لینک‌های قابلیت دسترسی

logo-print
دوشنبه ۱۵ آذر ۱۳۹۵ تهران ۰۲:۰۸ - ۵ دسامبر ۲۰۱۶

تغییر موضع آمریکا نسبت به برنامه هاي اتمي جمهوري اسلامي از دید دو مفسر روزنامه فايننشال تايمز


(rm) صدا | (wma) صدا [ 5:24 mins ]
در تازه ترين تلاشها براي تشويق ايران به متوقف کردن برنامه هسته اي خود آمریکا تصميم گرفته است موضع سخت و قديمي خود را نسبت به ايران مورد بازبيني قرار دهد. سه قدرت بزرگ اروپايي که از اکتبر سال 2002 گفتگوهايي را با ايران آغاز کرده اند طرح جديدي ارائه داده اند که به موجب آن ايران مي تواند در ازاي متوقف کردن برنامه غني سازي اورانيوم سوخت هسته اي دريافت کند. قرار است ايالات متحده و کشورهاي گروه هشت روز جمعه درباره مشوقهايي که مي توان در قبال توقف فعاليتهاي غني سازي اورانيوم به ايران داد روز جمعه در واشنگتن گفتگو کنند. روزنامه فايننشال تايمز در مقاله اي به قلم استيون کوک و ري تکيه مي نويسد: مشکل تازه ترين طرح اروپاييها بي توجهي به اين مساله است که ايران براي کنار گذاشتن بلندپروازيهاي هسته اي خود انگيزه امنيتي کافي ندارد. مريم احمدي (راديو فردا): استيون کوک و ري تکيه در مقاله خود مي نويسند از ديد ايران خليج فارس به عنوان مناسبترين راه براي دسترسي به بازارهاي بين المللي نفت اهميت استراتژيک خاصي دارد. هدفهاي اقتصادي و امنيتي ايران رژيمهاي پياپي اين کشور را از قدرتهاي خارجي که مي خواسته اند منطقه را کنترل کنند و ايران را انزوا قرار دهند دور کرده است و اکنون در شرايطي که محاصره ايران توسط ايالات متحده محتمل به نظر مي رسد و آينده مناسبات ايران و عراق قابل پيش بيني نيست، داشتن سلاح هسته اي يک امتياز استراتژيک به نظر مي رسد. روحانيون هيات حاکمه در ايران فکر مي کنند با داشتن سلاح هسته اي مي توانند ايالات متحده را از اجراي طرحهاي خود باز دارند و نفوذ خود را در اين آبراه حياتي حفظ کنند. نويسندگان مقاله فايننشال تايمز مي افزايند با توجه به نقش محوري خليج فارس در محاسبات ايران در زمينه برنامه هاي هسته اي ايالات متحده بايد تمهيدات موثري را براي طراحي يک چارچوب منطقه اي در نظر بگيرد که نه تنها نگرانيهاي ايران را کاهش دهد، بلکه زمينه ساز مناسبات منطقه اي منطقي تري بين ايران و آمريکا شود. چنين چارچوبي مي تواند به تدريج شکل گيرد. با ايجاد اعتماد متقابل و توافقهايي در زمينه کنترل تسليحات آغاز شود و نهايتا به يک نظام امنيتي همه جانبه و گسترده بي انجامد که به نهادهايي چون سازمان امنيت و همکاري اروپا شباهت داشته باشد. دولتهاي منطقه اي مي توانند زير نظر يک چنين سازمانهاي منطقه اي به تدريج دامنه همکاريهاي خود را گسترش دهند و مناطق تجاري آزاد و بازارهاي مشترک ايجاد کنند. اين قبيل ترتيبات امنيتي و اقتصادي به هم پيوسته مي تواند به ايران امکان دهد که بين وضعيت موجود و منافع ملي خود آشتي برقرار سازد. اگر ايران با همسايگان خود پيوندهاي تجاري مطلوب داشته باشد، با رقيب تاريخي خود عراق و دشمن ديرينه ايالات متحده مناسبات بهتري داشته باشد، آنوقت ممکن است بتوان به اين کشور قبولاند که به طرحهاي هسته اي نياز ندارد. استيون کوک و ري تکيه در ادامه مقاله خود در فايننشال تايمز مي نويسند: اما قرار دادن ايران و شيخ نشينهاي خليج فارس در يک نظام امنيتي واحد کار آساني نيست. در حال حاضر تنها نظام امنيتي منطقه اي شوراي همکاري خليج فارس است که در سال 1981 و به عنوان سدي در مقابل انقلاب ايران به وجود آمد. با اين حال نبايد فراموش کرد که ايران ديگر درصدد به هم ريختن نظم منطقه نيست و به عنوان بخشي از سياست همسايگي خوب کوشيده همکاريهاي منطقه اي خود را گسترش دهد. با رفتن صدام حسين فرصت کم نظيري براي ايجاد نهادهاي پايدار به منظور تامين امنيت منطقه به وجود آمده است. به رغم نامطلوب بودن تصوير آمريکا در منطقه ايالات متحده موقعيت فوق العاده اي براي ترقيب ايجاد چنين نهادهايي دارد. در بخش عربي خليج فارس، رياض، دوحه و منامه ايالات متحده را ضامن اصلي امنيت خود مي دانند. چشم انداز داشتن همسايه اي که سلاح هسته اي دارد سبب مي شود ايالات متحده بتواند از ترس کشورهاي عرب منطقه خليج فارس به عنوان اهرمي براي همکاريهاي امنيتي منطقه اي بيشتر استفاده کند. در ايران امروز سلاح هسته اي به تدريج به عنصر اصلي سياست بازدارندگي و دفاعي روحانيون حاکم تبديل شده است. موقعيت بي نظير آمريکا در تشويق همکاريهاي امنيتي و اقتصادي منطقه اي مي تواند ايران را به محدود کردن داوطلبانه فعاليتهاي هسته اي ترغيب کند.
XS
SM
MD
LG