لینک‌های قابلیت دسترسی

جمعه ۱۹ آذر ۱۳۹۵ تهران ۰۳:۲۷ - ۹ دسامبر ۲۰۱۶

علت سکوت نسبی جنبش دانشجوئی داخل کشور در سالگرد 18 تیرماه، از دید یک فعال دانشجوئی و زندانی سابق


(rm) صدا | [ 3:57 mins ]
اميرعباس فخرآور، يكي از مبارزان جنبش دانشجويي ونویسنده روزنامه های مشارکت و خرداد، که خاطرات خود از حبس را در کتاب «ورق پاره هاي زندان» منتشر کرده است، در مصاحبه با رادیوفردا در باره علت سكوت سالگرد جنبش دانشجويي 18 تير به راديو فردا مي گويد: هزينه هائی مثل بازداشت و زندان انفرادی که شرکت در یک تظاهرات آرام به مردم وارد می کند باعث شد که امسال از برگزاری تظاهرات در داخل کشور خودداری شود در عوض از طریق برگزاری تظاهرات در خارج کشور، خاطره 18 تیرماه، تظاهرات علیه حمله پلیس به کوی دانشگاه، زنده نگه داشته شد. وی مي گويد: اكنون که چشم جهان به ایران دوخته شده، ما از روشنفكران و مبارزان انتظار داريم خواسته های خود را به اصلاحات کوچک محدود نکنند. اميرعباس فخرآور، يكي از مبارزان جنبش دانشجويي كه مدت ها در زندان بوده، اخيرا كتابي منتشر كرده است به نام ورق پاره هاي زندان. روي كتاب با چهره عباس فخرآور و احمد باطبي از ديگر چهره هاي جنبش دانشجويي تزئين شده است. پريچهر فرزام از راديو فردا در مصاحبه با آقاي فخرآور از او مي پرسد چطور در سال جاري و در سالروز جنبش دانشجويي در داخل ايران خبري نبود، در حالي كه مي دانيم در بسياري از كشورها ايراني ها به همين مناسبت مراسمي برپا كردند. اميرعباس فخرآور: اين برنامه اي بود كه ما از مدت ها قبل صحبتش را كرده بوديم. عملا هزينه هايي كه به مردم وارد شد اين مدت، هزينه هاي خيلي سنگيني بود. ما يك مسيري را طي كرديم تا بياييم و به دنيا نشان دهيم كه در ايران چه دارد مي گذرد و خوشبختانه به اين مرحله رسيديم كه چشم هاي بيناي تمام مردم دنيا به سمت ايران چرخيد و حالا ديگر همه دارند به ايران ما نگاه مي كنند و بيش از اين هزينه وارد كردن به مردم كار درستي نبود، چون مردم مي آيند در يك اعتراض خيلي آرام فقط راه مي روند در يك خيابان و دستگير مي شدند، به انفرادي كشيده مي شدند، خيلي از زندگي ها از هم مي پاشيد، شكنجه ها پيش مي آمد، خيلي از مسائل پيش مي آمد كه ما ديگر صلاح نديديم اين شرايط براي مردم در اين وضعيتي كه الان كشور ما دارد به خصوص، دولت تندرو و شرايطي كه وجود دارد، نخواستيم اين هزينه ها به مردم وارد شود، ولي دعوت خودمان از خارج از كشور را داشتيم و خواستيم از ايرانيان برونمرز صداي مردم داخل را هم به گوش جهانيان برسانند. پريچهر فرزام (راديو فردا): اشاره كرديد به اين كه جهان از مسائلي كه در داخل ايران مي گذرد آگاه شده. اميرعباس فخرآور: الان ما در يك شرايط بسيار خوب هستيم. در صحنه جهاني يك فرصت كوتاه داده شده به ايران تا مردم ايران بيايند و حرف خودشان را بزنند. ما در اين فرصت كوتاه از مبارزين و روشنفكران اين انتظار را داريم كه حالا بيايند و سقف خواسته ها را مشخص كنند، نرويم اشتباه كنيم و دنبال كف خواسته ها برويم، چيزهاي كوچك بخواهيم. حالا كه همه دنيا دارد به ما نگاه مي كند، ما خواسته هاي واقعي مردم را بياييم مطرح كنيم و هماهنگ شويم، اتحاد برقرار شود بين تمام گروه ها، دسته ها، احزاب كه اين اتفاق خوشبختانه دارد رخ مي دهد چه در داخل كشور، چه در خارج كشور، چه ارتباطات خوبي كه بين داخل و خارج از كشور برقرار شده. اكنون ما از دولت هاي خارجي هم انتظار داريم كه اگر تا كنون كوتاهي كردند در برابر جمهوري اسلامي، اگر مسائلي وجود داشته، اگر پشت پرده چيزهايي وجود داشته، حالا به احترام اين مردم كه دارند هزينه پرداخت مي كنند، به سمت مردم بچرخند. خانم جي كوكان، كارگردان فيلم «فوربيدن ايرانForbidden Iran» كه يكي از مشهورترين فيلم هاي مستندي است كه بعد از بهمن 57 درباره ايران واقعي امروز ساخته شده، چند ماه پس از ساخت اين فيلم به من مي گفت: قبل از اين كه به ايران بيايم، واقعا هيچ ديدي نسبت به اين كه ايران چطور هست و مردمش چطور هستند نداشتم، فقط شنيده بودم مردم بي تفاوتي دارند و به همين دليل برايم مهم نبود و مي گفتم مانند مردم كره شمالي، كوبا، كشورهايي كه برايشان مهم نيست چه حاكميتي بالا سرشان است، لياقت همين حاكم ها را دارند، اما وقتي آمدم داخل ايران و مبارزات دانشجويان را ديدم، حالا تعجب مي كنم كه چرا دنيا چشم بسته به روي اين جنايات و حتي ابتدا اسم فيلمش را گذاشته بود ايران زير پوشش و با تعجب به من مي گفت چرا دنيا ايران را زير يك پوشش گذاشته بود و اصلا نمي خواست ببينند چه خبر است. برنامه هاي تجاري بين غرب و ايران برقرار بود و سكوت وجود داشت بين دنياي غرب و ايران. او در آخر صحبتش به من گفت: حالا من خودم را جزئي از جنبش ‌آزادي ايرانيان مي دانم.
XS
SM
MD
LG