لینک‌های قابلیت دسترسی

پنجشنبه ۱۸ آذر ۱۳۹۵ تهران ۱۹:۳۴ - ۸ دسامبر ۲۰۱۶

پنجاهمين سالگرد نخستين گردهمايي 29 كشور آفريقايي و آسيايي دراندونزي: بررسی تاثیر جهان سوم بر سرنوشت اقتصاد دنیا


(rm) صدا | [ 3:33 mins ]
پنجاه سال پیش، هیجدهم آوریل 1955 بیست و نه کشور آفریقایی و آسیایی نخستین گردهمایی خود را در شهر «باندونگ» اندونزی برگزار کردند و بدین سان «جهان سوم» رسما به عرصه بین المللی گام نهاد. چهره های تاریخی دنیای برخاسته از جنبش های انقلابی و ضد استعماری آن روزگار در باندونگ درخشیدند. در رویارویی دنیای دو قطبی آن دوران، بازیگران صحنه ی باندونگ جنبش غیر متعهد ها را پایه گذاری کردند و خواستار رهایی ملت هایی شدند که هنوز زیر تسلط قدرت های استعماری بودند. تردیدی نیست که این گردهمایی شخصیت و مناعت را به بخش بسیار بزرگی از جمعیت جهان باز گرداند و آغازی بود برای دستیابی آنها به اداره امور خویش و تآثیر گذاری بر سرنوشت جهان. با این حال از آنچه در آن دوران «جهان سوم» نامیده شد، و آرمان هایی که با این اصطلاح گره خورد، چیز زیادی بر جای نیست. درست پنجاه سال پیش، هیجدهم آوریل 1955 بیست و نه کشور آفریقایی و آسیایی نخستین گردهمایی خود را در شهر «باندونگ» اندونزی برگزار کردند و بدین سان «جهان سوم» رسما به عرصه بین المللی گام نهاد. نیم قرن پس از "گردهمایی باندونگ»، از جهان سوم چه بر جای مانده است؟ فریدون خاوند به همین پرسش می پردازد. فريدون خاوند (راديو فردا): نام باندونگ، پایتخت پیشین اندونزی، با زایش جهان سوم، یکی از مهم ترین رویداد های قرن بیستم میلادی، گره خورده. هیجدهم آوریل 1955، در همین شهر، رهبران بیست و نه کشور مستقل آسیا و آفریقا، بی آنکه سایه قدرت های سفید و اربابان قدیمی بر سرشان باشد، نخستین گردهمایی فقیران جهان را آغاز کردند. چهره های تاریخی دنیای برخاسته از جنبش های انقلابی و ضد استعماری آن روزگار در باندونگ درخشیدند : جواهر لعل نهرو از هند، چوئن لای از چین، جمال عبدالناصر از مصر، احمد سوکارنو از اندونزی و دیگرانی که نامشان نماد طغیان دوزخیان زمین بود علیه قدرت های مسلط، از استعمارگران اروپایی گرفته تا واشینگتن و مسکو. در رویارویی دنیای دو قطبی آن دوران، بازیگران صحنه ی باندونگ جنبش غیر متعهد ها را پایه گذاری کردند و خواستار رهایی ملت هایی شدند که هنوز زیر تسلط قدرت های استعماری بودند. پنجاه سال پس از «باندونگ»، از آرمان های آن چه بر جای مانده است؟ تردیدی نیست که این گردهمایی شخصیت و مناعت را به بخش بسیار بزرگی از جمعیت جهان باز گرداند و آغازی بود برای دستیابی آنها به اداره امور خویش و تآثیر گذاری بر سرنوشت جهان. با این حال از آنچه در آن دوران «جهان سوم» نامیده شد، و آرمان هایی که با این اصطلاح گره خورد، چیز زیادی بر جای نیست، به چند دلیل : نخست آنکه فرو ریزی دنیای دو قطبی، فلسفه عدم تعهد به شرق و غرب را بی محتوا کرده. به علاوه طی پنجاه سال گذشته، «جهان سوم» در عرصه ی اقتصادی با شکاف های فراوان روبرو شده : چین و مکزیک و برزیل دیگر با کامبوج و افغانستان و مالی، منافع مشترکی ندارند. از سوی دیگر رویداد های پنجاه سال گذشته نشان داد که دنیای فقیران نیز می تواند در درون خویش نماد های خون و وحشت پرورش دهد، از پول پوت گرفته تا عیدی امین دادا و صدام حسین. و سر انجام، همبستگی جهان سوم نیز امروز رویایی است برباد رفته : چین با صدور انبوه پارچه و لباس ارزان قیمت، کمر صنایع نساجی کشور های در حال توسعه را می شکند و در روابط میان کشور های «اوپک» با مصرف کنندگان فقیر انرژی، که زیر بار بهای نفت کمر خم کرده اند، از رحم خبری نیست.
XS
SM
MD
LG