لینک‌های قابلیت دسترسی

logo-print
شنبه ۱۳ آذر ۱۳۹۵ تهران ۲۱:۱۵ - ۳ دسامبر ۲۰۱۶

موسیقی پانک «گوگول بوردلو» کولی اوکرائینی در نیویورک


(rm) صدا | [ 5:43 mins ]
یک گروه پانک راک punk rock از مهاجران اوکرائینی، روسی، اسرائیلی و بالکانی در نیویورک، با موسیقی غریبی توجه منتقدان را به خود جلب کرده است. گروه گوگول بوردلو Gogol Bordello این هفته در جشنواره‌ای از گروه‌های پانک و راک و هیپ‌هاپ در نیویورک برنامه اجرا می‌کند، هفته گذشته چهارمین آلبوم خود را منتشر کرد که در آن ترانه هائی گنجانده به زبان انگلیسی شکسته و بسته و روسی و اوکراینی با مضامین انقلابی و انتقادی، با ضرباهنگی که نه آمریکائی است و نه آفریقائی، ولی به شدت هیجان انگیز و رقص دار است. رهبر گروه یوجین هاتز ماه آینده در فیلمی ظاهر می شود از لی یو شرایبر در باره مردی در جستجوی ریشه های خود که شبیه فیلم مستندی است که خود او در بازگشت به اوکراین در جستجوی اجداد خود ساخته است. بهنام ناطقی (رادیوفردا، نیویورک): گروه گوگول بوردلو، ترکیب غریبی از موسیقی را ارائه می‌کند که همان قدر که به اروپای شرقی، اوکرائین و کولی‌ها مربوط است، همان قدر هم مربوط است به نیویورک، به محله‌ای که به طور سنتی محل زندگی مهاجران اروپای شرقی و بالکانی بوده است، و ار قضا همان محله‌ای است که مهم‌ترین کلوپ‌های پانک و راک در آن قرار دارند. در آلبوم جدید خود گروه گوگول بوردلو بار دیگر ترکیبی از این دو به دست می‌دهد، موسیقی کولی اروپای شرقی، موسیقی پانک راک آمریکائی، به اضافه تاثیرهائی از موسیقی رگی جامائیکائی و دیسکو. ترانه خیابان B اشاره به زندگی در همان محله است در جنوب شرقی ناحیه مرکزی نیویورک، منهتان. موسیقی گروه گوگول بوردلو تمام تجربه مهاجران بالکانی و اروپای شرقی به آمریکا را در خود جمع دارد: آدمهای گریخته از ترکیب بوروکراسی اختلاس‌گر، دلالان طعمکار، کشتارهای قومی در یوگسلاوی سابق و هرج و مرج، که در سرزمین جدید، آمریکا، دست می‌یازند به زیرفرهنگ‌های مهجور و سرخورده دیگر، از اسلامیون گرفته تا گنگسترهای روسی. گروه گوگول بوردلو، حاصل خلاقیت مهاجر 31 ساله اوکرائینی مقیم نیویورک آقای Eugene Hutz است که تجربه خود را از این چند فرهنگی حاشیه‌نشین، در موسیقی سرزنده و رقص‌داری ریخته‌است پر از ریتم‌هائی که به قول منتقد ویلج وویس، آقای رابرت کریستگو، به این خاطر تازگی دارد که نه آمریکائی است و نه آفریقائی. گروه گوگول بوردلو، ویلون و اکوردئون را با گیتار و آلات موسیقی پانک قاطی می‌کند به اضافه چاشنی‌ای از دیسکو. آلبوم جدید این گروه که هفته گذشته در آمریکا متنشر شد، پر از ترانه‌هائی است با مضامین انقلابی، که از تجربه جنگ‌های بالکان و کشتارهای قومی می‌گوید. اسم این البوم پانک کولی است و زیر عنوان آن نوشته است: توسری‌خورهای جهان، اعتصاب کنید! آقای یوجین هاتز، که خودش یک کولی اوکرائینی است، خود را سرباز انقلاب فرهنگی توصیف می‌کند و می‌گوید موضوع این نیست که آدم یک تی‌شرت 10 دلاری با عکس چه‌گوارا به تن کند، بلکه موضوع این است که آدم خود چه‌گوارا باشد. ترانه پانک مهاجر، یا Immigrant Punk از یکسو منابع الهام موسیقی گروه گوگول بوردلو را جمع می‌زند و از سوی دیگر، در باره مهاجرت و وطن‌باختگی است. آقای هاتز بارها گفته است که از کشوری می‌آید که موسیقی راک در آن موسیقی ممنوعه به شمار می‌آمد. از ویژگی‌های آقای یوجین هاتز، خواننده و ترانه‌سرای گروه گوگول بوردلو، آشنائی او به موسیقی ملل اروپا است. او که در نوجوانی بعد از فاجعه اتمی چرنوبیل در سال 1986 از شهر کی‌یف پایتخت اوکراین گریخته است، تجربه زندگی در اردوگاه‌های آوارگان در لهستان، مجارستان، اتریش و ایتالیا را پشت سر دارد و اخیرا در جستجوی اجدادش به اوکرائین بازگشت و فیلمی در این باره ساخت که از نظر مضمون شباهت به فیلمی سینمائی دارد که ماه آینده با شرکت او و Elijah Wood به نمایش در می‌آید بر اساس رمانی از نویسنده جوان آمریکائی آقای جاناتان سفران فوئر Jonathan Safran Foer در باره مردی در جستجوی ریشه‌های خود – فیلمی به نام «همه چیز روشن شده است» Everything Is Illuminated به کارگردانی هنرپیشه نوخاسته و احترام برانگیز سینمای مستقل آمریکا آقای لی‌یو شرایبر Liev Schreiber نیویورک تایمز در باره گروه گوگول بوردلو می‌نویسد کمتر گروهی است که توانسته باشد اندیشه بندبازی فرهنگی را بهتر از گوگول بوردلو در خود جلوه دهد، گروهی متشکل از مهاجران اوکرائینی، روسی و اسرائیلی که در سال 2000 در نیویورک دور هم جمع شدند با این هدف که موسیقی راکی بسازند که انعکاس دهنده تلاش‌ها و میراث فرهنگی خدشان باشد و نتیجه صدائی است سرمست و پرنغمه و بی‌رحم که از هر نظر هم به موسیقی کولی‌ها وفادار است و هم به موسیقی پانک راک که منبع الهام آن است.
XS
SM
MD
LG