لینک‌های قابلیت دسترسی

یکشنبه ۲۱ آذر ۱۳۹۵ تهران ۰۸:۳۵ - ۱۱ دسامبر ۲۰۱۶

بررسی روزنامه های صبح چهارشنبه تهران


(rm) صدا | [ 3:28 mins ]
روزنامه جمهوری اسلامی می نویسد: مردم ، اگر با حكومت و حاكمان باشند، هيچ زرادخانه اي حتي اگر اتمي باشد نمي تواند آن حكومت و آن حاكمان را از پاي درآورد. این روزنامه با آن که نظام جمهوری اسلامی را دارای بزرگترین پشتوانه مردمی می داند با این حال می نویسد: دولتمردان ما بناي مردمداري دارند ولي در عمل توفيق چنداني براي انجام اين كار نصيب خود نمي كنند. محمد ابراهیم انصاری لاری در روزنامه ایران در مقاله ای با عنوان مشارکت حداکثری می نویسد: در عرف سياسى دنيا انتخاباتى قابل قبول است كه آزادانه و عادلانه باشد، در عرف سياسى جامعه ما انتخاباتى قابل قبول است كه حداكثر واجدين شرايط در صحنه انتخابات حضور پيدا كنند و آراى خود را به صندوق بريزند، هر چند هنوز به درستى روشن نيست مراد از حداكثر چيست؟ علی سجادی (رادیو فردا): روزنامه جمهوری اسلامی می نویسد: مردم ، اگر با حكومت و حاكمان باشند، هيچ زرادخانه اي حتي اگر اتمي باشد نمي تواند آن حكومت و آن حاكمان را از پاي درآورد. در طول تاريخ همواره حكومت هائي كه از پشتوانه مردمي بي بهره بودند در برابر حمله ها و فشارها از پاي درآمدند و تسليم شدند و حكومت هائي كه داراي پشتوانه مردمي بودند ، توانستند دوام بياورند و توطئه ها را از سر بگذرانند. این روزنامه با آن که نظام جمهوری اسلامی را دارای بزرگترین پشتوانه مردمی می داند با این حال می نویسد: دولتمردان ما بناي مردمداري دارند ولي در عمل توفيق چنداني براي انجام اين كار نصيب خود نمي كنند. جمهوری اسلامی می افزاید: مهمترين عامل بي توفيقي دولتمردان ما در زمينه مردم داري اينست كه اهل تعارف و تسامح هستند و اصل مهم حكومتداري كه قاطعيت است را جدي نمي گيرند. مدارا و تكريم كه بسيار مهم و كارسازند ، فقط درصورتي ميتوانند كاربرد داشته باشند كه در متن قاطعيت بكار برده شوند ، قاطعيتي كه برمبناي عدالت و اجراي اصول باشد. محمد ابراهیم انصاری لاری در روزنامه ایران در مقاله ای با عنوان مشارکت حداکثری می نویسد: در عرف سياسى دنيا انتخاباتى قابل قبول است كه آزادانه و عادلانه باشد، فرنگى ها اصطلاح free and fair را به همين منظور به كار مى برند. در عرف سياسى جامعه ما علاوه بر اين دو مشخصه كليدى - از مشاركت حداكثرى هم سخن به ميان مى آيد - و چنين وانمود شده است كه انتخاباتى قابل قبول است كه حداكثر واجدين شرايط در صحنه انتخابات حضور پيدا كنند و آراى خود را به صندوق بريزند، هر چند هنوز به درستى روشن نيست مراد از حداكثر چيست؟ نویسنده پس از اشاره به تضییع حقوق مردم در انتخابات مجلس هفتم توسط شورای نگهبان و تمکین دولت اصلاح طلب، به انتخابات ریاست جمهوری در پیش پرداخته و می نویسد: در انتخابات رياست جمهورى برخلاف انتخابات مجلس مسؤوليت آزادانه بودن، عادلانه بودن و رقابتى بودن و حتى مشاركت حداكثرى متوجه وزارت كشور و مجريان انتخابات نيست. وزارت كشور موظف است با برنامه ريزى اصولى و مناسب و با تعيين افراد با صلاحيت، امين و شجاع به عنوان هيأت هاى اجرايى و مسؤولين صندوق ها و نمايندگان فرماندار و بازرسان قانونى، در روز انتخابات شرايطى را فراهم كند كه هر كس اراده رأى دادن داشته باشد در كمال امنيت، آرامش و آزادى و اختيار به نامزد مورد علاقه خود رأى دهد و پس از پايان رأى گيرى نيز باز اين مراقبت و حساسيت جدى را داشته باشد كه آنچه به عنوان برگه هاى رأى به صندوق ريخته شده است به درستى و در كمال امانت قرائت شده پس از طى مراحل قانونى به اطلاع عموم رسانده شود. روزنامه ایران می افزاید: با كمال تأسف در طول هشت سال گذشته براى مردم ثابت شده است كه هر گاه و به هر تقدير رئيس جمهورى با آراى ميليونى هم سكان اداره كشور را به دست بگيرد، باز در صحنه اجرا و انجام وظيفه عده اى كه رأى دهندگان را نادان و فريب خورده و رئيس جمهوری و دولت را غاصب و ناحق مى دانند، چنان عرصه را بر او و دولتش تنگ مى كنند كه عملاً رئيس جمهوری منتخب و دولت او از پاسخگويى به اصلى ترين مطالبات مردم باز مى مانند روزنامه ایران نتیجه می گیرد: پرپيداست مسؤوليت اين مهم در حوزه عملكرد دولت و وزارت كشور نيست. اين تضمين را بايد محافظه كاران، منتقدين افراطى و بويژه آن بخش از حكومت بدهد كه عليرغم عده كم و ضعف وجاهت و قلت مقبوليت از عده و قدرت انباشته و فراوانى برخوردار است و اگر بگوييم امروز بيشترين نقش را در سپردن اين تضمين مجلس مى تواند ايفا كند گزاف نگفته ايم. و اين در حالى است كه بسيارى از صاحبنظران و تحليلگران منصف عرصه سياست چگونگى برخورد مجلس با دولت و نيز تصميمات اقتصادى مجلس را بيشتر در جهت ارعاب رئيس جمهوری آينده ارزيابى مى كنند تا در جهت منافع و مصالح ملى ومبتنى بر بنيه كارشناسى به عبارت ديگر مجلس به عنوان نماد حضور رسمى محافظه كاران در كليت نظام هنوز برهمان روش و سبك پيشين پاى مى فشرد - تكيه كلام آشكار و پنهان مجلسيان برلزوم همفكرى و هماهنگى رئيس جمهور آينده با مجلس در واقع خط و نشان كشيدن براى انبوه مردمى است كه احتمالاً رئيس جمهور را از جنس محافظه كاران نمى پسندند.
XS
SM
MD
LG