لینک‌های قابلیت دسترسی

شنبه ۲۰ آذر ۱۳۹۵ تهران ۰۹:۲۴ - ۱۰ دسامبر ۲۰۱۶

هفدهم بهمن ماه، روز خانواده: بررسي آسيب‌هاي تهديد کننده خانواده در ايران


(rm) صدا | [ 5:17 mins ]
امروز هفدهم بهمن در ايران روز خانواده خوانده شد. روزنامه ايران خانواده در ايران را نهادي بي سرپرست خواند. زهرا شجاعي، رئيس مرکز امور مشارکت زنان و مشاور رئيس جمهوري گفت پس از گذشت 26 سال از حکومت جمهوري اسلامي، به دليل نگرشهاي سنتي حاکم بر جامعه، پايين بودن ميزان اعتبارات براي بخش زنان و بروز مشکلات و مسائلي چون جنگ و بحرانهاي سياسي و اقتصادي و ناهمانگي رشد جمعيت و رشد اقتصادي و غيره، هنوز به مطالبات زنان پاسخ داده نشده است. دکتر شيوا دولت آبادي، رئيس هيات مديره انجمن حمايت از حقوق کودکان، در مصاحبه با راديوفردا و درباره آسيب هايي که خانواده را تهديد مي کند، مي گويد در عين اين که ما از يک سنت خيلي قوي حمايت در درون خانواده برخوردار بوديم، ولي شاهد اين هستيم که اين شرايط دارد عوض مي شود. وي مي گويد بسياري از اين مسائل ناشي از ناآگاهي در انتخاب، عجله در انتخاب و يا انتخاب بر مباني غيرعاطفي و غير مستحکم و غيرمتناسب فرهنگي است. به گفته خانم دولت آبادي از دلايل ديگري که براي آسيب پذيري خانواده مي بينيم بدون ترديد مساله فقر، بيکاري و اعتياد است. شيرين فاميلي (راديوفردا): امروز هفدهم بهمن در ايران روز خانواده خوانده شد. به همين مناسبت روزنامه ها و خبرگزاريهاي ايران، مقالات و مصاحبه هايي را به آن اختصاص دادند. روزنامه ايران خانواده در ايران را نهادي بي سرپرست خواند. خبرگزاري ايسنا به نقل از زهرا شجاعي، رئيس مرکز امور مشارکت زنان و مشاور رئيس جمهوري نوشته است که پس از گذشت 26 سال از حکومت جمهوري اسلامي، به دليل نگرشهاي سنتي حاکم بر جامعه، پايين بودن ميزان اعتبارات براي بخش زنان و بروز مشکلات و مسائلي چون جنگ و بحرانهاي سياسي و اقتصادي و ناهمانگي رشد جمعيت و رشد اقتصادي و غيره، هنوز به مطالبات زنان پاسخ داده نشده است. به مناسبت روز خانواده نازي عظيما با دکتر شيوا دولت آبادي، رئيس هيات مديره انجمن حمايت از حقوق کودکان گفتگو کرده است. خانم دولت آبادي در آغاز از آسيبهايي که خانواده را تهديد مي کند، مي گويد: شيوا دولت آبادي (رئيس هيات مديره انجمن حمايت از حقوق کودکان، تهران): در عين اين که ما از يک سنت خيلي قوي حمايت در درون خانواده برخوردار بوديم، ولي شاهد اين هستيم که اين شرايط دارد عوض مي شود. بسياري از اين مسائل ناشي از ناآگاهي در انتخاب، عجله در انتخاب و يا انتخاب بر مباني غيرعاطفي و غير مستحکم و غيرمتناسب فرهنگي بوده. از دلايل ديگري که براي آسيب پذيري خانواده مي بينيم بدون ترديد مساله فقر، بيکاري و اعتياد و همه اين عوارض اجتماعي در جاي خود آسيب زا به خانواده هستند. نازي عظيما (راديوفردا): خانم دکتر دولت آبادي، از نظر شما آسيب پذيرترين بخش خانواده کدامها هستند. اگر اينجا بخواهيم تقسيم بکنيم بين زنان و کودکان و مردان؟ شيوا دولت آبادي: معمولا کودکان به خاطر بي دفاعي، به خاطر نيازمند اين سرپناه بودن، به خاطر نداشتن بيان براي ابراز ناراحتيهايشان، ما آنها را اولين ضربه پذيرهاي درون خانواده مي بينيم. معمولا هم خب، زنان به خاطر موضع تاريخي که دارند به عنوان ضربه پذيران ديگر درون خانواده مطرح مي شوند. اما من دلم ميخواست ما نگاهي هم به اين جايگاه مردان، مرداني که بسيار زحمت مي کشند که يک خانواده را بگردانند و به خاطر فشارهاي اقتصادي، به خاطر تورم هميشه زير اين فشار شخصي، وجداني و خانوادگي و نگاه اجتماعي هستند؛ مسلما آنها هم آسيبهاي خودشان رامي پذيرند. اين نکته را فراموش نکنيم که هر گاه ازدواج به شکل تصاحب مطرح شود و يا اين مباني مالي به معناي قبيح خريد و فروش در آن مطرح شود، ما فقط زنان را نداريم که آسيب مي بينند، مردها هم آسيب مي بينند. ن.ع: براي اين که از اين آسيبها جلوگيري شود، چه راه حلهايي وجود دارد؟ شيوا دولت آبادي: مسلما چترهاي قوي قانوني مي توانند به مرور رفتار و فرهنگ را تغيير بدهند، به عنوان فرآيند دراز مدت. اما تا قبل از آن عمده بدون شک، و هشدار، نه اين که خطر را آدم بيشتر گوشزد را بکند، بلکه آماده بودن و با آگاهي تصميم گرفتن را بشود آموزش داد. ن. ع: براي رسيدن به چنين هدف هايي چه کارهايي تا حالا انجام شده، يا چه اقداماتي صورت گرفت؟ شيوا دولت آبادي: يک آموزش کوتاه مدت در کنار تست اعتياد تعبيه شده که آموزش فشرده اي است براي زوجهايي که براي کنترل عدم اعتياد مراجعه مي کنند، ولي بسيار کم است و از سالهاي راهنمايي مي توانيم اين آموزشها را در مدارس بگنجانيم و يا اين که از رسانه هاي گروهي... ن. ع : از نظر قانوني چه اقداماتي انجام شده براي حمايت از خانواده؟ شيوا دولت آبادي: قانون حمايت از خانواده به معناي اعم يا عموم ما نداريم. اقداماتي هم که شده در مجلس ششم به نظر مي رسد که راکد مانده و پيشرفتي در آن حاصل نشده. ما يک قانون حمايت از کودکان داريم که قدمهاي اوليه اي است که برداشته شده براي پيشگيري از کودک آزاري و آن هم باز با مستثني کردن پدر بويژه و آنهم با اين آگاهي که ما مي دانيم 80 درصد آزارها و آسيبهايي که به کودکان وارد مي آيد، در درون چارچوب خانواده ايجاد مي شود، ولي باز هم مطرح شدنش به عنوان يک جرم عمومي در مواردي که آسيبها جدي هستند و اصولا مطرح شدنش به عنوان يک نوع حساس شدن به حقوق کودکان يک پيشرفت بوده. در غير اينصورت واقعا ما چيزي که خيلي بتوانيم به آنها اتکا بکنيم؛ نداريم. مساله حمايت از خانواده هاي تک سرپرست يا مادران مستقل خيلي وقت است که مطرح است و اگر حمايتي هم مي شود، واقعا در حدي نيست که ما بتوانيم اسم آن را يک حمايت کافي بگذاريم.
XS
SM
MD
LG