لینک‌های قابلیت دسترسی

logo-print
یکشنبه ۱۴ آذر ۱۳۹۵ تهران ۱۶:۲۰ - ۴ دسامبر ۲۰۱۶

بررسی علل کاهش سطح تولید نفت ایران در نخستین کنگره مهندسی نفت ایران


(rm) صدا | [ 2:57 mins ]
سطح کنونی تولید نفت ایران و چشم انداز آن، مهم ترین موضوع مورد بحث شرکت کنندگان در نخستین کنگره مهندسی نفت ایران بود که دیروز سه شنبه در تهران برگزار شد. منابع خارجی سطح تولید ایران را 3.8 میلیون بشکه برآورد می‌کنند. مدیرعامل شرکت نفت آن را 4.04 میلیون بشکه اعلام کرد. این در حالی است که قبل از انقلاب سطح تولید 6 میلیون بشکه بود و در برنامه پنجساله سوم جمهوری اسلامی پیش‌بینی شده بود در سال 1383 به 5 میلیون بشکه در روز برسد. کمال دانشیار ضعف مدیریت و فرسودگی معادن را علت افت تولید قلمداد کرد اما سطح تولید نفت ایران از فقدان سرمایه‌گذاری خارجی نیز به شدت آسیب دیده است. فریدون خاوند (رادیو فردا، پاریس): شبح یک پرسش بزرگ بر نخستین کنگره مهندسی نفت ایران، که دیروز با حضور شماری از بلند پایگان جمهوری اسلامی و کارشناسان در تهران تشکیل شد، سنگینی میکرد : تولید نفت کنونی ایرانی چقدر است و در آینده چگونه تحول خواهد یافت؟ پرسش از آنرو جلب توجه می‌کند که شمار زیادی از منابع بین المللی، از جمله اوپک، از افت تولید نفت ایران سخن میگویند و آنرا، در حال حاضر، پیرامون 3.8 میلیون بشکه در روز بر آورد می‌کنند. در مصاحبه خود با خبرنگاران، که در حاشیه کنگره دیروز برگزار شد، مهندس غلامحسین نوذری، مدیر عامل شرکت ملی نفت ایران، تولید کنونی نفت کشور را 4.04 میلیون بشکه در روز اعلام کرد. در ورای اختلاف نظر بر سر ارقام، یک نکته مسلم به نظر میرسد و آن عدم تحقق هدف های جمهوری اسلامی در عرصه نفتی است. حتی اگر آمار جمهوری اسلامی را ملاک قرار دهیم، تولید نفت ایران نسبت به سال پیش از انقلاب دو میلیون بشکه در روز کاهش یافته. قرار بود سطح تولید در پایان برنامه پنجساله سوم (1383)، به پنج میلیون بشکه در روز برسد. این هدف تحقق نیافت. آیا تحقق آن در پایان برنامه پنجساله چهارم (1388)، امکان پذیر است؟ مدیر عامل شرکت ملی نفت ایران می‌گوید با توجه به افت پنج تا هفت در صدی تولید، مشکل بتوان به این هدف دست یافت، اما دستیابی به 4.5 میلیون بشکه در روز، به گفته او، امکان پذیر است. فرسایش ظرفیت تولید نفت ایران از چه عواملی منشا می گیرد؟ کمال دانشیار، رییس کمیسیون انرژی مجلس، دیروز در کنگره تهران گفت که در توضیح این پدیده دو نظریه وجود دارد : نخست آنکه مديريت، تخصص و فن‌آوري در كشور ضعيف و عقب‌مانده است و دوم آنكه مخازن نفتي به نيمه دوم عمر خود رسیده‌اند. نکته دیگری هم هست که ظاهرا مورد توجه آقای دانشیار قرار نگرفته. این که ایران، به رغم برخورداری از دومین ذخایر نفتی جهان نمی‌تواند ظرفیت تولیدی خود را بالا ببرد، یکی از پیآمدهای انزوای جمهوری اسلامی در صحنه بین المللی است که باعث شده شرکت‌های خارجی دارنده سرمایه و تکنولوژی در دوران پس از انقلاب، به سرمایه‌گذاری در ایران علاقه چندانی نشان ندهند و طی یکسال اخیر، حتی همان علاقه ناچیز گذشته را هم از یاد ببرند.
XS
SM
MD
LG