لینک‌های قابلیت دسترسی

شنبه ۲۰ آذر ۱۳۹۵ تهران ۰۴:۴۴ - ۱۰ دسامبر ۲۰۱۶

نماثشگاه عکاسی و ویدئوی معاصر چین در نیویورک: «در میان گذشته و آینده»


(rm) صدا | [ 5:33 mins ]
«در ميان گذشته و آينده» نام نمايشگاهي عظيم است از عکاسي و ويدئوي معاصر چين، که همزمان در انجمن آسيا و مرکز بين المللي عکاسي در نيويورک برپا شده است، که تماشاي آن، دريچه‌‌اي به روي زندگي هنري و اجتماعي امروز چين در برابر تماشاگر مي‌گسترد. بهنام ناطقي (راديوفردا، نيويورک): نمايشگاهي از يک مجموعه خيره‌کننده ازعکس و ويديو از هنرمندان معاصر چين، که به همت انجمن آسيا Asia Society و با همکاري مرکز بين الملللي عکاسي International Center for Photography برپا شده است، يادآور آن است که تحولات ده سال اخير در چين، نه تنها به بيدارشدن يک غول اقتصادي در آسيا کمک کرده است بلکه غول خفته عظيم ديگري را بيدار کرده است، که آن هم مثل اقتصاد چين، اژدهائي سرکش و رام‌ناپذير است. نمایشگاه Between Past and Future که به نمايش آثار برگزيده از نسل تازه اي اي از هنرمندان چني اختصاص دارد که درچهار قسمت مختلف خود، تصويري قابل لمس و در دسترس مي‌سازد از جامعه جديد چين، که چگونه با سرعتي بيسابقه خود را با تحولات جديد وفق مي‌دهد. اسم نمايشگاه، «ميان گذشته و آينده» از اين جهت به آن مي‌برازد که جامعه‌اي را در حال گذر نشان مي‌دهد، و نشان مي‌دهد که هنرمندان چيني، بعضي با شوخ طبعي، بعضي با ابراز نگراني، برخي با احساسات رقيق و برخي ديگر با خشم، به اين تغييرات نظر مي‌اندازند، اما هيچکدام نمي‌توانند نگاه برگیرند از سرعت تحول عظيمي که فرهنگ و زندگي اجتماعي چين را که مدتها به حال سکون و در خواب زمستاني به سر برده بود، بیدار کرده است. خيلي از عکس‌هاي اين نمايشگاه، که در اندازه‌هاي عظيم چاپ شده‌اند، و برخي از کولاژ يا ترکيب عکس‌هاي متعدد ساخته شده‌اند، در شيوه داستان‌گوئي و مخاطب‌يابي، متاثر از فرهنگ جديدي هستند که شيوه بيان آگهي‌هاي تجاري و فيلمسازي در برابر عکاسان قرار داده است. در چين، هنرمنداني که جوان‌تر از آن هستند که انقلاب فرهنگي مائو و سخت‌‌گيري‌هاي آن دوران را به خاطر بياورند، با آغوش باز گرايش‌هاي هنري و زبان بيان هنري غرب را دستمايه قرار داده‌اند و چنانکه عکس‌هاي اين نمايشگاه نشان مي‌دهد، اين هنرمندان بيشتر از هر نسل ديگري از هنرمندان چين، از فرهنگ غرب بهره مي‌برند: به همين سبب، براي آشنايان به کار عکاسان صاحب سبک جهان، سخت نيست تشخيص تاثيرپذيري هنرمندان چيني از بزرگان اين هنر درغرب، به خصوص در آمريکا تشخیص دهند. به طور مثال، منتقدان، عکس‌هاي هنرمند چيني Zheng Guogu از بچه‌هاي تفنگ بدست چيني را با عکسهاي Larry Clark مقايسه مي‌کنند، و عکس‌هاي Liu Zheng از زندانيان چيني را با کارهاي Danny Lyon مقايسه مي‌کند و کلاف‌هاي در هم بافته شده Do Ho suh را با تصاويري که Lin Tianmiao به روي پارچه به چاپ رسانده است، شبيه مي‌دانند، يا اثر عظيم هنرمند چيني Bai Yilou از تصوير 1600 صورت انسان که به هم دوخته شده‌اند، کارهاي کريستين بولتانسکي Christian Boltanski را به خاطر مي‌آورد. عکس‌هائي که در بخش مرکز بين المللي عکاسيي عرضه شده‌اند، درونمايه تغييرات فيزيکي ومتافيزيکي جامعه چين را مي‌کاوند، و در آنها شاهد تلاش هنرمندان چين هستيم براي گرفتن هويت‌هاي شخصي و متفاوت، در جامعه‌اي که هويت شخصي و داشتن زبان انفرادي، آزادي نويافته‌اي است براي هنرمنداني که 5 هزار سال فرهنگ سنتي آنها را از داشتن شيوه بيان شخصي محروم کرده بود. در بخش نمايشگاه که در انجمن آسيا گسترده است، هنرمندان چيني به خاطره جمعي مي‌پردازند و يکي از عکس‌هاي خيره کننده اين نمايشگاه، که هم نگاهي به گذشته و هم نگاهي به آينده دارد، سه عکس عظيم هستند در کنار هم از دستي با چهار انگشت، که در کف آن، عکس‌هاي کوچکي از هنرمند و خانواده‌اش را حفظ کرده است، به روي يک زمينه قرمز خوني. اين عکس‌هاي ساده، که مانند تصاوير آگهي‌هاي تجاري، پيامي مستقيم و اشتباه ناپذير به بينده القا مي‌کند، در کنار عکس‌هاي جسورانه ديگري قرار دارند حاکي از جستجو براي فرديت، مثل کاري از Zheng Huan که پرنده مرده‌اي را در وسط قصر ممنوع ميانه پکن نشان مي‌دهد، پيچيده در مرواريد. اين نمايشگاه حاصل زحمات يک موزه‌دار و عکس‌شناس آمريکائي است به نام آقاي کريستفوفر فيليپز که سالهاي زيادي را در چين گذرانده است و موزه دار و منتقد چيني آقاي Wu Hung و تنها انتقادي که به آن گرفته مي‌شود اين است که با توجه به خبرهائي در باره بعضي هنرمندان پيشتاز در چين مي‌خوانيم، در نشان دادن هنرهاي راديکال و سنت شکن چين به اندازه کافي تندروي نکرده است، اما در هر حال اين نمايشگاه هنرمندان تجربه‌گري را نشان مي‌‌دهد که مي‌خواهند ضمن بهره‌گيري از فرهنگ 5 هزار ساله خود، کليشه‌هاي گذشته را دور بريزند.
XS
SM
MD
LG