لینک‌های قابلیت دسترسی

جمعه ۱۹ آذر ۱۳۹۵ تهران ۱۰:۱۸ - ۹ دسامبر ۲۰۱۶

نمایش سوتسی Tsotsi پرفروش ترین فیلم آفریقای جنوبی در نیویورک و لس آنجلس: رستگاری یک بزهکار جوان


(rm) صدا | [ 6:04 mins ]
فیلم سوتسی، که هفته گذشته در ژوهانسبرگ و دیگر شهرهای بزرگ آمریکا بر پرده همگانی آمدو به سرعت به رکورد فروش فیلم در آفریقای جنوبی را شکست. این فیلم از صبح دیروز (جمعه) در سینماهای نیویورک و لس آنجلس بر پرده همگانی رفت. فیلم سوتسی که جایزه تماشاگران جشنواره های تورونتو، ادینبرا و لس‌آنجلس را به خود اختصاص داده است، در آمریکا نامزد دریافت جایزه اسکار بهترین فیلم خارجی است و منتقدان آمریکائی آن را ستوده‌اند. بهنام ناطقی(رادیوفردا، نیویورک): در فیلم سوتسی، موسیقی پرهیجان و با انرژی سبک کویتو از هنرمند محبوب آفریقای جنوبی، زولا و زندگی شلوغ و پرسرو صدای شهرک‌های حلبی‌آباد حواشی ژوهانسبوگ، پس‌زمینه داستان بازگشت یک نوجوان تبهکار را به عشق و انسانیت تشکیل می‌دهند. گوین هود، کارگردان فیلم، با استفاده از زبان‌های محلی و حزئیات زندگی در Soweto و هنرپیشگان جوان و نوآمده، تماشاگر را به سرزمینی ناشناخته می‌برد، برای تماشای داستانی عاطفی و آشنا. کارگردان گوین هود، که کار خود را در دهه 1980 با تلویزیون شروع کرد، در فیلم‌های قبلی خود از جمله فیلم مغازه‌دار Storekeeper و مرد معقول A Reasonable Man زندگی روستائیان و مردم حلبی‌آبادهای آفریقای جنوبی را با دقت موشکافانه‌ای به پرده کشید. آقای هود اینک با فیلم سوتسی همان توجه به آداب و رسوم محلی و جزئیات زندگی روزمره را با روایتی امروز شده از یک داستان درآمیخته است از اتول فوگارد، نمایشنامه‌نویس صاحب‌نام آفریقای جنوبی. گوین هود: The challenge of the book… it was written in the 1960s and it was not published initially… آقای گوین هود، سناریست و کارگردان فیلم سوتسی در مصاحبه‌ای اشاره کرد که تبدیل اثر فوگارد به فیلم چالش آمیزی بود. این اثر در سال 1960 نوشته شده و بیست سال بعد وقتی فوگارد نمایشنامه‌نویسی مشهوری شد، به چاپ رسید. وی می‌افزاید جذابیت این کتاب برای او شخصیت‌های آن بود که مخلوق اتول فوگارد هستند و حاصل درک او از طبیعت انسان. گوین هود: The characters are creations of Athol سوتسی واژه‌ای است که در زبان محلی به تبهکاران بی‌ریشه و بی‌رحم جوان خطاب می‌کنند، ولی این فیلم داستان بازگشت تبهکار 19 ساله یتیم از محروم‌ترین قشرهای اجتماع است از قهقرا، و به قول کارگردان گوین هود، داستان رستگاری است و تجدید حیات، و داستانی هیجان‌انگیز روانی. گوین هود: The beauty of the story is that it is much more a story of redemption, a journey of self discovery, a psychological thriller. گوین هود می‌افزاید به جای قراردادن داستان در فضای چهل سال پیش آن را امروزی کرد زیرا جوهر داستان از دیدگاه او بی زمان بود و فوگارد نیز که به خصوص در باره برداشت‌های سینمائی از آثار خود بسیار سخت‌گیر است، سناریوی او را پسندید برای اینکه به قول او، قلب و روح داستان او را در سناریوی خود حفظ کرده است. گوین هود: And Athol (Fugard) finally read the script… and the response was along these lines: I am amazed that you have updated it, but thank you for keeping the heart of the novel, the heart and soul. یکی از جنبه‌های قوی فیلم که به فروش آن هم در آفریقای جنوبی و هم در خارج کمک می‌کند، موسیقی کویتو است. موسیقی کویتو که اسم آن برگرفته از نام یک دسته گنگسترهای پابرهنه دهه 1950 است، موسیقی امروزی شهرک‌های سیاه‌ه‌نشین آفریقای جنوبی است مانند خیلی دیگر از سبک‌های جدید موسیقی پاپ، نظیر هیپ‌هاپ، موسیقی کویتو هم در استودیو ساخته و میکس می‌شود و بعد در کلوپها پخش می‌شود تا خواننده زنده روی آن برنامه اجرا کند. این موسیقی با اشعاری در باره زندگی مردم ژوهانسبرگ، نماینده فرهنگ جوانان آفریقای جنوبی در دهه‌های بعد از الغای آپارتید دانسته می‌شود. در فیلم سوتسی، آنچه مسیر زندگی تبهکار نوجوان که به خاطر خشونت و بی‌رحمی سردسته تبهکاران محله خود شده است عوض می‌کند، یافتن غیرمنتظره‌ کودکی است در اتوموبیل مجللی که سرقت کرده است، و تصمیم او که کودک را خودش بزرگ کند. مانولا درگیس منتقد نیویورک تایمز می‌نویسد تحول شخصیت این نوجوان بزهکار بعد از یافتن کودک قابل پیش‌بینی است وکافی است چند فیلم هالیوودی دیده باشیم که بدانیم چگونه خوبی بر بدی و امید بر نومیدی و خیر بر شر پیروز می‌شود و شاید به همین خاطر باشد که هالیوود سوتسی را برای جایزه اسکار نامزد کرده است. ولی این منتقد صداقت کارگردان گوین هود را در بازگوئی این داستان اشک‌آور ستایش کرده است. کلادیا پیوئیگ Claudia Puig منتقد روزنامه USA Today می‌نویسد هرچند این داستان به راحتی می‌تواند به ورطه احساساتی سقوط کند، اما تسلیم آن نمی‌شود و هرچند از عاطفی بودن خود خجالت نمی‌کشد، آبکی نیست. داستان سوتسی حقیقی به نظر می‌رسد و جذابیت آن با استفاده از موسیقی دلنشین سبک کویتو Kwaito افزون شده است. آقای پیتر تراورس، منتقد مجله هفتگی رولینگ استون می‌نویسدهدف کارگردان فیلم سوتسی این است که با روایت خشونت و جنایات در محلات فقیرنشین ژوهانسبرگ تماشاگر را تکان دهد و در این کار موفق است، و هنر او این است که به جای توسل به احساسات رقیق و ارزان، تصویری از یک شخصیت و یک کشور در حال دگرگونی ارائه می‌کند.
XS
SM
MD
LG