لینک‌های قابلیت دسترسی

چهارشنبه ۱۷ آذر ۱۳۹۵ تهران ۰۱:۳۴ - ۷ دسامبر ۲۰۱۶

عواقب نگران کننده واگذاری ساختمان محل نگهداري دختران فراري به بنياد مستضعفان، از دید رئيس انجمن مددکاران اجتماعي ايران


(rm) صدا | [ 4:19 mins ]
به گفته رئيس انجمن مددکاران اجتماعي ايران محل نگهداري دختران فراري موسوم به ساختمان ارشاد به بنياد مستضعفان و جانبازان واگذار شد. با اين کار اين دختران به مرکز نگهداري زنان آسيب ديده منتقل شده و با آنان همخانه خواهند شد. دکتر مصطفي اقليما، مددکار اجتماعي و رئيس انجمن مددکاران اجتماعي ايران در مصلحبه با رادیو فردا می گوید در آنجا ما زناني داريم که چندين بار بيرون رفتند، آمدند، ناجور هستند، مسائل و مشکلات خاص دارند، داخل باندها بودند و دختراني از اين قبيل. حالا اگر ما اينها را با هم قاطي کنيم زندگي دختراني را که سالم هستند از هم پاشانده ايم. در حالیکه پارسال چند تا از اين بچه ها در دانشگاه قبول شدند. به گفته دکتر مصطفي اقليما، مددکار اجتماعي و رئيس انجمن مددکاران اجتماعي ايران ساختمان ارشاد جزو اموالي است که صاحبان فراري دارند و به بنياد مسضعفان و جانبازان تعلق گرفته است. مريم منظوري در همين باره گفتگويي کرده است با رئيس انجمن مددکاران اجتماعي ايران دکتر مصطفي اقليما. دکتر مصطفي اقليما: اين ساختمان 25 سال است در اختيار سازمان بهزيستي است که در آن مدت زيادي است دختراني را تحت عنوان نگهداري دختراني که از نظر آزمايش هاي پزشکي باکره هستند و بدون سرپرست هستند يا سرپرستشان مناسب اين کار نيست يا دادگاه ها و قاضي نوشته به بهزيستي که بايد از اين دختر نگهداري شود در اينجا، اين دختران در اينجا نگهداري مي شوند. مريم منظوري (راديو فردا): از چه زماني اين ساختمان به اين کار اختصاص داده شده؟ دکتر مصطفي اقليما: بيش از پنج سال است. البته قبلا زنان ديگر در اينجا قاطي بودند، اما پنج سال است که سازمان بهزيستي تفکيک کرده و دختران سالم در اينجا نگهداري مي شوند. م . م : سالم از نظر شما چي هست؟ مي شود توضيح دهيد؟ دکتر مصطفي اقليما: کساني که پزشک قانوني معاينه کرده و اينها باکره بودند و دختراني هستند که به طور حرفه اي فراري از خانه نيستند. به دليل نداشتن مادر يا پدر يا مشکلات خيلي سختي که در خانواده بوده قاضي تشخيص داده که اين بايد به دلايلي در اين مراکز نگهداري شود، چون در خانه هم ديگر جايشان نيست و هنوز دچار آن مسائل و آسيب هاي اجتماعي، اعتياد، فرار و داخل باندها نشدند. م . م : و حالا مجدد برگرديم سراغ داستان ساختمان که چه اتفاقي قرار است بيافتد. دکتر مصطفي اقليما: تا آنجايي که من خبر دارم دو سال قبل بنياد مراجعه کرده بود که اين ساختمان براي ما هست. از طريق دادگاه مراجعه کردند و رئيس سابق اينجا مدارکي ارائه داد که اينجا براي ما هست و بچه ها اينجا هستند. تا امسال اين دعواها طول کشيد و حتي رئيسي که الان دارد سال قبل به شهرداري نامه نوشته بود که بيايند قسمتي از اينجا را که باغ است آب دهند، گفتند بنياد به ما گفته آب ندهيد بگذاريد درختانش خشک شود. بعد از يک مدت فشارهاي زيادي به سازمان بهزيستي آوردند که بايد اين را به ما بدهيد. ما اگر جنبه قانوني و حقوقيش را بدانيم، اين ساختمان که 25 سال است در دست بهزيستي است، اولين کسي که متضعف است بچه هايي هستند که در سازمان بهزيستي به اينها مي رسد. بالاخره بعد از دعواهاي زياد آخر ديدند نمي توانند با توافقي که با رئيس سازمان بهزيستي کردند به آنجا رسيدند که اين ساختمان را واگذار کنند. البته در اينجا چيزي که من شنيدم و نمي دانم چقدر درست است، گفتند دو ساختمان ديگر دست شما باشد، اين ساختمان را به ما بدهيد. کل اين ساختمان ها همه براي بهزيستي هست. با توافقي که کردند قرار شده اين بچه ها از اين ساختمان بروند بيرون. سازمان بهزيستي اگر اينجا را خالي کند چطور جا پيدا مي کند براي بچه ها که بتوانند جاي ديگري منتقل شوند. م . م: راه حل فعلي اين هست که اين دختراني که در اين محل نگهداري مي شدند، منتقل شوند به ساختمان ديگري که محل نگهداري زنان آسيب ديده است. عواقب چنين کاري چه مي تواند باشد. دکتر مصطفي اقليما: صحبتي که شده اين است که اينها بروند در مرکز اميدوار. در آنجا ما زناني داريم که چندين بار بيرون رفتند، آمدند، ناجور هستند، مسائل و مشکلات خاص دارند، داخل باندها بودند و دختراني از اين قبيل. حالا اگر ما اينها را با هم قاطي کنيم خب خود به خود ما زندگي دختراني را که سالم هستند از هم پاشانده ايم. عاقبت عمر آنها را به هم ريختيم و من بيشترين سئوالم اين بود از بنياد که به جاي اينکه بيايد اين کارها را کند به عنوان بنياد مسعضعفان، ساختمانهايي در اين محل اضافه مي کرد که بتوانند بچه هاي بيشتري در اينجا نگهداري کنند که ما مجبور نباشيم به دليل نبودن جا اين بچه ها را به خيابان ها بفرستيم. م . م : اشاره مي کنيد به رنج سني دختراني که در مرکز ارشاد نگهداري مي شوند. دکتر مصطفي اقليما: اين دختران معمولا از 12سال هستند تا 20 سال. دوران دبيرستانشان را هم در همينجا مي گذرانند، وقتي که دانشگاه قبول مي شوند خانواده اي از همان محل اينها را به عنوان فرزندخوانده قبول مي کند، هزينه دانشگاهشان را پرداخت مي کند. پارسال چند تا از اين بچه ها در دانشگاه قبول شدند. حيف نيست اينچنين مرکزي را ما با اين کار بخواهيم به جايي برسانيم که به اينجا برسد؟
XS
SM
MD
LG