لینک‌های قابلیت دسترسی

پنجشنبه ۱۸ آذر ۱۳۹۵ تهران ۰۲:۲۳ - ۸ دسامبر ۲۰۱۶

در حالی که بيست و نهمين دوره بازی های المپيک در چين رو به پايان است کاروان ۵۵ ورزشکار و ده ها همراه اعزامی ايران به اين بازی ها يک مدال برنز و یک طلا کسب کرده و از لحاظ رتبه بندی در رده چهل هفتم قرار گرفته است.

شدت ناکامی ورزشکاران ايرانی در المپيک به حدی است که اعتراض ها و انتقادات بسياری از مردم، رسانه ها و حتی نمايندگان مجلس را برانگيخته است.

مقام های رسمی تاکنون پاسخ قابل توجهی به دلايل اين ناکامی ورزشی نداده اند.علی کفاشيان، دبير کميته ملی المپيک ايران خود نيز در هيات منتقد به خبرگزاری ها گفته است: برای حضور ۵۵ ورزشکار در المپيک هشت ميليارد تومان هزينه شده اما نتايج بدست آمده ضعيف تر از حد تصور است.

وی تاکيد کرده که نام اين ناکامی را نبايد باخت گذاشت بلکه بايد گفت: «متاسفانه انتظارات برآورده نشد به جای باختن بايد بگويم بد باخته ايم.»

محمد علی آبادی، معاون محمود احمدی نژاد و رییس سازمان تربيت بدنی ناکامی ورزشی در المپيک را انکار کرده و به خبرگزاری ايسنا گفته است: «ناکامی، نه. ناکامی صورت نگرفته است.»

وی ورزشکاران را مقصر شکست ها معرفی و ادعا کرده که بيش از ۳۰ ميليارد تومان برای شرکت در المپيک چين هزينه کرده است.

رييس سازمان تربيت بدنی قبل از برگزاری اين دوره از المپيک در پکن به خبرنگاران گفته بود که به دليل همزمانی تمرينات ملی پوشان ايرانی با ماه رجب و برگزاری بازی های المپیک با ماه شعبان و خوش يمن بودن اين ماه های اسلامی حتما ورزشکاران ايرانی بهترين مدال ها را خواهند گرفت.

سايت رسمی المپيک چين اما رتبه ايران در المپيک تا سه روز به پايان اين بازی ها را ۷۰ و پس از کشورهايی چون افغانستان، اتيوپی، ارمنستان، ويتنام و ترينيداد و توباگو اعلام کرده است.

اين در حالی است که در المپيک سال ۲۰۰۴ آتن که کاروان ورزشکاران ايران ۳۸ نفر بود، هادی ساعی و حسين رضا زاده دو مدال طلا برای ايران کسب کردند و با دو نقره و دو برنز، ايران در مجموع هشت مدال را به دست آورد و رتبه بيست و نهم را کسب کرد.

مسئولان ورزش در ايران اکنون تقصير اين ناکامی را به گردن ستارهای ورزشی گذاشته اند، اما برخی کارشناسان ورزش در ايران عدم توجه به معيارهای علمی در ورزش، فقدان ورزش دبيرستانی و دانشگاهی در ايران، دخالت مديران دولتی ورزش در امور فدراسيون ها، دخالت معيارهای غير ورزشی در انتخاب ورزشکاران و ضعف مديريت در سازمان ورزش را دليل چنين ناکامی بر شمرده اند.

گروهی ديگر از صاحب نظران اما موقعيت اجتماعی و سياسی را از عواملی می دانند که به طور مستقيم در ورزش قهرمانی يک کشور و از جمله ايران تاثير گذار است.

شما درباره دلايل ناکامی ايران در المپيک چه فکر می کنيد؟ آيا در اين ناکامی ورزشکاران را مقصر می دانيد يا مديران را؟ به نظر شما دخالت های سازمان تربيت بدنی و مديران دولتی در امور فدراسيون های ورزشی در اين ناکامی نقشی داشته است؟

شما فکر می کنيد چرا در دوره ای مقام های ايرانی که به طور مداوم از پيروزی های بزرگ سخن می گويند ورزش ايران بزرگترين ناکامی تاريخ حضورش در بازی های المپيک را تجربه کرد؟

دیدگاه شخصی خود را در ستون سمت چپ بنویسید و آن را با دیگر شهروندان به اشتراک بگذارید.

نمایش نظرات

XS
SM
MD
LG