لینک‌های قابلیت دسترسی

logo-print
شنبه ۱۳ آذر ۱۳۹۵ تهران ۲۱:۵۱ - ۳ دسامبر ۲۰۱۶

روابط اقتصادی چین با جمهوری اسلامی و آمریکا و نقش پکن در پرونده اتمی ایران: نامه ای از ایران


(rm) صدا | [ 3:20 mins ]
جمهوری اسلامی و چین بر سر مبادله یکصد میلیارد دلار نفت و گاز موافقتنامه ای امضا کردند. روزنامه کیهان در واکنش به این رویداد نوشت: انعقاد این قرارداد اگرچه به روال معمول یک خبر اقتصادی است، ولی در شرایط کنونی این خبر قبل از آن که در ابعاد اقتصادی قابل ارزیابی باشد، به لحاظ سیاسی حائز اهمیت است. چین یکی از پنج عضو باشگاه اتمی و صاحب حق وتو در شورای امنیت سازمان ملل متحد است و در همان حال از جمله کشورهایی است که شکوفایی اقتصادی و مبادلات تجاری و صنعتی آن در فهرست اولویت های استراتژیک این کشور صدرنشین است، بنابراین به آسانی می توان نتیجه گرفت چین از آینده پیش روی ایران اسلامی تصویر یک کشور باثبات و قدرتمند را دارد». در واکنش به چنین تحلیل هایی سعید لیلاز کارشناس مسائل اقتصادی در روزنامه شرق تصریح کرد نباید فراموش کرد اهمیت مبادلات بازرگانی چین با آمریکا دهها بار بیش از ایران است. رسانه هاي تندرو نظام اسلامي درحالي انعقاد موافقتنامه تجاري ميان ايران و چين را نشانه موافقت پكن با برنامه هاي هسته اي حكومت اسلامي معرفي مي كنند كه به باور برخي از كارشناسان مسائل اقتصادي با توجه به وابستگي اقتصاد چين به ايالات متحده آمريكا ، روي همراهي مقامات پكن با جمهوري اسلامي درخصوص پرونده اتمي به هيچ عنوان نمي توان حساب كرد. آرش ایرانی (روزنامه نگار، تهران): ايران و چين بر سر مبادله 100 ميليارد دلار نفت و گاز موافقتنامه اي امضا كرده اند. روزنامه كيهان در شماره 29 بهمن ماه خود در واكنش به اين رويداد نوشت: «انعقاد اين قرارداد يكصد ميليارد دلاري، اگرچه به روال معمول يك خبر اقتصادي است ولي در شرايط كنوني، اين خبر، قبل از آن كه در ابعاد اقتصادي قابل ارزيابي باشد، به لحاظ سياسي حائز اهميت است. چين يكي از پنج عضو باشگاه اتمي و صاحب حق وتو در شوراي امنيت سازمان ملل متحد است و در همان حال، از جمله كشورهايي است كه شكوفايي اقتصادي و مبادلات تجاري و صنعتي آن در فهرست اولويت هاي استراتژيك اين كشور، صدرنشين است. بنابراين به آساني مي توان نتيجه گرفت كه چين از آينده پيش روي ايران اسلامي، تصوير يك كشور با ثبات و قدرتمند را دارد كه با صلابت بر منافع ملي خود حاكم خواهد بود.» در واكنش به چنين تحليل هايي ، سعيد ليلاز ( كارشناس مسائل اقتصادي ) در سرمقاله 30 بهمن ماه روزنامه شرق تصريح كرد: «نبايد فراموش كرد كه اهميت مبادلات بازرگانى چين با ايالات متحده ده ها بار بيش از ايران است، به گونه اى كه اگر قطع رابطه چين با ايران دردناك است، با ايالات متحده غيرممكن براى هر دو سو مى نمايد. از اين روست كه هرگاه پكن در گذشته ناگزير بين انتخاب ايالات متحده با يك شريك تجارى ديگر خود مانند عراق، يوگسلاوى، ايران و... شده، گرچه با اندوهى شبه ايدئولوژيك و شبه استراتژيك، اما قطعاً شريكى را برگزيده كه با آن حدود ۱۲۰ ميليارد دلار مازاد بازرگانى دارد و حتى قادر به قطع اين رابطه براى يك روز هم نيست. از اين جنبه، هشدار چند باره اين واقعيت به مسئولان كشور ضرورى است كه گرچه احتمالاً بيش از بقيه چهار عضو دائمى شوراى امنيت سازمان ملل متحد- به دلايل ايدئولوژيك و البته اقتصادى- در برابر فشار هاى ايالات متحده مقاومت خواهد كرد، اما در نهايت و در صورت عزم جدى طرف غربى، قطعاً شريكى بس بزرگ تر را برخواهد گزيد. همان منطق اقتصادى كه به مثابه روى ديگر سكه سياست چين را وامى دارد كه با پا پيش بكشد، آن را ناگزير خواهد كرد كه با دست- در صورت لزوم- پس بزند و راه پيموده شده به سمت ايران را با سرعتى به مراتب بيشتر، به سوى واشينگتن تغيير جهت دهد».
XS
SM
MD
LG