶

روز سوم ماه می، چهاردهم ارديبهشت، از سوی سازمان ملل متحد به عنوان روز جهانی آزادی مطبوعات گرامی داشته می شود.

همزمان با اين روز که برای يادآوری وظايف دولت ها در قبال حفظ و تامين آزادی برای رسانه ها، چنين نامگذاری شده، گزارش های بسياری توسط سازمان های مختلف ديدبان آزادی بيان منتشر می شوند که وضعيت آزادی رسانه ها را در کشورهای مختلف جهان بررسی می کنند.

حکومت ايران، عموما در دسته حکومت هايی دسته بندی می شود که ماده ۱۹ اعلاميه جهانی حقوق بشر را زير پا می گذارد. اين ماده از اعلاميه جهانی حقوق بشر بر حق آزادی بيان برای همه انسان ها تاکيد دارد.

در آستانه اين روز، سازمان گزارشگران بدون مرز بار ديگر به بازداشت روزنامه نگاری در ايران اعتراض کرد. از نظر اين سازمان ايران «بزرگترين زندان روزنامه نگاران در خاورميانه» است.

اما همزمان، «خانه آزادی» - سازمان غيردولتی مدافع حقوق بشر – در گزارش سالانه خود ايران را در کنار کشورهايی که «بدترين وضعيت را از نظر آزادی بيان» دارند، قرار نداد.

يکی از پژوهشگران اين سازمان نيز گفت به خاطر وجود ابزارهای انتشار نظرات مانند اينترنت و وبلاگ ها، ايران در ميان کشورهايی قرار نگرفته است که از حيث آزادی مطبوعات دارای بدترين شرايط هستند.

نظر شما درباره وضعيت آزادی رسانه ها و آزادی بيان در ايران چيست؟ آيا روزنامه نگاران، نويسندگان، هنرمندان، سياستمداران، موافقان و مخالفان جمهوری اسلامی و مردم عادی در ايران اجازه دارند تا نظرات خود را بدون نگرانی از پيگرد يا تحت فشار قرار گرفتن، بيان کنند؟

نقش اينترنت و به ويژه وبلاگ ها را در اين ميان چگونه ارزيابی می کنيد؟ به نظر شما راحتی استفاده از چنين ابزارهايی تا چه اندازه به اين احساس برای شهروندان ايران دامن زده است که آنها می توانند از آزادی بيان بهره مند شوند؟

تجربه شخصی شما در اين زمينه چگونه است؟ در هر موقعيت حرفه ای يا اجتماعی که هستيد، آيا هيچ گاه احساس کرده ايد که آزادی بيان شما محدود شده است؟ يا در مقابل هيچ گاه احساس کرده ايد که از آزادی بيان کامل برخورداريد؟

نظرات خود را با ديگر شهروندان از طريق ستون سمت چپ در ميان بگذاريد.

نمایش نظرات

XS
SM
MD
LG