لینک‌های قابلیت دسترسی

logo-print
شنبه ۱۳ آذر ۱۳۹۵ تهران ۱۷:۲۷ - ۳ دسامبر ۲۰۱۶

تصاویر مشابه یک هنرمند نیویورکی از سنگ های سیاه


(rm) صدا | [ 3:58 mins ]
در نمايشگاهي در نيويورک هنرمند 29 ساله Daniel Lefcourt نقاشي‌هائي مشابه از قطعاتي شبيه تکه‌هاي سنگ را به نمايش مي‌گذارد که پيش‌فرض‌هاي غالب در باره نقاشي و مجسمه‌سازي انتزاعي و فيگوراتيو را به چالش مي‌گيرد. نقاشی های لفکورت از سنگ های سیاه در عین حال مرموز هستند و ماوراءالطبیعه و زمینی و فیگوراتیو. منتقدان در کا او نوعی جستجوی انتزاعی می بینند برای بی نهایت. بهنام ناطقي (راديوفردا، نيويورک): هفت نقاشي بزرگ و يک ويدئو، آثاري هستند از هنرمند 29 ساله داني‌يل لفکورت، که براي نخستين بار در نيويورک در گالري Taxter & Spengemann به نمايش درآمدند. در اين نقاشي‌ها که همه قطعه سنگي را بر صفحه‌اي به رنگ بنفش روشن نشان مي‌دهند، لفکورت با کشيدن سايه‌اي زير هر قطعه به تصوير خود جنبه سه بعدي داده است و نقاشي‌هائي را که مي‌توانست کاملا انتزاعي به نظر آيد، تبديل به نقاشي فيگوراتيو کرده است هرچند که شکل سنگها در هرکدام متفاوت است، اين نقاشي‌ها از هر نظر ديگر به هم شبيه هستند و نوعي هنر مفهومي را براي بيننده تداعي مي‌کنند. دني‌يل لفکورت از آن دسته هنرمنداني است که هر چند نمي‌توان او را نقاش ناميد، از نقاشي براي بيان هنري خود استفاده مي‌کند. در دهه‌هاي قبل اينگونه هنرمندان را به تناوب، هنرمند مفهومي يا Conceptual مي‌ناميدند و بعدا نيز اصلاح commodities artist در باره آنها به کار رفت، يعني هنرمنداني که کالا خلق مي‌کنند، مثل Jeff Koons هنرمندي که در دهه 1980 سر برآورد و براي کشيدن نقاشي‌ها و مجسمه‌هاي خود، نقاش و مجسمه‌سازهاي ديگر را اجير مي‌کند. قاشي‌هاي سنگ گونه دني‌يل لفکورت، حالت مرموزي دارند و آنچه به اين آثار جنبه هنر مفهومي داده است، اولا شباهت کامل اجراي آنها به يکديگر و وسواسي است که در اين شبيه سازي آثار به کار رفته و ديگري همان سايه‌اي کارتون واري است که هنرمند زير هر سنگ کشيده است، که ظاهرا بعدا به کار به طور سرسري اضافه شده است و دقت پرداخت خود سنگها را ندارد. سطح سنگها، که به رنگ قير هستند، طوري کار شده‌اند که ضربات چکش مجسمه‌سازي را روي خود دارند و اين بافت چکشي به هنرمند امکان مي‌دهد در اين آثار شبيه به هم، تفاوت‌هاي بيشماري ايجاد کند در بافت سطح سنگها، که در برابر نور واکنش نشان مي‌دهد و از زواياي مختلف، چهره قيرگونه هر قطعه سنگ يا صخره را متقاوت مي‌سازد. رنگ‌آميزي تيره و قيرگونه اين سنگ‌ها به نقاشي‌ها جنبه ماوراءالطبيعه مي‌بخشند در حاليکه سايه‌اي که زير آنها کشيده شده است، آنها را تا حد سنگهاي عادي تنزل مي‌دهند و موفقيت اين هنرمند جوان را نشان مي‌دهند در جستجوي مرز ميان تصوير واقعيت و خيال. جنبه ديگر نقاشي‌هاي دني‌يل لفکورت از سنگ‌هاي سياه و مرموز را مي‌توان در تلاشي دانست که وي براي از ميان برداشتن حدفاصل ميان نقاشي به عنوان يک وسيله بياني و نقاشي براي خلق جنسي قابل فروش در آنها به نمايش مي‌گذارد. هر اثر، به خاطر شباهت به آثار ديگر و تکرار درونمايه آنها، عملا به عنوان يک شيء فروختني ارائه شده است. اندي وارهول اين تم را در کارهاي خود با اصطلاح نقاشي ماشيني توصيف کرده بود و آرزو کرده بود کسي ديگر مي‌توانست نقاشي‌هاي او را برايش بکشد و با همين فکر بود که کارخانه با factory خود را به وجود آورد. ظاهرا دني‌يل لفکورت در ساختن اين نقاشي‌هاي شبيه به هم از صخره‌هاي انتزاعي، همين فکر را دنبال مي‌کند در اين آثار، منتقدان نوعي جستجوي انتزاعي يافته‌اند در باره «بي نهايت» و نام مجموعه «همه چيز را رها کن» نيز جنبه انتزاعي کار را تقويت مي کند. منتقدان موفقيت اين آثار را در سادگي آنها مي‌دانند که با حذف تمام عنصرهاي بياني، به نوعي بيان بي نهايت دست يافته است و پيش بيني مي‌شود نام دني‌يل لفکورت، هنرمندي که با اين نمايشگاه براي اولين بار به مجموعه‌داران عمده در نيويورک معرفي مي‌شود را در آينده نزديک به عنوان يکي از هنرمندان مطرح روز بيشتر خواهيم شنيد.
XS
SM
MD
LG