لینک‌های قابلیت دسترسی

یکشنبه ۲۱ آذر ۱۳۹۵ تهران ۰۶:۴۴ - ۱۱ دسامبر ۲۰۱۶

مخالفان دفن اجساد قربانیان جنگ ایران وعراق در صحن دانشگاه صنعتی شریف رئیس دانشگاه را مورد ضرب و شتم قرار دادند: مصاحبه با سخنگوی دفتر تحکیم وحدت


(rm) صدا | [ 4:58 mins ]
خاکسپاری روز دوشنبه سه قربانی جنگ ایران و عراق، تحت عنوان «شهدای گمنام» دانشگاه صنعتی شریف را به تشنج کشاند. عده ای از دانشجویان این دانشگاه کوشیدند مانع از این کار شوند و با کتک زدن رئیس دانشگاه مخالفت خود را نشان دادند. امروز سه شنبه هم تحصن و اعتراض دانشجویان ادامه داشت. محمد هاشمی سخنگوی دفتر تحکیم وحدت، طیف علامه، در مصاحبه با رادیو فردا می گوید: بعداز ظهر دوشنبه نیروهای امنیتی و فشار، دانشجویان را مورد ضرب و شتم قرار دادند و موفق شدند اجساد را دفن کنند که در این فضای غیرمنطقی و احساسی دانشجویان وارد فضای دفتر ریاست شدند و متاسفانه او را مورد ضرب و شتم قرار دادند، به طوری که ایشان راهی بیمارستان شد. محمدحسین جعفریان روزنامه نگار محافظه کار ضمن آنکه حق اعتراض را برای دانشجویان محفوظ می داند، می گوید: از مساله اعتراض دانشجویان برخی جریانات سوء استفاده کردند. خاکسپاری روز دوشنبه سه قربانی جنگ ایران و عراق، تحت عنوان شهید گمنام، دانشگاه صنعتی شریف را به تشنج کشاند. عده ای از دانشجویان این دانشگاه کوشیدند مانع از این کار شوند و با کتک زدن رئیس دانشگاه مخالفت خود را نشان دادند. تا حدی که نماینده دانشجویان اظهار شرمساری و تاسف کردند که اعتراض به گفته آنها موجه دانشجویان با چنین شیوه ای ناپسند ابراز شد. شیرین فامیلی (رادیو فردا): امروز سه شنبه هم تحصن و اعتراض دانشجویانی که مخالف دفن سه کشته شده جنگ تحت عنوان شهید گمنام در مسجد این دانشگاه بودند، ادامه داشت. از پیش از ظهر دوشنبه، شماری از دانشجویان دانشگاه شریف در اعتراض به مراسم خاکسپاری سه شهید گمنام در این دانشگاه دست به تجمع و اعتراض در محوطه دانشگاه زدند که بعداز ظهر این مراسم به درگیری میان موافقان و مخالفان دفن سه شهید منجر شد. در جریان این درگیری ها تعدادی از دانشجویان خشمگین در مقابل دفتر دکتر سعید سهراب پور رئیس دانشگاه تجمع کرده و آنگاه او را مورد ضرب و شتم قرار دادند. محمد هاشمی سخنگوی دفتر تحکیم وحدت طیف علامه بزرگترین تشکل نیمه رسمی تحول طلب ضمن ابراز همدردی با دانشجویان می گوید: شایسته نبود آنها رئیس دانشگاه را مورد ضرب و شتم قرار دهند. محمد هاشمی: قرار بر این شده بود با نمایندگان دانشجویان مذاکره این انجام شود. روز دوشنبه وقتی دانشجویان به دانشگاه می روند، می بینند که عملیات خاکبرداری و آماده سازی قبر در حال انجام است و تحصنی آنجا شکل می گیرد، کلاسها تعطیل می شود. بعداز ظهر درهای دانشگاه باز می شود و یک سری نیروهای امنیتی و فشار وارد دانشگاه می شوند، دانشجویان را مورد ضرب و شتم قرار می دهند و با فشاری که وارد می شود موفق می شوند اجساد را دفن کنند. در این فضای غیرمنطقی و احساسی دانشجویان وارد فضای دفتر ریاست دانشگاه می شوند و متاسفانه او را مورد ضرب و شتم قرار می دهند. ایشان به شدت مجروح شده بود و راهی بیمارستان شد. ش . ف: با این حال محمد هاشمی می گوید این واکنش دانشجویان نتیجه برخورد خشونت آمیزی بود که با آنها صورت گرفت. محمد هاشمی: تا آنجایی که من اطلاع دارم و بعد از ظهر هم که در تجع حاضر شدم مطلع شدم، این بود که رئیس دانشگاه ابتدا سعی کرده ماجرا را آرام کند، مذاکره کند و در روز دوشنبه هم تا آنجایی که امکان داشته سعی کرده این سیاست را ادامه دهد، ولی فشار از بیرون به شدت زیاد بوده و حتی من شنیدم نگهبان در را با اسلحه تهدید کردند که در را باز کند. یعنی کار از دست ریاست دانشگاه کاملا خارج شده بوده و تا آنجا که امکان داشته ایشان سعی کرده بوده از این واقعه جلوگیری کند. آنچه که دانشجویان معترض هم دیروز می گفتند همین بود که اقلیتی این اعمال خشن را انجام دادند و خود دانشجویان هم به شدت ناراحت بودند از این که اقلیتی توانستند از فضا سوء استفاده کنند. وقتی نیروهای فشار و نظامی از خارج دانشگاه به زور وارد دانشگاه می شوند، دانشجویان را مورد ضرب و شتم قرار می دهند، دیگر انتظار منطقی از دانشجو نمی شود داشت. و اگرچه کار، کار درستی نبود و واقعا دور از شان دانشجویی بود، ولی عملی که با دانشجویان انجام شد، این اتفاقات را در پی داشت. ش. ف: اما اتفاقی که روز دوشنبه در دانشگاه شریف رخ داد، به عقیده محمدحسین جعفریان روزنامه نگار نزدیک به جناح اصولگرا یک اتفاق قابل پیش بینی بود. وی در همان حال که حق اعتراض را برای دانشجویان محفوظ می داند، می گوید: از مساله اعتراض دانشجویان برخی جریانات سوء استفاده کردند. محمدحسین جعفریان: طبیعی است که دانشجویان حق اعتراض نسبت به هر چیزی را بخصوص که خودشان به نحوی در آن دخیل باشند دارند. اما من احساس می کنم از این ماجرا استفاده شده تا برخی جریانات بتوانند حضور خودشان را پررنگ تر نشان دهند و برای همین شیوه بیان اعتراض را از ابتدا غلط انتخاب کردند و یک دستاویز قرار دادند این جریان را. اگر در دانشگاه که محل برخورد تجارب و افکار است، بخواهد اتفاقات اینطور حل و فصل شود، پس چه انتظاری از محیط های دیگر و صنفی می توان داشت. من فکر می کنم باید نظرات دانشجویان را می خواستند، با آنها صحبت می کردند و شاید متوجه مزایای این اتفاق می کردند. چون شهدا بودنشان در هر جایی موهبتی است. حالا اگر آنها خودشان نمی خواستند و ترجیح می دادند این موهبت نصیبشان نشود به هر دلیلی، خب اگر جمع به اتفاق به این رای می دادند، شاید. اما چون محیط دانشگاه فقط متعلق به آن دانشجویان که چهار سال آنجا هستند نیست و عده ای از دانشجویان از ابتدای تاسیس تا آخر می آیند و می روند.
XS
SM
MD
LG