لینک‌های قابلیت دسترسی

سه شنبه ۱۶ آذر ۱۳۹۵ تهران ۲۰:۰۸ - ۶ دسامبر ۲۰۱۶

ميزگرد«سايه اي بر فراز تهران، پيامدهاي سياسي و امنيتي مجهز شدن ايران به قدرت هسته اي» توسط Center for American Progress مرکز توسعه آمريکايي


(rm) صدا | [ 5:30 mins ]
مرکز توسعه آمريکايي Center for American Progress که يک موسسه آموزشي پژوهشي غير حزبي در واشنگتن است، روز جمعه ميزگردي تحت عنوان «سايه اي بر فراز تهران، پيامدهاي سياسي و امنيتي مجهز شدن ايران به قدرت هسته اي» برگزار کرد. در آغاز کنفرانس پي جي کراولي PJ Crowley، مدير بخش دفاع ملي و امنيت داخلي در مرکز توسعه آمريکايي که گرداننده ميزگرد بود، درباره ضرورت و فوريت پرداختن به مساله برنامه هاي هسته اي ايران صحبت کرد. آقاي کراولي گفت: اگر بحرانهاي هسته اي بالقوه در جهان کنوني را در نظر بگيريم، شايد مهمترين خطر هسته اي بالقوه به منافع آمريکا، اروپا و منافع منطقه اي در خاورميانه را تهديد مي کند، چشم انداز يک ايران مجهز به سلاح هسته اي باشد. نخستين سخنران خانم رز گات مولر از بنياد کارنگي درباره پيامدهاي سياسي و امنيتي مجهز شدن ايران به سلاح هسته اي از ديد آمريکا صحبت کرد. خانم گات مولر گفت: برنامه هسته اي ايران و تلاش براي دستيابي به سلاح هسته اي يک فاجعه دوگانه و بسيار جدي است. اول اين که يک تاثير جدي بر نظام منع گسترش سلاحهاي هسته اي خواهد داشت و دوم اين که در رابطه با امنيت در خاورميانه و به طور کلي در جهان، عامل بي ثباتي را به شدت تقويت خواهد کرد. مريم احمدي (راديو فردا): مرکز توسعه آمريکايي Center for American Progress که يک موسسه آموزشي پژوهشي غير حزبي در واشنگتن است، روز جمعه ميزگردي تحت عنوان «سايه اي بر فراز تهران، پيامدهاي سياسي و امنيتي مجهز شدن ايران به قدرت هسته اي» برگزار کرد. هدف اصلي مرکز در برگزاري اين ميزگرد، پرداختن به اين مساله بود که با توجه به ناامني و بي ثباتي در افغانستان و عراق، پيروزي محافظه کاران در انتخابات پارلماني اخير ايران و تيرگي مناسبات ايران و آمريکا و با در نظر داشتن نگرانيهاي فزاينده بين المللي درباره تواناييهاي هسته اي ايران که سئوالهاي جدي را در رابطه با امنيت منطقه اي و جهاني مطرح مي کند، آيا اراده سياسي کافي براي نگاه داشتن ايران در چارچوب پيمان منع گسترش سلاحهاي هسته اي وجود دارد يا نه و آيا اروپا در موضعي که هست، مي تواند در پيشرفت در اين زمينه سهيم باشد. در اين راستا شرکت کنندگان در ميزگرد ماهيت بحران جاري و امکان پيشرفت در حل بحران هسته اي ايران را مورد بحث قرار دادند. در آغاز کنفرانس پي جي کراولي PJ Crowley، مدير بخش دفاع ملي و امنيت داخلي در مرکز توسعه آمريکايي که گرداننده ميزگرد بود، درباره ضرورت و فوريت پرداختن به مساله برنامه هاي هسته اي ايران صحبت کرد. آقاي کراولي گفت: اگر بحرانهاي هسته اي بالقوه در جهان کنوني را در نظر بگيريم، شايد مهمترين خطر هسته اي بالقوه به منافع آمريکا، اروپا و منافع منطقه اي در خاورميانه را تهديد مي کند، چشم انداز يک ايران مجهز به سلاح هسته اي باشد. نخستين سخنران خانم رز گاتمولر از بنياد کارنگي درباره پيامدهاي سياسي و امنيتي مجهز شدن ايران به سلاح هسته اي از ديد آمريکا صحبت کرد. خانم گات مولر گفت: برنامه هسته اي ايران و تلاش براي دستيابي به سلاح هسته اي يک فاجعه دوگانه و بسيار جدي است. اول اين که يک تاثير جدي بر نظام منع گسترش سلاحهاي هسته اي خواهد داشت و دوم اين که در رابطه با امنيت در خاورميانه و به طور کلي در جهان، عامل بي ثباتي را به شدت تقويت خواهد کرد. رز گاتمولر Rose Gottmoeler گفت به اين دو دليل جلوگيري از ادامه يک برنامه فعال هسته اي در ايران اهميت زيادي دارد ولي آيا چنين امري امکان پذير است؟ پاسخ خانم گات مولر به اين سئوال مثبت است، اما موفقيت در اين زمينه را تا حد بسيار زيادي مشروط به تلاش همگاني براي متقاعد کردن دولت ايران به بازانديشي درباره منافع ملي خود و بررسي مزايا و معايب برنامه هاي هسته اي مي داند. خانم گاتمولر گفت در حال حاضر در ايران بيش از حد بر اين مساله تاکيد مي شود که برنامه هاي هسته اي مي تواند حافظ منافع ملي کشور باشد. بنابراين ما بايد دو گزينه را پيش روي ايران بگذاريم. انزوا و تعامل. «کداميک براي منافع اقتصادي، سياسي و امنيتي ايران بهتر است؟ انزوا و خارج بودن از جامعه بين المللي يا عضوي از جامعه بين المللي بودن و توسعه بلندمدت در يک روند مثبت تر.» خانم گاتمولر در ادامه سخنان خود عملي بودن هر دو گزينه را از ديد آمريکا مورد بررسي قرار داد و گفت قطعا در زمينه منزوي کردن ايران موفق خواهيم بود، اما آيا توان تعامل را هم داريم؟ بي ثمر بودن گامهاي کوچکي که دولت کلينتون براي نزديکي با ايران برداشت، جاي ترديد باقي مي گذارد، ولي اگر چنين تعاملي آغاز شود، خاتمه برنامه چرخه سوخت و اصولا فعاليتهاي هسته اي بايد گام اول باشد و عادي شدن روابط آخرين مرحله از يک فرايند پنج مرحله اي يا پنج بعدي براي پيشبرد سياست تعامل. خانم گاتمولر بدون اشاره به سياست اتحاديه اروپا در زمينه گفتگوهاي سازنده و سياست تعامل که مي کوشد گفتگو درباره برنامه هاي هسته اي، رعايت حقوق بشر، عدم حمايت از تروريسم و حمايت از روند صلح خاورميانه را به صورت همزمان پيش ببرد، گفت: قبول دارد که مساله هسته اي بايد درچارچوبي گسترده تر و در ساير مسائل ديگر حل شود، اما توافقهاي کوچک را به توافقهاي بزرگ ترجيح مي دهد. «راه حل مساله هسته اي را بايد درچارچوب مسائل گسترده تر دنبال کرد، اما مي خواهم تاکيد کنم که من طرفدار منتظر شدن براي توافقهاي بزرگ نيستم، فکر مي کنم بايد بر پيشرفتهاي تدريجي و گام به گام تمرکز کرد.»
XS
SM
MD
LG