لینک‌های قابلیت دسترسی

جمعه ۱۹ آذر ۱۳۹۵ تهران ۱۱:۳۴ - ۹ دسامبر ۲۰۱۶

بازگشت گروه «پانک پاپ» گرین دی Green Day با یک «راک اپرا» انتقادی - اجتماعی American Idiot


(rm) صدا | [ 5:24 mins ]
فضاي پس از فاجعه 11 سپتامبر، جنگ عراق و انتخابات رياست جمهوري در آمريکا، جامعه را طوري سياسي کرده است که حتي گروه‌هاي پانک پاپ مثل گرين‌دي Green Day هم آلبوم سياسي منتشر مي‌کنند. گرين دي Green Day که شب گذشته در کنسرت بيسابقه‌اي در يک کلوپ نيويورک ظاهر شد، در آلبوم جديد خود يک «راک اوپرا» rock opera با پيام‌هاي اجتماعي – انتقادي عرضه مي‌کند، و به مصاف گروه‌هاي جوان‌تري مثل Good Charlotte مي‌رود که با استفاده از فرمول موفق گرين‌دي به موفقيت رسيده‌اند. بهنام ناطقي (راديوفردا، نيويورک): کلوپ ايروينگ پلازا در يکي از خيابانهاي ساکت جنوب نيويورک، يکي از بزرگترين کلوپ‌هاي شهر است، اما براي گروهي مثل گرين‌دي که به نواختن در استاديوم‌ها عادت دارد، جاي کوچکي است و فرصت بيسابقه‌اي بود براي علاقمندان گرين‌دي، که از سر صبح تا شب براي جا گرفتن در سالن صف بسته بودند، که band محبوب خود را در فضاي نسبتا گرمتري از نزديک ببينند، در حال اجراي ترانه‌هائي از آلبوم جديد American Idiot آلبوم جديد گرين‌دي، American Idiot يک راک اپرا است در واکنش به فضاي سياسي روز، نوعي بلوغ را در اين گروه پيشتاز نشانه مي‌زند که با آلبوم‌هاي خود در آغاز دهه 1990 موسيقي punk rock را با بازار بزرگ آشتي دادند و پديده پاپ پانک pop punk را آفريدند. آلبوم American Idiot نخستين آلبومي است که «گرين‌دي» در چهار سال اخير منتشر کرده است. در نخستين ترانه، شکايت مي‌کند از جهان پر از تبليغات توخالي سياسي و از عصر جنون سوءظن و وحشت. منتقد روزنامه بريتانيائي «گاردي‌ين» که اين آلبوم را درهم ولي شجاعانه مي‌داند، مي‌نويسد معمولا دلمشغولي‌هاي گروه‌هاي پانک کاليفرنيا، ماشين‌هاي سريع و دخترهاي خوشگل هستند، اما در آلبوم American Idiot گروه گرين‌دي به خشم اجتماعي که محور اصلي موسيقي پانک است برمي‌گردد. هرچند در راک اوپرا، اغلب اشعار ومفاهيم بر موسيقي مي‌چربد، گرين‌دي از فرمول برنده هميشگي خود، غافل نمانده است: يعني ترکيبي از ريتم‌هاي ساده و سريع با نغمه‌هاي کوتاه، شيرين به يادماندني، که مثل چنگک يا hook از زير ديوار گيتارها بيرون مي‌آيد تا گوش شنونده را مشغول نگه دارد. گرين‌دي آلبوم American Idiot را در حالي منتشر مي‌کند که به قول منتقد واشنگتن پست، فرمول پانک پاپ آن با موفقيت مورد تقليد و منبع الهام گروه‌هاي جوان‌تري از نسل امروز قرار گرفته است که امروز مستقيما با خود گرين‌دي رقابت مي‌کنند، گروه‌هائي مثل Good Charlotte و Sum 41 و نظاير آنها... در آلبوم American Idiot گروه Green Day به منابع الهام خود وفادار مانده است، شوخ‌طبعي Ramones پيشگامان پانک آمريکا، خشم و دلزدگي Sex Pistols پيشگامان پانک بريتانيا، غرور و تظاهر به عظمت گروه Queen پيشگامان راک اپرا، و نغمه‌‌پردازي سرخوش The Beatles پيشگامان موسيقي راک، و حتي درس‌هائي از گروه پيشگام The Who در آن هست، گروهي که وقتي اعضاي بند گرين‌دي هنوز به دنيا نيامده بودند، با آلبوم Tommy اصطلاح راک اوپرا را به وجود آورد. داستاني که ترانه‌هاي آلبوم American Idiot گرين دي را به هم مربوط مي‌سازد، روايت نسبتا نامفهومي است در باره نوجوان ناآرام و تنهائي به نام Jimmy که تلاش مي‌کند از دوزخ زندگي در حومه‌هاي بي‌شکل و بي‌شخصيت خلاص شود. در ترانه پنج قسمتي «مسيح حومه‌ها» Jesus of Suburbia شخصيت اصلي درس زندگي را در پارکينگ يک مغازه شبانه‌روزي ياد مي‌گيرد. گروه سه نفري Green Day، خواننده و نوازنده گيتار آقاي Billie Joe Armstrong، نوازنده طبل‌ها آقاي Tre Cool و نوازنده گيتار bass آقاي Mike Dirnt که هرسه نفر اينک بالاي سي سال دارند، در آلبوم American Idiot به جاي عشق‌هاي دبيرستان و سربه‌سرگذاشتن با معلم و مددکار مدرسه، ترانه‌هائي درباره اجتماع امروز مي‌سرايند، و به قول منتقد مجله رولینگ استون اعضاي گروه، راه خوبي پيدا کرده‌اند که بدون پشت کردن به روحيه اصيل ترانه‌هاي ده سال پيش خود، و بدون آبروريزي، به جهان بالغ بعد از سي سالگي قدم بگذارند.
XS
SM
MD
LG