لینک‌های قابلیت دسترسی

logo-print
یکشنبه ۱۴ آذر ۱۳۹۵ تهران ۱۸:۱۰ - ۴ دسامبر ۲۰۱۶

نگاهي به چگونگي برگزاري انتخابات رياست جمهوري و کنگره آمريکا (بخش پنجم)


(rm) صدا | [ 5:16 mins ]
دموکراسي آمريکا که بخش مهمي از آن روند انتخاباتي اين دموکراسي است، در اوايل قرن نوزدهم ميلادي يک متفکر، سياستمدار و حقوقدان فرانسوي را که شاهد افزايش حرکت فرانسه به سوي دموکراتيزه شدن بود، برانگيخت تا به آمريکا سفر کند و الگوي سياسي ايالات متحده را مورد بررسي قرار دهد. نتيجه اين سفر که با اجازه مقامات فرانسوي در زمان خود بود، به نگارش و انتشار کتابي به نام دموکراسي در آمريکا انجاميد که هنوز يکي از موارد مورد بحث و در حقيقت معيار گفتگو درباره خصوصيات ملي و رويدادهاي تشکيل دهنده کشور ايالات متحده در کلاسهاي درست است. بنابراين نقش رئيس جمهوري و انتخاب وي در دموکراسي که رياست جمهوري فرمانده کل قوا نيز هست بسيار حساس و در عين حال سازنده است. در اوايل قرن نوزدهم گرايش به انتخاب رئيس جمهوري در يک راي گيري عمومي به جهتي متمايل شد که آن را نظام هرکه برد، همه را برد ناميدند و اين گرايش يه شکل گيري نظام الکترال کالج انجاميد. نظام هرکه برد، همه را برد بر اين اساس بودکه هريک از نامزدهاي رياست جمهوري که در يک ايالت اکثريت آرا را به دست آورد بايد از اکثريت راي کالج الکترال در همان ايالت که تعداد آن مشخص شده است بهره مند شود، اما پس از مدتي اين نظام راي دهندگان را دچار نوعي سردرگمي کرد، زيرا هر حزب سياسي در هر ايالت اسامي مورد نظر خود را براي کالج الکترال در يک فهرست در اختيار طرفداران خود قرار مي داد. امروزه اسامي نامزدهاي هر حزبي براي الکترولها يا همان گزينشگران به ندرت بر روي ورقه هاي راي نوشته مي شود، در عوض اسامي آنان در يک فرم جداگانه در کنار فهرست نامزدهاي رئيس جمهوري و معاونت رياست جمهوري گذاشته مي شود.
XS
SM
MD
LG