لینک‌های قابلیت دسترسی

logo-print
دوشنبه ۱۵ آذر ۱۳۹۵ تهران ۰۶:۳۵ - ۵ دسامبر ۲۰۱۶

در قلمرو ادب: مصاحبه با فرزانه کرمپور و بررسی کتاب جدید فیلیپ راث


(rm) صدا | [ 11:56 mins ]
مصاحبه با فرزانه کرمپور نویسنده در تهران درباره وضعیت رمان و داستان های کوتاه در ایران امروز و نقد و بررسی رمان «کسی» از فیلیپ راث از جمله بخش های برنامه این هفته «در قلمرو ادب» را تشکیل می دهند. امیر آرمین (رادیو فردا): در حالی که رمان های جدی در شمارگان محدود در ایران امروز چاپ می شود، داستان های عامه پسند بارها و بارها در شمارگان زیاد به چاپ می رسد و خوانندگان پرو پا قرص خودرا دارد. فرزانه کرمپور نویسنده در تهران در مصاحبه با رادیو فردا در باره وضعیت رمان و داستان های کوتاه در ایران امروز می گوید. فرزانه کرمپور: در این مساله ما باید شروع کنیم ابتدا به طبقه بندی. ما رمان هایی داریم که به چاپ بیستم هم رسیده. رمان هایی است که ادبیات عامه پسند می گویند. باید ببینیم چه اشخاصی آن رمان ها را می خوانند، چون با اقبال بسیار زیادی روبرو می شود، خوانندگان دائمی دارد، خواننده هایی که آن تیپ رمان ها را که معمولا عاشقانه و با پایان خوش هستند، یک عنصر اصلی که در آنها وجود دارد این است که خواننده خودش را از زمان و مکان جدا می کند و وارد فضای دیگری می شود. کسانی که آن رمان ها را می پسندند معمولا یکی از دلایل مهمشان همین است. این نوع ادبیات همیشه فروش دارد با قیمت های خیلی خوب. ولی ادبیاتی که جدی تر می شود و به مسائل جدی تری می پردازد، از آنجایی که ما در فضایی زندگی می کنیم که خیلی شاد نیست، طبیعی است که دغدغه های ما هم جدی و طیف سیاه تا خاکستری را طی می کند و این برای خواننده ما در ایران جذاب نیست. یک تحقیقی من دارم می کنم راجع به ادبیات عامه پسند. شاید جالب باشد که بدانیم قبل از انقلاب به این علت که مردم از یک رفاه نسبی برخوردار بودند و یک بی خبری هم داشتند نسبت به مسائلی که اطرافشان می گذرد، درواقع دغدغه های سیاسی امروز را نداشتند، داستان هایی که راجع به بدبختی و ناراحتی آدم ها بوده، خیلی فروش می رفته. درست مانند برخی از فیلم های ما که در جشنواره ها برنده می شود و این که فقط راجع به بدبختی است. یکی از کارهایی که ادبیات و سینما می کند، جدا کردن آدم ها از زمان و مکان است. مخاطب عام این چیزها را نمی پسندد الان و ترجیح می دهد برود به یک فضای روشنتر با رنگ های درخشانتر و جدا شود و از این دغدغه ها. به همین دلیل مسائل جدی که مطرح می شود توسط برخی نویسندگان در کتابهایشان، مورد استقبال خواننده نیست. زیرا از این مسائل خسته است. مردم ما هنوز ترجیح می دهند رمان بخوانند تا داستان کوتاه. البته به نظر من در سال های اخیر داستان کوتاه دارد با اقبال بیشتری مواجه می شود به این علت که خواننده ها اینطور در یک مدت زمان کوتاه می توانند یک مطلبی را بخوانند و زیاد وقت نگذارند. ا . آ: شما خودتان ابتدا از داستان های کوتاه شروع کردید و مجموعه داستان ها. سپس روی آوردید به رمان. علاقه خودتان بوده یا تاثیر خوانندگان؟ فرزانه کرمپور: توان من بوده، به این علت که وقتی شروع کردم، توان نوشتن داستان بلند را نداشتم. به لحاظ وقت و مشکلاتی که داشتم، باعث می شد من نتوانم یک کاری را به صورت پیگیر رویش متمرکز شوم. فرزانه کرمپور متولد سال 1332در سال 1359 در رشته مهندسی از دانشگاه فارغ التحصیل شد. کار نویسندگی را از سال 1372 آغاز کرد.مجموعه داستانهای کشتارگاه صنعتی را در سال 1376، و مجموعه داستانهای ضیافت شبانه را در سال 1378 منتشر کرد.توفان زیر پوست مجموعه داستانهای او در سال 1382 منتشر شد . رمان دعوت با پست سفارشی نخستین اثر خانم کرمپور در نگارش داستانهای بلند در سال 1383 و رمان نقطه گریز در سال 1384 انتشار یافت. همراه با مهری بهفر شاهنامه شناس و نقد نویس مجموعه نقد از کار نویسندگان را در سال 1384منتشر کرد.حوا در خیابان تازه ترین اثر فرزانه کرمپور از سال گذشته در وزارت ارشاد در انتظار اجازه است. «کسی» نام رمانی است از فیلیپ راث که خود نویسنده ناشر آن است. مریم احمدی (رادیو فردا): آغاز و انجام رمان، صحنه خاکسپاری مرده است در گورستانی در نیوجرسی. و در فاصله این دو، زندگی قهرمان بی نام داستان است که از او به عنوان کسی یاد می شود. زندگی عادی پسرکی که از مادر بزرگش با ستایش یاد می کند. 3 بار تن به زناشوئی می دهد و از هر3 همسرش فرزند دارد و بعد هم داستان تنهائی او تاپایان زندگی.در 9 سالگی مورد عمل جراحی قلب قرار می گیرد واثار این عمل تا پایان عمر با اوهمراه است.همه جا ترس از مرگ دنبالش می کند و بهتر بگوئیم همراه اومی شود. و این نمی گذارد که او اوقات خوشی در زندگی اش داشته باشد. برادر، یکی از دختر هایش و پرستار سه موجود خوبی هستند که به او می رسند. سایه سنگین ترس از مرگ در پس ذهن اوست و با آنکه خودرا به نقاشی سرگرم می کند تا نشان دهد سرزنده است اما تلاش او بی حاصل می ماند. ناخودآگاه، رهایش نمی کند. رمان به آغاز و انجام زندگی، و بهتر است بگوئیم به حقیقت آغازین و انجامین می پردازد و در صف انتظار بودن همگان برای پذیرش سرنوشتی گزیر ناپذیر.همان روایت ایران باستان وزردشت از نبرد خیر و شر است به روایتی امروزی. اینجا کسی باید بین خوب و مبتذل دست به گزینشی تلخ بزند.رفتار خودخواهانه یک آمریکائی در رمان غیر استثنائی ترین رفتار در غیر استثنائی ترین محیط پیرامونی تلقی می شود .شرح تعادل میان مرگ و زندگی است. و محدوده های وجودهمراه با سرزندگی های آفرینشگرانه و پیوسته شخص. شرح زوال انسان .انسانی بی نام و نشان با ذکر همه ویژگی های او وعشق نافرجام او.داستانی پرشتاب، و بیرحم، از دل شکستگی انسانی عادی. فیلیپ راث سومین نویسنده آمریکایی که در زمان زندگیش آثارش را کتابخانه کنگره چاپ می کند در باره رمان کسی می گوید رمان، شرح زندگی انسانی است که هرطور شده می خواهد زنده بماند. علاقه به زندگی و تلاش در تصویر زندگی در جای جای کتاب است. این تلاشها از من یک نویسنده ساخت.من زندگی را از دست دادم و این را به مدت 20 سال نفهمیده بودم چون در صحنه رینگ با زندگی در نبرد بودم. پس ازآن بود که دانستم خودم همیشه در رینگ بوده ام . در نبرد زندگی. با ما به نشانی farda@radiofarda.com تماس بگیرید و با نقد و نظرهایتان در بهبود برنامه بکوشید.
XS
SM
MD
LG