لینک‌های قابلیت دسترسی

logo-print
سه شنبه ۱۶ آذر ۱۳۹۵ تهران ۰۶:۵۵ - ۶ دسامبر ۲۰۱۶

سمینار در کلن در آستانه سالگرد قتل عام زندانیان سیاسی در زندان های جمهوری اسلامی: خاطرات مینا زرین


(rm) صدا | [ 3:48 mins ]
در سمیناری که در کلن آلمان به همت سازمان «گفتگوهای زندان» در آستانه هفدهمین سالگرد کشتار زندانیان سیاسی در زندان های جمهوری اسلامی بر پا می شود، حدود 30 فعال سیاسی و زندانی سابق به سخنرانی می پردازند. از جمله سخنرانان، مینا زرین، یکی از زندانیان سابق که خاطرات خود را در این باره به صورت شعر و نثر منتشر کرده است، در مصاحبه با رادیوفردا می گوید در فاصله سالهای 1360 تا 1369 شاهد شکنجه و اعدام همقطاران خود از زندانیان چپگرا بوده است. وی می افزاید به خاطر مداخله فرستاده سازمان ملل گالیندو پل به همراه 87 زن دیگر از اعدام رهائی یافت. در آستانه هفدهمین سالگرد قتل عام زندانیان سیاسی در ایران همایش سراسری در شهر کلن برپا می شود که در آن حدود 30 سخنران از زندان و زندانی و شکنجه و سرکوبی و اختناق سخن می گویند. اولین سخنران این گردهمائی سه روزه خانم مینا زرین است که به خاطر فعالیت های سیاسی در دهه 1360 شمسی به مدت 9 سال در زندان های جمهوری اسلامی به سر برد و سرانجام با کمک نماینده سازمان ملل از زندان رهائی یافت. شهرام میریان (رادیوفردا، کلن): گفتگوهای زندان نام نهادی در آلمان است که پس از انتشار خاطرات برخی از زندانیان سیاسی به انگیزه هفدهمین سال قتل عام زندانیان سیاسی در جمهوری اسلامی دست به برپائی یک همایش سراسری در شهر کلن زده است. تاثیرهای جسمی و روانی شکنجه، زندانی بعد از زندان، شکنجه از دیدگاه زنان و مردان، زندانیان سیاسی ایران در مطبوعات جهان، سنگسار، سرکوب، اختناق و دیگر مسائل مربوط به زندان و زندانی از جمله موضوع هائی هستند که در این گردهمائی مطرح می شوند. خانم مینا زرین، زندانی سابق، که 14 سال است به عنوان پناهنده سیاسی در آلمان به سر می برد، به عنوان اولین سخنران مشاهدات عینی خود را در چارچوب یک سخنرانی با عنوان این سو و آن سوی دیوار تشریح می کند. مینا زرین (زندانی سابق، کلن) من به نمایندگی از تمامی زندانیانی صحبت خواهم کرد که چه هستند و چه نیستند. چه آنهائی که در سال 1360 در زندان های کل سراسر ایران اعدام شدند و چه سال 1367 زنانی که قبل از اعدام به آنها تجاوز شد، مردانی که نیمه جان نیمه جان پائین آوردند و چه زندانیانی که ما به عنوان شاهدان عینی این زندان ها بودیم. من نکاتی را به شکل نظم و نثر بازگو خواهم کرد. شهرام میریان: اگر ممکن است راجع به مشاهدات نزدیک تری که داشتید در این باره توضیحاتی به ما بدهید. مینا زرین: چیزی که به نظر من نباید فراموش شود کشتارهائی است که از سال 1360 شروع شد. یعنی در زندان ها را بستند و به خاطر داشتن یک اعلامیه، یک چیز کوچک، که از نظر جمهوری اسلامی در واقع این نامربوط بود، دوستان و رفقا و آزادیخواهان و مبارزین اعدام شدند. من در واقع اگر بخواهم خلاصه بگویم، من شاهد عینی خیلی از کشتارها از سال 1360 تا 1369 بودم . ش.م.: چطور شد که شما خودتان از زندان رهائی یافتید؟ مینا زرین: سال 1367 زیر شرایط مشخص اعدام بودیم. چهار سئوال از ما کردند به عنوان زندانیان چپ. یک این بود که نماز می خوانید؟ جمهوری اسلامی را قبول داری؟ مصاحبه می کنی؟ حاضر به همکاری هستی؟ و هر کدام از این ها، فرق نمی کرد، به یکی از سئوالها شما نه می گفتید، پاسخ شما اعدام بود. در این شرایط با نیروی خارج از کشور ، تظاهرات و فعالیت هائی که در خارج از کشور انجام دادند، تلاشهای اینها از طرف کمیته حقوق بشر، گالیندو پل آن موقع مسئول این برنامه بود، ایشان آمدند، یک تعدادی از زنان، حدود 87 زن زیر شرایط اعدام بودند که از اعدام رهائی پیدا کردند. ش.م.: مثلا کشتار در زندان های جمهوری اسلامی چه آثاری بر روی شما گذاشت؟ مینا زرین: شما در نظر بگیرید که یک نفر بالای یک سال در انفرادی های گوهردشت باشد که خود من در آنجا بودم. جدا از آنکه ناراحتی های استخوان، بیماری عفونت خون، فشارهای روحی و ترس و تمام عواملی که به جاست و انسانی است، در من سالها و سالها بود و بازتولیدهای مشخص خودش را انجام می داد.
XS
SM
MD
LG