لینک‌های قابلیت دسترسی

logo-print
شنبه ۱۳ آذر ۱۳۹۵ تهران ۰۶:۱۴ - ۳ دسامبر ۲۰۱۶

بررسي روزنامه هاي امروز ايران


(rm) صدا |
علي سجادي (راديو فردا): روزنامه «انتخاب» در مقاله اي به قلم حسين عليزاده با عنوان «آنچه مردم مي خواهند» مي نويسد: قبض بختهاي سياسي در گستره سياست ايران زمين چنان شديد و چنان زياد هستند که به قاعده اي بدل شده اند. اينها همه ناشي از آن هستند که ما با وجود آن که از يک قرن پيش شروع به اصلاح ساختار سياسي خود کرده ايم، هنوز از مرحله گذار خارج نگشته ايم و در وضعيت بينابيني و نه اين و نه آني قرار داريم. بسياري از افت و خيرهايي که ما در عرصه هاي گوناگون بويژه در عرصه سياست با آن روبرو هستيم، ناشي از قرار گرفتن در اين وضعيت است. از اختلاف نظرهاي جدي در باب حدود و ثغور آزادي گرفته تا ملاکهاي صلاحيت افراد براي کار سياسي و از توقعات فوق العاده متفاوتي که از سياستمداران داريم تا فقدان نظريه هاي منسجم نسبت به دين و سياست. راه برون رفت از اين دوگانگي بيش از هر چيز منوط به تغيير فرهنگ جمعي است و فرهنگ جمعي البته چيزي نيست که يک شبه تغييرات ژرفي به خود ببيند. نويسنده سپس با مروري به مشکلات و تحولات در جمهوري اسلامي و آنچه آسيب شناسي رفتار سياسي استناد کرده است، نتيجه گرفته است که جلب و جذب اعتماد ايران زمينيان هم اکنون کار سهل و آساني نيست و بيش از هر زماني ديگر به تصحيح و تعديل افکار و اعمال سياستمدارن و دغدغه جدي آنها براي حل مشکلات گوناگون ايرانيان بستگي دارد. روزنامه «ياس نو» در ستون حرف نو با عنوان «انتحار محافظه کاران» مي نويسد: مجلس فاقد وجهه مردمي کاهش مشروعيت نظام را باعث مي شود و اين کاهش نظام را در برابر تهديدهاي اجتماعي اقتصادي و فرهنگي داخلي بي پايگاه، و در برابر تهديدهاي فزاينده خارجي آسيب پذير و بي پشتيبان مي کند. بي اعتمادي ايجاد شده در فرايند اين انتخابات بيش از هر زمان ديگري انگيزه تهديدهاي خارجي را افزايش داده است و اين نکته ايست که بارها در نسبت ميان مقوله امنيت ملي با انتخابات آزاد و عادلانه گوشزد شده است. اظهارات مقامات آمريکايي و اروپايي اين روزها رنگ ولعاب تندتر و صريحتري به خود گرفته است در اين تهديدها در وضعيت فقدان انتخابات آزاد، مي توان خشنودي تهديد کنندگان خارجي را تشخيص داد. زيرا تهديد کنندگان در جستجوي دموکراسي و آزادي در ايران نيستند بلکه منافع خود را در وضعيتهاي متفاوت پيگيري مي کنند. از اين لحاظ فقدان مجلس مردمي مي تواند زمينه مناسب براي به نتيجه رسيدن اين تهديدها را فراهم آورد. مقاله پس از مروري بر چگونگي زيست محافظه کاران در سايه اصلاح طلبان و در واقع استفاده از اصلاح طلبان به عنوان پوشالي بين خود و مردم از يک سو و خود با دول خارجي از سوي ديگر مي نويسد: بنا براين جناح محافظه کار که تا کنون در حاشيه امنيت طيف اصلاح طلبان توانسته موجوديت خود را حفظ کند، در وضعيت جديد و بازيگري تازه به زودي يا تسليم فشارهاي خارجي خواهد شد که در اين صورت به انتحار سياسي و هويتي دست خواهد زد و از درون متلاشي مي شود يا مجبور است به دامن مردم بازگردد که در اين صورت بدون وجود عنصر واسطه اصلاح طلبان، چنين راه بازگشتي براي آنان وجود نخواهد داشت. جناح محافظه کار وقتي ماشين نظارت استصوابي را با سر و صدا به راه مي انداخت، نمي دانست توان و قدرت اين ماشين در کنترل توان فرسوده سياسي آنان نيست. قرباني اصلي سرعت سرسام آور اين دستگاه ناخواسته و نادانسته، خود آنان هستند. روزنامه «انتخاب» مي نويسد: با وجود آن که از يک قرن پيش شروع به اصلاح ساختار سياسي خود کرده ايم، هنوز از مرحله گذار خارج نگشته ايم و در وضعيت بينابيني و نه اين و نه آني قرار داريم. روزنامه «ياس نو» مي نويسد: مجلس فاقد وجهه مردمي کاهش مشروعيت نظام را باعث مي شود و اين کاهش نظام را در برابر تهديدهاي اجتماعي اقتصادي و فرهنگي داخلي بي پايگاه، و در برابر تهديدهاي فزاينده خارجي آسيب پذير و بي پشتيبان مي کند. ياس نو در ادامه مي نويسد: جناح محافظه کار در وضعيت جديد به زودي يا تسليم فشارهاي خارجي خواهد شد که در اين صورت به انتحار سياسي و هويتي دست خواهد زد و از درون متلاشي مي شود يا مجبور است به دامن مردم بازگردد که در اين صورت بدون وجود عنصر واسطه اصلاح طلبان، چنين راه بازگشتي براي آنان وجود نخواهد داشت.
XS
SM
MD
LG