لینک‌های قابلیت دسترسی

چهارشنبه ۱۷ آذر ۱۳۹۵ تهران ۰۱:۳۶ - ۷ دسامبر ۲۰۱۶

کنفرانس بررسي پيامدهاي گروگانگيري سال 57 و اشغال سفارت آمريکا در دانشگاه تورانتو برگزار شد


(rm) صدا | [ 11:24 mins ]
پس از گذشت 25 سال از بحران گروگانگيري و اشغال سفارت آمريکا توسط دانشجويان تندرو در تهران، پيامدهاي اين پديده در کنفرانس دوروزه اي که در دانشگاه تورانتو برگزار شد مورد بررسي تحليلي قرار گرفت. تاثير بحران گروگانگيري در مشروعيت ايران در بحبوحه تغييرات بنيادين پس از انقلاب اسلامي و تاثير اشغال سفارت بر سياست داخلي و خارجي آمريکا از جمله موضوعات مورد بحث بود. راديوفردا در گزارشي از اين کنفرانس ديدگاه‌هاي چند تن از شرکت کنندگان را جويا شده است: گري سيک، عضو سابق شوراي امنيت ملي آمريکا در دوران بحران گروگانگيري، کنث تيلور، سفير وقت کانادا در تهران، دکتر روحي رمضاني، استاد دانشگاه ويرجينيا، و منصور فرهنگ، نخستين نماينده ايران در سازمان ملل متحد. تارا عاطفي (راديو فردا): پس از گذشت 25 سال از بحران گروگانگيري و اشغال سفارت آمريکا توسط دانشجويان تندرو در تهران، پيامدهاي اين پديده در کنفرانس دوروزه اي که در دانشگاه تورانتو برگزار شد مورد بررسي تحليلي قرار گرفت. تاثير بحران گروگانگيري در مشروعيت ايران در بحبوحه تغييرات بنيادين پس از انقلاب اسلامي و تاثير اشغال سفارت بر سياست داخلي و خارجي آمريکا از جمله موضوعات مورد بحث بود. مريم اقوامي (راديو فردا): در کنفرانس دو روزه اي که به مناسبت بيست و پنجمين سالگرد بحران گروگانگيري و اشغال سفارت آمريکا در تهران به ابتکار مرکز مطالعات ايالات متحده و مطالعات ايران شناسي در دپارتمان روابط بين الملل دانشگاه تورانتو برگزار شد، بروس لينگن، ديپلمات سابق سفارت آمريکا و رئيس فعلي آکادمي سياست گذاري آمريکا و سفير آمريکا در مالتا که در سال 1979 توسط دانشجويان به گروگان گرفته شده بود، در سخنراني خود به ذکر خاطرات 444 روز اسارت در ايران پرداخت. جان ليمبرد، سفير آمريکا در موريتاني و رئيس انجمن روابط خارجي آمريکا نيز که پس از اشغال سفارت آمريکا در تهران به گروگان گرفته شده بود، در سخنراني تحت عنوان نگاهي به 14 ماه ميزباني ايرانيان به شرايط حاکم در آن دوران بر ايران و آنچه که در دوران اسارت تجربه کرده بود اشاره کرد. تاثير بحران گروگانگيري و اشغال سفارت آمريکا توسط دانشجويان تندرو در سياست هاي خارجي آمريکا و ديدگاه جهانيان از انقلاب اسلامي ايران محور اصلي سخنراني هاي اين کنفرانس دوروزه بود. بسياري از سخنرانان اين کنفرانس که به همت و همکاري مشترک دکتر محمد توکلي ترقي، استاد تاريخ و مطالعات خاورميانه دانشگاه تورانتو و رئيس دپارتمان مطالعات ايالات متحده همين دانشگاه برگزار شده بود، تاثير اشغال سفارت آمريکا و بحران 444 روز اسارت ديپلمات هاي آمريکايي بر سياست خارجي ايران و آمريکا و مشروعيت بين المللي ايران را مورد بررسي قرار دادند. نحوه برخورد دولتمردان وقت آمريکا به رياست جمهوري جيمي کارتر بر اين بحران و تاثير چگونگي رهايي ديپلمات هاي آمريکايي از اسارت در ايران بر انتخابات رياست جمهوري در آمريکا نيز يکي ديگر از بحث هاي جالب توجه اين کنفرانس بود. برقراري مجدد روابط ايران و آمريکا پس از گذشت 25 سال هنوز در هاله اي از ابهام قرار دارد. به نظر مي رسد موانع بر سر راه روابط دو کشور پس از گذشت سالها برطرف نشده اند. در حاشيه اين کنفرانس در گفتگويي با چند تن از سخنرانان از چشم انداز آينده روابط ايران و آمريکا پرسيدم. از گري سيک، عضو سابق شوراي امنيت ملي آمريکا در دوران بحران گروگانگيري مي پرسم آيا پس از گذشت 25 سال دو کشور قادر به پشت سر گذاشتن تاريخ و برقراري روابط مجدد خواهند بود؟ گري سيک (عضو سابق شوراي امنيت ملي آمريکا در دوران بحران گروگانگيري): موضوع حيرت آور بحران گروگانگيري اين است که پس از گذشت 25 سال زخم ها همچون سال هاي اوليه تازه هستند و تغيير بسيار بسيار اندکي در ديدگاه ها رخ داده است. ايرانيان هنوز شعارهاي مرگ بر آمريکا و شيطان بزرگ سر مي دهند و آمريکايي ها نيز به هيچ وجه به ايران اعتماد ندارند. حتي زماني که علائم مثبتي در بهبودي روابط از سوي ايرانيان و دولتمردان آمريکا مشاهده مي شد، ترديد و بدبيني بر طرفين حاکم بود و حتي زماني که دولت کلينتن نهايت تلاش خود را به کار گرفت تا بخشي از تيرگي روابط را بهبود بخشد، ايران از همکاري سر باز زد. سياست داخلي هر دو کشور و نقش دولتمردان دو کشور در داخل ايران و آمريکا آنچنان تعيين کننده بودند که تاريخ 25 ساله نه تنها پشت سر گذاشته نشده است، بلکه هرگونه قدمي که از سوي دولت آمريکا برداشته مي شود، گويي بار ديگر اين تاريخ را در اين لحظه زنده مي کنند و تصوير مشابهي از بحران گروگانگيري در سال 1979 در اذهان سياستگذاران دولت ايران سخت نقش بسته است. به نظر من جاي پشت سر گذاشتن تاريخ و زندگي کردن هر روزه اين بحران در روابط دو کشور بايد بر آن غلبه کرد و من به عنوان کسي که درگير اين بحران بودم، چشم انداز روشن و اميدوارکننده اي در اين شرايط نمي بينم. م . ا : کنث تيلور، سفير وقت کانادا در تهران در بحبوحه گروگانگيري که توانسته بود شش تن از ديپلمات هاي سفارت آمريکا را نجات دهد، در پاسخ به پرسشي پيرامون چشم انداز برقراري روابط ايران و آمريکا پس از 25 سال مي گويد: کنت تيلور (سفير وقت کانادا در تهران): من بسيار اميدوار بودم که دو کشور بتوانند رابطه بي طرفانه اي برقرار کنند. من پيشنهاد روابط گرم نمي کنم، اما اگر بتوانند دو کشور پس از 25 سال مسائل را تا حدودي و نه کاملا پشت سر بگذارند، ايران و آمريکا قادر خواهند بود تا به گونه اي تبادل ديدگاه داشته باشند و در خفا يا علني بودن آن اهميتي ندارد. هيچ کشوري در منطقه خاورميانه موقعيت استراتژيک ايران، جمعيت تحصيلکرده و فرهنگ غني آن را ندارد و اين واقعيت نبايد از نظر دولتمردان ايالات متحده دور بماند و عادي سازي روابط به سود هر دو کشور است. م . ا : دکتر روحي رمضاني، استاد دانشگاه ويرجينيا نيز که در سخنراني خود در اين کنفرانس به بحران گروگانگيري و مشروعيت بين المللي ايران پرداخت، در گفتگويي با راديو فردا مي گويد: چشم انداز برقراري هرگونه رابطه با آمريکا به اين واقعيت بستگي دارد که چه افرادي در راس هرم قدرت و تصميم گيري دو کشور قرار دارند. دکتر روحي رمضاني (استاد دانشگاه ويرجينيا): من عقيده دارم مهمترين عامل اراده سياسي است و من چنين اراده سياسي را هنوز از سوي دولت آمريکا براي آشتي و يا برقراري روابط مجدد ديپلماتيک با ايران نديده ام. از سوي دولتمردان ايراني نيز اراده سياسي کافي ملاحظه نکرده ام و شايد ترديد آنها يکي به دلايل بدبيني و عدم اعتماد تاريخي به آمريکا است و علت ديگر آن مربوط به سياست داخلي درون ايران است. برخوردهاي پرتناقض سخنگويان جمهوري اسلامي در حال حاضر، خاطران بحران 25 سال پيش گروگانگيري را تازه مي کنند و هنوز نيز ايالات متحده به خوبي نمي داند در حقيقت چه کسي سخنگوي جمهوري اسلامي ايران است و مساله ديگر اين است که براي برقراري مجدد روابط دو کشور، نفوذ شديد نومحافظه کاران قدرتمند در کاخ سفيد و نيز عدم وجود رهبر سياسي تصميم گيرنده در ايران، بهبود روابط را هر روز پيچيده تر و پرابهام تر مي کنند. م . ا : از سوي ديگر منصور فرهنگ، اولين سفير ايران در سازمان ملل که در سخنراني خود به سياست هاي داخلي آمريکا و ايران و تاثير آن در بحران گروگانگيري پرداخت، به تاريخ 25 ساله قطع رابطه ايران و آمريکا و چشم انداز روابط دو کشور در آينده به راديو فردا مي گويد: منصور فرهنگ (اولين سفير ايران در سازمان ملل متحد): رابطه ايران و آمريکا هيچ وقت به فرم و قالب گذشته خودش برنمي گردد. يک رابطه جديدي خواهد بود و الان بزرگترين مساله اي که براي آمريکاييان وجود دارد در رابطه با ايران انرژي هسته اي است. رژيم ايران تا حالا بازي خيلي موثري با دنيا و آمريکا کرده و آن چيزي را که بايد به آن توجه داشت اين است که پيشرفت تکنولوژي به شکلي بوده که ايران در عين اين که در جهت دستيابي به توانايي براي ساختن سلاح هاي هسته اي پيش مي رود، به هيچ نفي و نقضي از عهدنامه منع گسترش سلاح هاي هسته اي نکرده. بنابراين اگر آژانس بين المللي انرژي اتمي اين تعهد را بتواند از ايران بگيرد نه به اين دليل که ايران تعهد دارد که غني سازي اورانيوم را خاتمه دهد، بلکه فقط به اين دليل که مي خواهد روابط اقتصادي و ديپلماتيکش با اروپا ادامه پيدا کند. من فکر مي کنم اگر چنين کاري را بتواند کند به نظر من ايراني ها حتما تبديل مي کنند اگر بدانند ضروري است و بعد آمريکا هيچ بهانه اي ندارد براي تحريم عليه ايران يا اقدام نظامي و به طور کلي در حال حاضر آمريکا چنين توانايي را ندارد، چه از جهت نظامي، چه از جهت سياسي. من بعد از اين مي بينم که چونه از راه زور و از راه سازمان ملل متحد آمريکا کاري در برابر ايران نمي تواند کند، چون ايران با همه کشورهاي دنيا روابط عادي دارد به جز آمريکا، اين است که رابطه به طرف عادي سازي پيش مي رود. م . ا : گري سيک نيز در مورد برنامه هاي هسته اي ايران و نحوه برخورد آمريکا مي گويد: ابتکار مذاکرات سران کشورهاي اتحاديه اروپا و مقامات ايراني ايده بسيار خوبي بوده است و استقبال آمريکا از اين امر قدم بسيار مثبتي بوده است. گري سيک: گرچه نومحافظه کاران با نفوذ و قدرتمند آمريکا از اين امر انتقاد مي کنند و خواستار برخورد شديد با برنامه هاي هسته اي ايران هستند و هرگونه مذاکره اي را به علت عدم اطمينان و اعتماد به ايران رد کرده و اين گروه هستند که خواستار رژيم هستند. م . ا : کنت تيلور، سفير سابق کانادا در تهران نيز در مورد برنامه هاي هسته اي ايران و برخورد آمريکا مي گويد: کنت تيلور: کشورهاي عضو اتحاديه اروپا سخت تلاش مي کنند و به نظر من آخرين قطعنامه که ظاهرا تکميل نشده است به نظر اميدوارکننده، اما بسيار شکننده مي آيد. م . ا : منصور فرهنگ در مورد برنامه هسته اي ايران و نحوه برخورد آمريکا که ايران را جزو محور شرارت ناميده است، مي گويد: منصور فرهنگ: ايران تهديدي براي آمريکا نيست، بر فرض هم که بمب اتم داشته باشد، اصلا ارتباطي به آمريکايي ها ندارد. بنابراين پروژه اين که ايران محور شرارت بوده و بايد از بين برود، بينش جنگ پيشگيرانه اي که بوش برنامه سياسي خودش را در خاورميانه شروع کرد، با شکست شروع شده و ايران هم اين را مي داند و دقيقا به دليل دانستن اين اتکاي به نفسشان زياد شده و در بازي هاي ديپلماتيک با اروپاييان خصوصا وارد زد و بندهاي سياسي مي شوند و زمان مي خواهند. يعني من اين امکان را مي بينم که آمريکا چاره اي نداشته باشد جز پذيرش ايراني که بمب هسته اي هم دارد.
XS
SM
MD
LG