لینک‌های قابلیت دسترسی

logo-print
دوشنبه ۱۵ آذر ۱۳۹۵ تهران ۱۶:۲۶ - ۵ دسامبر ۲۰۱۶

اجرای نمایش Pillowman در نیویورک: بازجوئی و شکنجه یک نویسنده در خنده دار ترین تراژدی و تلخ ترین کمدی


(rm) صدا | [ 6:20 mins ]
پيلومن Pillowman نمايشي در باره يک بازجوئي خشونت‌آميز توام با شکنجه در يک کشور ديکتاتوري، از يک نويسنده جوان ايرلندي‌تبار انگليسي مارتین مکدانگ به کارگردانی John Crowley که هفته گذشته در يکي از تئاترهاي Broadway نيويورک بر صحنه رفت، نه تنها رکورد فروش بليط هاي تئاتر را بالا برده و تحسين منتقداني که آن را بهترين نمايش سال خواندند، برانگيخته، بلکه به خاطر واکنش‌هاي متضادي که از لحظه‌اي به لحظه‌ ديگر در تماشاگران بر مي‌انگيزد، حتي توجه خبرنگاران روزنامه‌ها را نيز برانگيخته است. بهنام ناطقي (راديوفردا، نيويورک): نمايشنامه‌نويس ايرلندي‌تبار انگليسي Martin McDonagh با نمايش تازه خود Pillowman تماشاگران را ميخکوب مي‌کند. نمايش Pillowman که اجراهاي آن از هفته گذشته با شرکت هنرمندان برجسته‌اي مثل هنرپيشه هاليوود جف گولدبلوم Jeff Goldblum و بيلي کراداپ Billy Crudup در تئاتر حرفه‌اي نيويورک Broadway شروع شد، برخورد جهان فانتزي و واقعيت، سانسور و تخيل و معصوميت و جنايت را با مهارتي خيره‌کننده در ديالوگ‌نويسي به تصوير مي‌کشد. تماشاگران لحظه‌اي از تماشاي خشونت ناگهاني و بي‌رحمانه دو بازجوي پليس عليه يک نويسنده در کشوري تحت يک حکومت ديکتاتوري تماميت‌خواه، يکه مي‌خورند و به درد مي‌آيند، مثل وقتي که يک بازجو مدادي را در گوش متهم فرو مي‌کند، يا وقتي شاهد صحنه‌هاي تکان‌دهنده از آزارحنسي کودکان يا تدفين زنده مي‌شوند، اما در لحظه‌هاي ديگر نمايش، تماشاگران از خنده ريسه مي‌روند و به خود مي‌پيچند. منتقدها نمايش Pillowman يا مرد بالشي از مارتين مکدانگ را تلخ ترين کمدي يا خنده‌آورترين تراژدي که ديده‌اند توصيف مي‌کنند. مثلا هيلتون آلس، منتقد سخت‌گير مجله نيويورکر مي‌نويسد استعداد مکدانگ به قدري عظيم است که گاه انسان صحنه تئاتر را براي آن کوچک تصور مي‌کند و مي‌نويسد تماشاگران بايد به خاطر ديدن هر اثر تازه او شکرگزار باشند. اما در کنار نقدهاي ستايش آميز و مقالاتي در باره اينکه چگونه اين نمايش و دو سه نمايش ديگر به کسب و کار تئاتر حرفه‌اي نيويورک رونق داده‌اند، روزنامه‌هاي شهر به انتشار گزارش‌هائي در باره واکنش خيره‌کننده تماشاگران به اين اثر منتشر کرده‌اند. نمايش Pillowman سومين اثري که از مارتين مکدانگ، نويسنده 35 ساله بر صحنه مي‌آيد، در يک اطاق بازجوئي در زنداني واقع در يک کشور ديکتاتوري شروع مي‌‌شود که در آن دو بازجو شخصيت اصلي نمايش، نويسنده جواني به نام کاتوريان Katurian را زيرشکنجه قرار مي‌دهند. در داستان‌هاي کوتاه اين نويسنده که فقط يکي از آنها چاپ شده، انواع روش‌هاي تخيلي قتل و شکنجه کودکان تصوير شده است. کاتوريان به اين علت مورد شکنجه و بازجوئي قرار دارد که قتل‌هاي فجيعي شبيه به آنچه او در داستان‌هاي خود توصيف مي‌کند، در اطراف شهر به وقوع پيوسته است که مي‌تواند کار او، يا ملهم از داستان‌هاي او باشد، که پر از صحنه‌هاي جنايات فجيع عليه کودکان است که او مي‌گويد کاملا تخيلي هستند. يادآوري صحنه‌هائي از کابوس کودکي در باره شکنجه برادري نيمه ديوانه، اين احتمال را قدرت مي‌بخشد که قتل‌ها ممکن است کار برادر نيمه‌ديوانه کاتوريان باشد که پليس او را در اطاق ديگري، تحت بازجوئي دارد. در جريان بازجوئي، صحنه‌هائي از کابوس‌هاي اين جوان نويسنده در باره آزار برادر نيمه ديوانه‌اش توسط پدر و مادر تصوير مي‌شود، و بازجوها نيز صحنه‌هائي از کودکي خود را به ياد مي‌آورند، که ديدن و شنيدن آنها براي تماشاگران تکان دهنده يا به شدت خنده آور است. آقاي مارتين مکدانگ، نويسنده نمايش در مصاحبه‌اي مدعي شد که اين نمايش در باره هيچ چيز خاصي نيست جز داستان حيرت‌انگيز و به شدت مشغول‌کننده‌اي که بازگو مي‌کند. منتقد نيويورک تايمزBen Brantley نيز اين اثر را در نمايشي در باره نفس داستان‌گوئي و توانائي خارق‌‌العاده انسان براي تصور رويدادهاي ناممکن و بافتن روايت‌هاي مشغول‌کننده و حيرت‌انگيز از آنها مي‌داند. منتقد نيويورکر با اشاره به حرفهائي که شخصيت نويسنده در باره کار خود مي‌زند، اين نمايش را کنکاشي مي‌داند در باره روند خلاقيت و اينکه چگونه تخيل نويسنده مي‌تواند ذهن تماشاگران را تسخير کند. در جريان بازجوئي، بارها بر سر ارتباط داستانهاي نويسنده و واقعيت بحث مي‌شود. اما به نظر منتقد USA Today نمايش Pillowman با شخصيت‌هاي خارق‌العاده و داستان عجيب و صحنه‌هاي تکان دهنده‌اش، حاوي نکات تفکربرانگيزي در باره آزادي بيان است. خانم اليشا گاردنر Elysa Gardner مي‌نويسد در آمريکا، کشوري که در آن آزادي بيان به طرز بيسابقه‌اي مورد حمله کساني که خود را داور سليقه و اخلاق مي‌دانند، به چالش کشيده شده است، نمايش Pillowman سئوالاتي در باره حقوق و مسئوليت‌هاي فرد برمي‌انگيزد، و به خصوص نشان مي‌دهد که تاثير منفي والدين ناباب بر سلامت روحي و رواني کودکان بسيار قوي‌تر از افکار جنايتکارانه‌اي است که ممکن است تماشاي يک فيلم يا خواندن يک داستان يا شنيدن يک CD در ذهن بيننده، خواننده و شنونده بر انگيزد. با اين حال، جذابیت کار نويسنده مارتين مکدانگ در اين است که پيامي مشخص و ساده در اين نمايش ندارد. بلکه با نمايش شخصيت کاتوريان، نويسنده‌اي با رواني ويران‌شده و تخيلي ترسناک، که به کار خلاقه بيشتر از حيات خود اهميت مي‌دهد، مکدانگ نه تنها ارزش آفرينش هنري را بازمي‌نمايد، بلکه از بهاي بالقوه‌اي سخن مي‌گويد که هنرمند براي آفرينش هنري مي‌پردازد.
XS
SM
MD
LG