لینک‌های قابلیت دسترسی

چهارشنبه ۱۷ آذر ۱۳۹۵ تهران ۱۲:۳۸ - ۷ دسامبر ۲۰۱۶

سرخوردگي مردم از اصلاح طلبان و دل بستن به محافظه كاران نو آمده از ديد يك روزنامه فرانسه زبان


(rm) صدا |
مينا بهارمست (راديو فردا): انتخابات مجلس هفتم، همچنان موضوع بحثهاي نشريات خارجي است. روزنامه لوموند، چاپ پاريس امروز در مقاله اي به تحريم انتخابات و پيامدهاي آن پرداخته است. ميرعلي حسيني از پاريس گزارش مي دهد. ميرعلي حسيني (راديو فردا): فرستاده ويژه روزنامه لوموند در تهران، با نگاهي به نتايج انتخابات مجلس هفتم، پيروزي محافظه كاران را با يادآوري بيانات برخي از آنان مورد تحليل قرار مي دهد. به نوشته لوموند 156 نماينده محافظه كار در دور اول انتخابات به مجلس راه يافته و شمارشان از حداكثر مطلق 146 نيز بيشتر است، در حالي كه تنها 39 نماينده اصلاح طلب صاحب كرسي در مجلس هفتم شده اند. در ميان محافظه كاراني كه اين بار به مجلس راه يافتند اغلب بدون ارائه برنامه ويژه و هماهنگ، بيشتر با شعارهايي مانند در خدمت مردم بودن، ضمانت تقسيم عادلانه ثروت و كاهش شكاف ميان ثروتمندان و فقيران، تعهد به ايجاد اصلاحاتي در چهارچوب ارزشهاي اسلامي مي سپارند و با اولويت دادن به مشكلات اقتصادي، اجتماعي، بويژه مشكل بيكاري، قول به شركت در آباد كردن ايران مي دهند. سه محافظه كاري كه به خود لقب آبادگر مي دهند، غلامعلي حداد عادل، احمد توكلي و حسين فدايي مدعي اند كه متعلق به يك حزب سياسي نبوده، بلكه ائتلافي هستند از نيروهاي مومن به حكومت جمهوري اسلامي كه در راه ترقي گام بر مي دارند. اميرعلي نوربخش، مدير يك موسسه مشاورتي، اينان را جريان اصلي و پراگماتيك مي داند كه ائتلاف آبادگران مشخصا نماي ظاهري آن است وجريان ديگر متشكل از اقتدارگرايان واقعي كه اكثريت اعضاي شوراي مقتدر نگهبان نمونه آن هستند. گروه نخست، محافظه كاران جديد شمرده مي شوند كه طي هفت سال رياست جمهوري محمد خاتمي اين درس را آموخته اند كه براي كسب مشروعيت بايد تا حدي آزاديهاي نسبي مردم را رعايت كنند. گروه دوم اقتدارگرايان، خواهان بازگرداندن كشور به عقب در سطح ملي و بين المللي هستند. برخي از ايرانيان دلسرد شده از سالهاي حكومت خاتمي و اصلاح طلبان، از ناچاري اميد به محافظه كاران نو بسته اند، اما اكثريت بويژه جوانان معتقدند كه به ظاهر غلط انداز آنها نمي شود اطمينان كرد. در بطن يك جريان محافظه كار نيز اختلاف نظر وجود دارد. آبادگران معتقدند هرچند به زودي گوشمالي و درگيري بر سر مسائل سياسي و اقتصادي با جناح كارگزاران كه در سالهاي حكومت هاشمي رفسنجاني به دور وي حلقه زده بودند آغاز خواهد شد، اما از آنجا كه همگي به يك خانواده سياسي تعلق دارند، مبارزه چنداني بين محافظه كاران جديد و قديمي كه همگي زير عباي آيت الله خامنه اي با هم متفق هستند، بوجود نخواهد آمد. سه محافظه كار جديد همچنين قول داده اند از ايران يك ژاپن اسلامي بسازند و در اين راه از نيروي صنعتي كشورهاي توسعه يافته كمك بگيرند. گروه كثيري اين برخورد را استراتژي از نوع چيني آن مي دانند كه از نوعي به اصلاحات اقتصادي دست مي يازد و از سويي بخشي از آزاديهاي فعلي ايرانيها را رعايت خواهد كرد. بويژه كه در يك جامعه مصرف كننده كه از نوع لباس پوشيدن گرفته تا مصرف محصولات مختلف روزمره مشكل مي توان مردم را مجبور به بازگشت به دوران قديم كرد. لوموند در پايان نتيجه گيري مي كند كه اين فلسفه استراتژي چيني، از سوي ديگر محافظه كاران را ملزم به روي آوردن به جانب غرب مي كند. هر چند كه سه محافظه كار نو با تبعيت از خط رسمي جمهوري اسلامي معتقدند اين آمريكا است كه بايد دست از تكبر بردارد و با ايران رفتاري در حد برابري با خود داشته باشد، اما شرايط ارائه شده توسط ايالات متحده و اتحاديه اروپا، به دنبال سوء ظنهاي قوي پيرامون پيشرفتهاي ايران در برنامه هسته اي نظامي، عدم رعايت حقوق بشر در ايران و حمايت جمهوري اسلامي از تروريسم در پيوند با بحران خاورميانه دشوارتر شده و هيچ معلوم نيست كه جمهوري اسلامي در مقابل اين شرايط چگونه بدون از دست دادن جوهر خود تمكين خواهد كرد. به نوشته لوموند 156 نماينده محافظه كار در دور اول انتخابات به مجلس راه يافتند در حالي كه تنها 39 نماينده اصلاح طلب صاحب كرسي در مجلس هفتم شدند. محافظه كاراني كه به خود لقب آبادگر مي دهند، مدعي اند كه متعلق به يك حزب سياسي نبوده، بلكه ائتلافي هستند از نيروهاي مومن به حكومت جمهوري اسلامي كه در راه ترقي گام بر مي دارند. محافظه كاران جديد طي هفت سال رياست جمهوري محمد خاتمي اين درس را آموخته اند كه براي كسب مشروعيت بايد تا حدي آزاديهاي نسبي مردم را رعايت كنند. برخي از ايرانيان دلسرد شده از سالهاي حكومت خاتمي و اصلاح طلبان، از ناچاري اميد به محافظه كاران نو بسته اند، اما اكثريت بويژه جوانان معتقدند كه به ظاهر غلط انداز آنها نمي شود اطمينان كرد.
XS
SM
MD
LG