لینک‌های قابلیت دسترسی

logo-print
جمعه ۱۲ آذر ۱۳۹۵ تهران ۲۲:۳۳ - ۲ دسامبر ۲۰۱۶

جمهوری اسلامی شرکت های خارجی را به بهره برداری از میدان گازی پارس جنوبی دعوت کرد: نظر یک کارشناس اقتصاد


(rm) صدا | [ 5:13 mins ]
جمهوری اسلامی شرکت های خارجی را به توسعه و بهره برداری از میدان گازی پارس جنوبی دعوت کرد. بر اساس همین آگهی قرارداد از نوع بیع متقابل خواهد بود. دکتر سیامک شجاعی استاد اقتصاد در نیویورک در مصاحبه با رادیو فردا می گوید: جمهوری اسلامی برای این که بتواند ارز خرج کنند و چاه های نفت را سر پا نگاه دارند، با شرکت های خارجی قرارداد بیع متقابل می بندد که شرکت خارجی مقداری ارز را وارد می کند، که این ارز نوعی قرض گرفتن است، بعد وقتی که پروژه به نتیجه رسید، نفت را در دنیا می فروشد و مقداری از درآمدهای آن را برای استهلاک سرمایه اصلیش و سودی که تضمین شده و نرخش هم خیلی بالا است، نصیب خودش می کند، یعنی در حقیقت هر قرارداد بیع متقابلی که اینها بستند تا امروز، پیش فروش درآمدهای نفتی آینده بوده و علت این هم که علیرغم افزایش شدید قیمت نفت، اینها نتوانستند به اقتصاد ایران سر و سامان بدهند، برای این است که اینها هنوز دارند نفت را که خارج می کنند، به قیمتی می گیرند که چند سال پیش بر طبق این قراردادها فروختند. جمهوری اسلامی با انتشار یک آگهی بین المللی شرکت های خارجی را به توسعه و بهره برداری از میدان گازی پارس جنوبی دعوت کرده است. مریم احمدی (رادیو فردا): شرکت ملی نفت ایران چهار آگهی بین المللی برای توسعه مراحل 19 تا 22 این میدان گازی که بزرگترین میدان گازی فلات قاره در جهان است، منتشر کرد. در این میدان گازی در خلیج فارس قطر هم سهم دارد، اما ایران بهره برداری از سهم خود را به 25 مرحله تقسیم کرده. از مراحل آگهی شده پس از اتمام می توان روزانه صد میلیون متر مکعب گاز طبیعی استخراج کرد. بر اساس همین آگهی قرارداد از نوع بیع متقابل خواهد بود. ماه گذشته ایران اعلام کرد شرکت هلندی انگلیسی شل، شرکت فرانسوی توتال و شرکت اسپانیایی ربسل به زودی قراردادهایی برای مراحل یازده تا سیزده امضا خواهند کرد. سرمایه گذاری برای هر مرحله بین یک میلیارد و دویست تا یک میلیارد و پانصد میلیون دلار براورد شده است. برخی کارشناسان قراردادهای بیع متقابل را نوعی پیش فروش نفت و گاز توصیف می کنند. دکتر سیامک شجاعی استاد اقتصاد در نیویورک در این باره می گوید: دکتر سیامک شجاعی: برای آن که بتوانند بودجه های زیربنایی در صنعت نفت ما داشته باشند که ندارند، ارز بتوانند خرج کنند که چاه های نفت را سر پا نگاه دارند، می آیند با شرکت های خارجی قرارداد بیع متقابل می بندند که شرکت خارجی یک مقدار ارز را وارد می کند، بعد می گویند یک شریک داخلی هم باید داشته باشید که این ارزی که وارد مملکت می شود، نوعی استقراض است و این را می خواهند برای کارهای عمرانی نفتی یا زیربنایی نفتی خرج کنند. بعد آن شرکت وقتی که این چاه به نتیجه رسید، نفت را در دنیا می فروشد و مقداری از آن درآمدهای نفتی آینده را برای استهلاک سرمایه اصلیش و سود خودشان را با سودی که تضمین شده و نرخش هم خیلی بالا است، نصیب خودش می کند. این در حقیقت هر قرارداد بیع متقابلی که اینها بستند تا امروز، پیش فروش درآمدهای نفتی آینده بوده و علت این هم که می بینید در این روزها و این سالها علیرغم افزایش شدید قیمت نفت، اینها نتوانستند به اقتصاد ایران سر و سامانی بدهند، برای این است که اینها هنوز دارند نفت را که خارج می کند، به قیمتی می گیرند که چند سال پیش به آن طبق این قراردادها فروخته بودند. بنابراین افزایش قیمت نفت بیشتر پولش را هم باز دارد می رود درون جیب آن شرکت هایی که این نفت را پیش خرید کرده بودند. م . ا: آقای دکتر شجاعی ممکن است درباره قراردهای بیع متقابل کمی بیشتر توضیح بدهید. دکتر سیامک شجاعی: قرارداد بیع متقابل را به این شکل می بندند. می گویند شما بیا در اینجا سرمایه گذاری کن. آن شرکت خارجی میزان سرمایه گذاری و میزان هزینه های خودش را به دلخواه خودش تعیین می کند. یعنی ممکن است یک پروژه ای که اگر ده میلیارد دلار هزینه اش باشد، آن شرکت به طوری که اینها با آن قرارداد بستند، آمده گفته 15 میلیارد هزینه این پروژه است و اینها پذیرفتند به خاطر این که تحریم وجود دارد، تحریم نفتی است، آمریکا اجازه نمی دهد با اینها مذاکره کنند و کار کنند. به هر حال از همان پایه اول هزینه ها و سرمایه ای که اینها باید وارد مملکت کنند، خیلی بیشتر از آن اعلام می کنند که واقعا نیاز است. بعد رژیم اسلامی به اینها تعهد می کند یک سود بسیار بالایی به این سرمایه شما تعلق بگیرد. طبق برخی گزارش هایی که من دیدم، سود 28 درصد تا 30 درصد را تضمین کردند. یعنی گفتند شما آن ده میلیاردت که آمد اینجا ما 20 درصد یا 30 درصد یعنی سه میلیارد دلار هم سود اضافه می شود، این می شود 13 میلیارد دلار. بعد که نفت در آینده تولید شد، به قیمت روز به فروش خواهد رسید و از بابت آن هزینه هایی که شما کردید با این سود 30 درصد شما بیایید از درآمدهای نفتی ببرید به قیمت روز. اگر درآمد نفت پایین برود باز اینها تضمین کردند که درآمد قیمت نفت را در یک سطح معقولی که قیمت روز و شاید بیشتر از قیمت روز است محاسبه کنند. مثلا وقتی نفت بشکه ای 35 دلار بود، اینها حتی بشکه ای 40 دلار تا 45 دلار را تعهد کرده بودند. یعنی گفته بودند این نفت را شما ببرید اگر قیمت پایین آمد، ما ضرر شما را جبران می کنیم. اینها تعهدشان این است که مثلا چهل درصد تولید را ببرید. حالا این تولید اگر قیمتش در بازار افزایش پیدا کند، به نفع شرکت خارجی است، اگر کاهش پیدا کند، ضرر شرکت خارجی نمی کند، زیرا جمهوری اسلامی تعهد کرده به یک قیمت ثابتی که در این قراردادهای مخفی تعیین کرده.
XS
SM
MD
LG