لینک‌های قابلیت دسترسی

logo-print
شنبه ۱۳ آذر ۱۳۹۵ تهران ۰۴:۱۲ - ۳ دسامبر ۲۰۱۶

بررسي سياست احتمالي وزير امور خارجه جديد آمريکا در قبال جمهوري اسلامي


(rm) صدا | [ 5:53 mins ]
سناي آمريکا در آستانه تاييد کانداليزا رايس به عنوان وزير امور خارجه آمريکا است. بخش بزرگي از پرسش و پاسخ ها در کميته سنا درباره روابط ايران و آمريکا در دوره تصدي خانم رايس بود. مايکل اوهانلن، کارشناس ارشد موسسه بروکينز در شهر واشنگتن، در مصاحبه با راديوفردا مي گويد دکتر رايس به روشني گفت حتي اگر ايران مساله هسته اي را مطابق ميل ما کاملا حل کند اين کافي نخواهد بود که در روابط ايران و آمريکا تغيير عمده اي را ايجاد کند. او به صراحت دست کم بر دو مساله مهم ديگر تاکيد کرد: موضوع تروريسم و سياست داخلي ايران و به نظر من روشن شد که چرا دولت بوش فعالانه از پيشنهاد اروپاييان و ديپلماسي آنان با ايران حمايت نمي کند و حاضر نيست مشوق عمده اي به ايران پيشنهاد کند تا در ازاي آن ايران دست از برنامه هسته اي بردارد. وي مي افزايد دولت بوش تنها زماني حاضر به ارائه مشوق ها است که ايران دست کم از حمايت فعالانه از تروريسم دست بردارد و در ضمن در سياست داخلي به اصلاحات روي بياورد. ليلي صدر (راديو فردا): سناي آمريکا در آستانه تاييد کانداليزا رايس به عنوان وزير امور خارجه آمريکا است. بخش بزرگي از پرسش و پاسخ ها در کميته سنا درباره روابط ايران و آمريکا در دوره تصدي خانم رايس بود. در گفتگوي امير آرمين با مايکل اوهانلن، کارشناس ارشد موسسه بروکينز در شهر واشنگتن از او درباره سياست وزير امور خارجه جديد در قبال ايران مي پرسيم. مايکل اوهانلن (کارشناس ارشد موسسه بروکينز، واشنگتن): امر مهمي که از دکتر رايس شنيديم اين بود که او به روشني گفت: حتي اگر ايران مساله هسته اي را مطابق ميل ما کاملا حل کند اين کافي نخواهد بود که در روابط ايران و آمريکا تغيير عمده اي را ايجاد کند. او به صراحت دست کم بر دو مساله مهم ديگر تاکيد کرد. موضوع تروريسم و سياست داخلي ايران و به نظر من روشن شد که چرا دولت بوش فعالانه از پيشنهاد اروپاييان و ديپلماسي آنان با ايران حمايت نمي کند و حاضر نيست مشوق عمده اي به ايران پيشنهاد کند تا در ازاي آن ايران دست از برنامه هسته اي بردارد. دولت بوش تنها زماني حاضر به ارائه مشوق ها است که ايران دست کم از حمايت فعالانه از تروريسم دست بردارد و در ضمن در سياست داخلي به اصلاحات روي بياورد. به همين سبب به نظر من دولت بوش در اين مقطع تنها ناظر روند گفتگوهاي اروپاييان با ايران است. مريم احمدي (راديو فردا): مايکل اوهانلن در پاسخ به اين سئوال که اگر ايران اين دو شرط آمريکا يعني دست برداشتن از برنامه هسته اي و عدم حمايت از تروريست را مراعات کند، آيا واشنگتن آماده است تا جنبش دموکراسي ايران را ناديده بگيرد مي گويد: مايکل اوهانلن: بله به نظر من اگر در برنامه هسته اي و تروريست رضايت ما جلب شود، نگراني ما در مورد دموکراسي البته مهم باقي خواهد ماند، اما مانع بهبود مناسبات ما با ايران نخواهد شد. به نظر من تا هنگامي که بنيادگرايان، روحانيان بر سياست ايران سيطره شان را حفظ کنند روابط ما محدود خواهند ماند، اما به هر حال در روابط بهبودي ايجاد خواهد شد. از سويي ديگر مي توان پرسيد آيا واقعا امکان دارد ايران زير سلطه بنيادگرايان روحاني از حمايت از تروريسم دست بردارد و برنامه هسته ايش را رها کند؟ رک و راست بگويم من در اين باره خيلي ترديد دارم و به همين جهت هم پرسش شما را بيشتر يک پرسش نظري مي دانم تا عملي. م . ا : و اگر مساله حمايت از جنبش دموکراسي در ايران به حال خود رها شود، بر سر راهبرد دولت بوش در گسترش دموکراسي در خاورميانه و طرح خاورميانه بزرگ چه خواهد آمد؟ مايکل اوهانلن: به نظر من دولت بوش خواهان دموکراسي بيشتر در خاورميانه است، اما آشنايان با منطقه با دو محدوديت عمده آن نيز آشنايند. يکي اين که آمريکا توان زيادي در پيشبرد دموکراسي در منطقه ندارد، دوم اين که دموکراسي کامل در پاره اي کشورها چندان به نفع آمريکا نيست. براي مثال در عربستان سعودي اگر دموکراسي برقرار شود، سياست ضد اسرائيلي تقويت مي گردد و حتي ممکن است موانعي بر سر راه فروش نفت ايجاد گردد. حتي وهابيون هم بيشتر مورد حمايت قرار مي گيرند. از همين رو توان آمريکا در پيشبرد دموکراسي در خاورميانه بسيار محدود است و حرکت گام به گام به سوي دموکراسي بر استقرار يک شبه آن در اغلب اين کشورها ارجحيت دارد. به همين سبب اين ابتکار مهمي است، اما آنچنان نيست که پيامدهاي تندي در کوتاه مدت ايجاد کند. م . ا : و سرانجام نظر مايکل اوهانلن درباره مقاله سيمور هرش در مجله نيويورکر و آنچه راجع به طرح دولت بوش براي ايران گفته است. مايکل اوهانلن: سيمور هرش بخش هايي را درست مي گويد و بخش هايي را نه، به نظر من شايد حق با او باشد آنجا که مي گويد ما داريم با جديت تلاش مي کنيم درباره تاسياست هسته اي ايران اطلاعات بيشتري کسب کنيم. من نمي دونم ما اصولا عوامل آمريکايي را در داخل ايران داريم يا نه يا فقط با ناراضيان ايراني کار مي کنيم که مي خواهند اطلاعات بيشتري در اين زمينه به ما بدهند. به نظر من او شايد درست مي گويد که ما مي خواهيم درباره اين تاسيسات بيشتر بدانيم، زيرا دست کم بايد گزينه هاي نظري را به منظور اقدام نظامي در اختيار داشته باشيم. اينجا حق با سيمور هرش است . اما شايد آنجا که مي گويد برنامه نظامي براي اين گزينه تعيين شده درست نمي گويد. به نظر من ما هنوز راه درازي تا آن زمان در پيش داريم. ما از انجام چنان طرحي نيز بسيار دوريم و به نظر من در هر شرايط قابل تصوري چنان طرحي واقع بينانه نخواهد بود. چون من مطمئن نيستم حتي اطلاعات کافي درباره تاسيسات هسته اي ايران را داشته باشيم که حمله را موفقيت آميز سازد و يا اصولا حمله کردن ارزش آن را داشته باشد. من مطمئن نيستم که چنان حمله نظامي مشکلات آمريکاييان را حل کند. به نظر من آنجا که سيمور هرش مي گويد آمريکا مي خواهد درباره تاسيسات هسته اي ايران بيشتر بداند تا گزينه هاي نظري خود در حمله نظامي در صورت شکست ديپلماسي را تعيين کند، درست مي گويد، اما شايد نادرست بگويد که حمله نظامي به تاسيسات ايران در مرحله برنامه ريزي است.
XS
SM
MD
LG