لینک‌های قابلیت دسترسی

چهارشنبه ۱۷ آذر ۱۳۹۵ تهران ۱۶:۳۹ - ۷ دسامبر ۲۰۱۶

ناسازگاری استفاده از حربه تحریم علیه کشورها با منافع جمهوری اسلامی: «بازار ایران و سلاح تحریم»


(rm) صدا | [ 3:26 mins ]
وزیر کشور جمهوری اسلامی، خبر های مربوط به برنامه ریزی اقتصادی برای مقابله با این بریتانیا و کره جنوبی را تلویحا تایید کرد و گفت جمهوری اسلامی نمی تواند مراودات اقتصادی خود را با کشور ها از دیدگاه های سیاسی و منافع ملی جدا سازد. چهره های با نفوذ دیگری، هم در مجلس و هم در دستگاه اجرایی، همین سخنان را به گونه های متفاوت پیش کشیده اند. برای کشوری کم و بیش تک محصولی مانند ایران با ساختار اقتصادی بسیار شکننده، استفاده از سلاح بازرگانی علیه قدرت های صنعتی کار آسانی نیست. از سوی دیگر آیا کره جنوبی حاضر خواهد شد سیاست خارجی خود را، با 0.83 در صد صادرات خود معامله کند؟ مقام های رسمی جمهوری اسلامی تایید کردند که ایران از این پس در روابط سیاسی بین المللی خود از سلاح بازرگانی، از جمله اعمال تحریم بر واردات، استفاده خواهد کرد. «بازار ایران و سلاح تحریم»، عنوان گفتار اقتصادی امروز رادیو فردا است از فریدون خاوند. فریدون خاوند (رادیو فردا، پاریس): به کار گرفتن بازرگانی در خدمت هدف های سیاسی، در دستور کار دیپلماسی ایران قرار گرفته، با طرح مساله تحریم بر واردات کالا از کشور هایی که به آخرین قطعنامه شورای حکام آژانس بین المللی انرژی علیه جمهوری اسلامی، رای موافق داده اند. در تهران از کره جنوبی و انگلستان به عنوان نخستین قربانیان این تحریم نام برده می شود. مصطفی پور محمدی، وزیر کشور جمهوری اسلامی، خبر های مربوط به برنامه ریزی اقتصادی برای مقابله با این دو کشور را تلویحا تایید کرد و گفت «ما نمی توانیم مراودات اقتصادی خود را با کشور ها جدای از دیدگاه های سیاسی و منافع ملی مطرح کنیم». چهره های با نفوذ دیگری، هم در مجلس و هم در دستگاه اجرایی، همین سخنان را به گونه های متفاوت پیش کشیده اند. پیوند سیاست و بازرگانی در روابط بین المللی کشور ها البته انکار نکردنی است. با اینهمه تکیه بر این پیوند از سوی ایران، دستکم دو پرسش عمده را به ویژه در زمینه منافع دراز مدت این کشور و توانایی های واقعی آن برای به کار گرفتن سلاح تحریم، پیش می کشد : پرسش نخست این که آیا اعمال تحریم وارداتی از سوی ایران بر کالا های بازرگانی کره جنوبی و انگلستان به بیست کشور دیگری هم که در قبال پرونده هسته ای جمهوری اسلامی از مواضعی مشابه سئول و لندن پیروی کرده اند، گسترش خواهد یافت؟ و اما پرسش دوم : آیا مسئولان کنونی جمهوری اسلامی درباره توانایی های اقتصادی کشور و واقعیت های بازرگانی جهانی گرفتار اشتباه محاسبه بسیار سنگین نشده اند؟ برای کشوری کم و بیش تک محصولی مانند ایران با ساختار اقتصادی بسیار شکننده، استفاده از سلاح بازرگانی علیه قدرت های صنعتی کار آسانی نیست. بر پایه آمار «سازمان جهانی تجارت»، ارزش واردات کالا در جهان در سال 2004 میلادی به 9500 میلیارد دلار رسید که تنها 33 میلیارد دلار آن متعلق به ایران بود. به بیان دیگر بازار ایران در سال گذشته میلادی تنها 0.34 در صد کالا های صادراتی جهان را جذب کرده است. کره جنوبی، که گویا یکی از دو کشور مشمول تحریم بازرگانی ایران است، در سال 2004 میلادی، دویست و پنجاه و چهار میلیارد دلار کالا صادر کرده که تنها 2.13 میلیارد دلار آن روانه بازار های ایران شده. آیا سئول حاضر خواهد شد سیاست خارجی خود را، آنهم در عرصه حساسی چون مسایل هسته ای، با 0.83 در صد صادرات خود معامله کند؟
XS
SM
MD
LG