لینک‌های قابلیت دسترسی

logo-print
یکشنبه ۱۴ آذر ۱۳۹۵ تهران ۱۹:۵۲ - ۴ دسامبر ۲۰۱۶

چشم انداز عرضه گندم به منظور خودکفایی در آینده نزدیک از دیدگاه دو گرایش عمده


(rm) صدا | [ 3:43 mins ]
به گفته مسئولان وزارت جهاد کشاورزی، ایران در عرصه گندم خودکفایی را پشت سر گذشته و در آینده نزدیک به جمع صادر کنندگان این محصول می پیوندد. صدور آتی گندم از سوی ایران را، همه محافل کارشناسی جمهوری اسلامی، یک دستآورد مهم اقتصادی تلقی نمی کنند. عیسی کلانتری، وزیر سابق کشاورزی، افزایش تولید گندم را، به هر قیمت، منطبق بر منطق اقتصادی نمی داند. برخی نیز افزایش تولید گندم را، ولو به ضرب یارانه، به سود منافع دراز مدت کشور می داند. گندم، از دیدگاه هواداران این گرایش، محصولی است استراتژیک و در بسیاری از کشور های جهان، تولید کنندگانش از حمایت های دولتی برخوردارند. فریدون خاوند (رادیو فردا، پاریس): ایران که چند سال پیش بزرگ ترین وارد کننده گندم جهان بود، امروز به گفته مسئولان وزارت جهاد کشاورزی نه تنها از وارد کردن این محصول بی نیاز شده، بلکه خود را برای صدور آن به بازار های جهانی آماده میکند. آقای اسکندری، مجری «طرح محوری گندم» در این وزارتخانه، تولید گندم ایران را در سال جاری پانزده میلیون تن ارزیابی میکند که هفتصد هزار تن آن مازاد بر نیاز های داخلی است. به گفته او، در صورت موافقت مسئولان کشور، ایران از سال 1386 خورشیدی (دو سال دیگر)، به صف صادر کنندگان گندم می پیوندد. صدور آتی گندم از سوی ایران را، همه محافل کارشناسی جمهوری اسلامی، یک دستآورد مهم اقتصادی تلقی نمی کنند. دو گرایش، بر سر گندم، رو در روی هم قرار گرفته اند : - گرایش نخست، که عیسی کلانتری، وزیر سابق کشاورزی، مهم ترین سخنگوی آن است، افزایش تولید گندم را، به هر قیمت، منطبق بر منطق اقتصادی نمیداند. روزنامه «دنیای اقتصاد»، در سر مقاله امروز خود (دوشنبه شانزدهم خرداد ماه)، از همین گرایش هواداری میکند و دستیابی ایران را به خودکفایی در عرصه گندم، به استفاده انبوه از یارانه ها نسبت میدهد. به نوشته این روزنامه، سیاست خرید تضمینی گندم به بهایی بالاتر از بهای وارداتی این محصول باعث شده که کشاورزان، با رها کردن تولید شماری دیگر از محصولات اساسی از جمله علوفه و جو، به تولید گندم روی آورند. از سوی دیگر افزایش تولید گندم ایران ناشی از مجموعه یارانه هایی است که کشاورزان از دولت دریافت میکنند، از سموم دفع آفات نباتی گرفته تا برق و تسهیلات بانکی. هم قیمت بالایی که بابت خرید گندم به کشاورزان پرداخته میشود، و هم یارانه هایی که در اختیار آنها قرار میگیرد، مدیون در آمد هایی است که از محل رونق بازار نفت نصیب دولت شده. کوتاه سخن آنکه از دیدگاه گرایش نخست، خود کفایی گندم مصنوعی است و به برکت طلای سیاه به دست آمده. - گرایش دوم، افزایش تولید گندم را، ولو به ضرب یارانه، به سود منافع دراز مدت کشور میداند. گندم، از دیدگاه هواداران این گرایش، محصولی است استراتژیک و در بسیاری از کشور های جهان، تولید کنندگانش از حمایت های دولتی برخوردارند. حتی اگر گرایش دوم را واقعبینانه تلقی کنیم، ایران باید در عرصه گندم، به تامین نیاز های داخلی اکتفا کند و از صدور این محصول، که به معنای پرداخت یارانه به خارجی ها است، بپرهیزد.
XS
SM
MD
LG