لینک‌های قابلیت دسترسی

logo-print
شنبه ۱۳ آذر ۱۳۹۵ تهران ۱۳:۴۷ - ۳ دسامبر ۲۰۱۶

طی روزهای اخير برخی از مقام های نظامی، قضايی و دولتی در ايران از بروز شرايط حساس و ويژه در کشور سخن می گويند؛ اين در حالی است که تا مدتی قبل وجود شرايط حساس و ويژه در ایران به کلی انکار می شد.

در مرداد ماه ۸۶ وقتی هاشمی رفسنجانی، رييس مجمع تشخيص مصلحت نظام طی سخنانی به احتمال تشديد تحريم ها اشاره کرد، گفت که «شرايط کشور ويژه است.»

این سخنان با اوکنش تند نزديکان محمود احمدی نژاد روبرو شد و آنها در واکنش های پياپی شرايط را «طبيعی» توصيف کردند.

مجتبی ثمره هاشمی، مشاور رییس جمهوری اسلامی همان زمان اعلام کرد: «اگر منظور کسانی که اين مطلب را بيان کردند اين است که کشور اکنون در حال پيشرفت و توسعه است مطلب درستی است. کشور اکنون امنيت، صلح و ثبات دارد و در سياست خارجی در حال پيشرفت هستيم و اين حرف که کشور در حالت ويژه است، در اين زمينه درست است.»

مصطفی محمد نجار، وزير دفاع نيز روز ۱۵ مرداد ۸۶ شرايط ويژه را انکار کرد و گفت: «امروز شرايط ما بسيار عادی است. با حضور فرماندهی کل قوا و نيروی مسلح مقتدر و ملت رشيد شرايط ما عادی است و ما در هيچ شرايط ويژه ای قرار نداريم.»

در پاييز ۸۶ نيز محمد باقر قاليباف، شهردار تهران و رقيب محمود احمدی نژاد در انتخابات رياست جمهوری سال ۸۴ از شرايط ويژه و حساس کشور ابراز نگرانی کرد و گفت: «ايران در شرايط حساس و ويژه ای قرار گرفته است.»

اما اين اظهار نظر نيز با واکنش تند غلامحسين الهام، سخنگوی دولت، مواجه شد و وی وجود هر گونه « شرايط ويژه » در کشور را رد کرد و گفت: « سازمان های بين المللی همکاری هايشان با ما روان و شفاف شده است و هيچ وقت به اين ميزان روان و شفاف نبوده است. آمريکایی ها نيز به صورت متعدد اعلام می کنند که در ذهنشان نبوده است که بخواهند به ايران حمله نظامی کنند.»

روزنامه کيهان نيز ۲۱ آذر ۸۶ در حمايت از دولت سرمقاله ای با عنوان «کدام شرايط ويژه» منتشر کرد، و نوشت: «منتقدان، تاکيد قاطع دولت نهم و رییس جمهوری محترم بر حقوق ملت و آرمان های ناب انقلاب را عامل پيدايش شرايط به اصطلاح ويژه قلمداد می کنند و می کوشند، ملت را از پيگيری خواست های به حق خويش منصرف کنند.»

اين روزنامه، شرايط کشور در دولت های پيشين را ويژه خواند و نوشت: «برخی گروه ها همچنان می کوشند تا با ناديده گرفتن موفقيت های بزرگ (دولت احمدی نژاد) و با استناد به اظهار نظر برخی مسئولان سابق، شرايط کنونی کشور را بحرانی و خطرناک جلوه دهند.»

اما با گذشت چند ماه، مقام ها و رسانه های دولتی موضع قبلی خود را تغيير داده و از بروز شرايط ويژه در کشور خبر می دهند.

حسن فيروز آبادی، رييس ستاد کل نيروهای مسلح جمهوری اسلامی، در سومين سالگرد به قدرت رسيدن محمود احمدی نژاد، شرايط کشور را «حساس و ويژه» توصيف کرد، رسانه ها و فعالان اقتصادی را عامل ناکامی اقتصادی دولت معرفی کرد، و گفت: «در شرايط حساس کنونی که نظام اسلامی و ملت انقلابی هر روز با تهديدات جديد و جدی از سوی قدرت های شيطانی مواجه است بروز چنين حوادثی در عرصه اقتصادی، اقدامی ضد ملی است.»

روزنامه کيهان نيز در شماره روز چهارشنبه ۱۲ تير ۸۷ طی سر مقاله ای با عنوان «پهنه پنهان جنگ» نوشت: «صحنه، صحنه جنگ است.»

جانشين فرمانده کل سپاه پاسداران نيز چهارشنبه طی سخنانی که خبرگزاری مهر منتشر کرد نسبت به شرايط ويژه در کشور هشدار داد و گفت: «ما نبايد اقدامات و شرايط خود را به تحليل های سياسی کارشناسان گره بزنيم زيرا در حال حاضر علائم مختلفی وجود دارد که حاکی از تهديدات دشمن برای کشور است.»

وی همچنين منتقدان داخلی را تهديد کرد و گفت: «ارزيابی های اطلاعاتی حاکی از برنامه ريزی دشمنان برای به کارگيری دستياران داخلی آنها است.»

به نظر شما تغيير موضع مقام های دولتی و حاميان آنها در مورد شرايط ويژه کشور ناشی از چيست؟ آيا شرايط کشور ويژه است يا نه؟ فکر می کنيد انگيزه مقامات دولتی و نظامی که پيش از اين شرايط کشور را طبيعی ولی در حال واپسين سال عمر دولت نهم ويژه توصيف می کنند، چيست؟

آيا اين تغيير موضع، مقدمه ای بر تغييراتی در سياست خارجی جمهوری اسلامی است، يا زمينه ای برای ايجاد محدوديت بيشتر برای منتقدان و مردم در داخل؟

دیدگاه شخصی خود را در ستون سمت چپ بنویسید و آن را با دیگر شهروندان به اشتراک بگذارید.

نمایش نظرات

XS
SM
MD
LG