لینک‌های قابلیت دسترسی

logo-print
دوشنبه ۱۵ آذر ۱۳۹۵ تهران ۱۴:۴۰ - ۵ دسامبر ۲۰۱۶

تلاش سازمان های غیردولتی برای عرضه خدمات بهزیستی به کودکان خیابانی، از دید یک عضو انجمن حمایت از کودکان ایران


(rm) صدا | [ 4:57 mins ]
دفتر توسعه و عمران سازمان ملل در گزارشی در باره وضع کودکان فقیر خیابانی در ایران، که برای ارتزاق، به انجام انواع مشاغل از دستفروشی تا خودفروشی وادار می شوند، مي نويسد: به رغم آن که قوانين ايران کار را براي کودکان کمتر از 15 سال ممنوع اعلام کرده، کار در خانه و در کارگاه هاي خانگي از اين قانون مستثني است و تعريفي مشخص هم از کودکان خياباني و سن بلوغ در ايران وجود ندارد. در اين گزارش آمده که يونيسف از نتيجه اجلاس دو سال پيش خود با سازمان هاي غير دولتي ايران که در زمينه کار حقوق کودکان و به طور کلي کودکان خياباني و کودکان ايران کار مي کنند، راضي نبود. بهرام رحيمي عضو انجمن حمایت از کودکان، در مصاحبه با رادیو فردا می گوید کار بازگرداندن کودکان خیابانی به خانواده های آنها که اغلب فقیر هستند، با موفقیت همراه نبوده است. وی می افزاید کار سازمان های غیردولتی حمایت ازکودکان تازگی دارد و هنوز جا نیفتاده است. وی در این مصاحبه فعالیت انجمن را در پروژه های شوش و بم و فعالیت حقوقی کانون را برای اصلاح قوانین، تشریح می کند. شيرين فاميلي (راديو فردا): به گزارش دفتر توسعه و عمران سازمان ملل متحد، کودکان فقير ايراني براي گذران زندگي در خيابان ها به واکس زدن کفش عابران، پاک کردن شيشه خودروها، آدامس فروشي، گل فروشي و يا فروش جوراب هاي نايلوني و دمپايي مشغولند. اين گزارش زندگي حميد 15 ساله را نمونه مي آورد که هر روز سر چهار راه ها از لابه لاي خودروها مي گذرد، با اين اميد که پيش از سبز شدن چراغ يکي از راننده ها پنجره را پايين بکشد و يکي از فال هاي حافظ او را براي چند تومان بخرد. بر اساس همين گزارش به رغم آن که طبق آمار رسمي 20 هزار کودک خياباني در ايران وجود دارد، به گفته سازمان هاي غير دولتي فقط حدود 35 هزار کودک خياباني در تهران يافت مي شود. دفتر توسعه و عمران سازمان ملل در گزارش خود مي نويسد: به رغم آن که قوانين ايران کار را براي کودکان کمتر از 15 سال ممنوع اعلام کرده، کار در خانه و در کارگاه هاي خانگي از اين قانون مستثني است و تعريفي مشخص هم از کودکان خياباني و سن بلوغ در ايران وجود ندارد. بهرام رحيمي، عضو انجمن حمايت از حقوق کودکان در آغاز مصاحبه با راديو فردا اين نکته گزارش را تاکيد مي کند که کار بازگرداندن اين کودکان به خانه و خانواده هاي خود در موارد بسياري موفق نبوده، زيرا خانواده ها خود دچار مشکل هستند. بهرام رحيمي (عضو انجمن حمایت از کودکان، تهران): اين واقعيتي است که به هر حال تمام آنهايي که فعال اجتماعي هستند در ايران مي دانند که يک بخشي از آسيب هاي اجتماعي، دليل عمده اش انگيزه هاي اقتصادي است. کساني هستند که زير فقر مطلق هستند. آماري که در اين زمينه وجود دارد، نشان مي دهد که خانواده ها با معضلات زيادي در اين زمينه درگيرند و مجبورند کودکانشان را بفرستند سر کار. ا. م. ک.: در اين گزارش آمده که يونيسف از نتيجه اجلاس دو سال پيش خود با سازمان هاي غير دولتي ايران که در زمينه کار حقوق کودکان و به طور کلي کودکان خياباني و کودکان ايران کار مي کنند، راضي نبود و اين سازمان ها از ظرفيت و تجربه کافي در اين زمينه برخوردار نيستند. اين سازمان ها چه تدابيري را براي رفع اين مشکل انديشيده اند. بهرام رحيمي: به هر حال ما در آغاز راه هستيم، از تاسيس انجمن ما ده سال مي گذرد و اگر قبول کنيم که حقوق کودک و جا افتادن آن يک بخشيش در اجتماع فرهنگ بايد باشد، فرهنگ هم که يک کار هزاره اي است. ما ادعاي اين را نداريم که در ده يا صد سال بشود کار بزرگي انجام داد، درواقع جا افتادن قوانین حقوق کودک در کشور و توجه به کودکان يک فرهنگ است که ما با آن درگيريم و اين زمان خيلي زيادي را مي برد. يک بخشي شايد به اين شکل قابل بحث باشد. يک بخش ديگرش اين است که تجربه کار به شکل NGO تجربه جدید است در ايران. شايد يک بخشي از ضعف ساختاري که NGO ها از آن رنج مي برند، به دليل فقدان تجربه است و اين طبيعي است. ا . م . ک.: در زمينه تعريف کار کودکان، سن بلوغ و موارد ديگر نواقص قانوني که گزارش به آن پرداخته چه تلاش هايي در ايران در جريان است؟ بهرام رحيمي: کميته حقوقي ما به طور فعال اين را پيگيري مي کند. هم با تلاش هايي که دارد براي اصلاح قوانين، هم با تعاملاتي که با دولت جمهوري اسلامي دارد، با وزارتخانه ها که تدابير جدي بي انديشند براي اين که کار کودکان منع شود يا به نوعي با آن مبارزه شود، يک بخش کار ما اطلاع رساني است، يک بخش ديگرش هم که کميته حقوقي آن را به عهده گرفته. ا . م . ک.: مراکز انجمن حمايت از حقوق کودکان که در اين گزارش هم به يکي از شعبه هاي آن در دروازه غار اشاره شده، مجموعا چه تعداد از اين کودکان خياباني را تحت پوشش خودشان گرفتند؟ بهرام رحيمي: در پروژه شوش که مشخصا کميته کودکان کار و خيابان است و از سال 79 کارش را شروع کرده، به طور ميانگين ما مي توانيم بگوييم سالانه حدود 500 کودک و به تبع آن خانواده هاي آنان با ما درگير بودند. روزي 500 کودک پنج روز در هفته تحصيل مي کنند، ضمن اين که خدمات بهداشتي، درماني رايگان سعي کرديم برايشان فراهم کنيم و يک سري امکاناتي که از طريق کميسيون مددکاري مي شود به آنها ارائه داد انجام داديم. در پروژه ناصر خسرو هم به همچنين تقريبا. در پروژه بم اما که از اوايل زلزله کارمان را شروع کرديم، در حال حاضر پنج مهد کودک را تحت پوشش داريم، برنامه آتي ما احداث فرهنگسرايي بود که برنامه هايش در حال انجام است. در مورد پروژه جنوب خراسان که بعد از زلزله جنوب خراسان بود، ما آنجا مهد کودکي داير کرديم و يک سري امکانات در کنار آن مهد کودک. اين درواقع يک بخشي از فعاليت هاي ما است. کميته صداي يارا که از مهمترين کميته هاي انجمن است، دو خط مشاوره تلفني است که کودکان از نه صبح تا پنج بعد از ظهر مي توانند تماس بگيرند و کميته مددکاري همينطور. کميته حقوقي هم که مسائلي است که براي کودکان به لحاظ حقوقي به وجود مي آيد پيگري مي کند در دادگاه ها، محاکم حقوقي، ضمن اين که يک بخش ديگري از کارش تلاش براي اصلاح قوانين است.
XS
SM
MD
LG