لینک‌های قابلیت دسترسی

logo-print
یکشنبه ۱۴ آذر ۱۳۹۵ تهران ۱۶:۰۲ - ۴ دسامبر ۲۰۱۶

يک فعال دانشجويي: زندان انفرادي چندين ماهه در جمهوري اسلامي بزرگترين شکنجه روحي است


(rm) صدا |
نازي عظيما (راديو فردا): كيانوش سنجري، از فعالان دانشجويي، كه مي گويد خود در زندان جمهوري اسلامي بارها شكنجه شده است، با گلناز اسفندياري از آنچه بر او گذشته سخن مي گويد. كيانوش سنجري (فعال دانشجويي): من فكر مي كنم اگر اين بخشنامه اجرا شود، خيلي از مسائلي كه الان ما دچارش هستيم از بين برود. مثلا در اين بخشنامه (بخشنامه رئيس قوه قضاييه به دستگاههاي قضايي و انتظامي كشور در منع شکنجه متهمان) گفته شده كه بازجويان بايد خودشان را پوشيده ندارند از محكومين. در صورتي كه خود بنده و بسياري از منتقدين سياسي كه به زندانهاي برده مي شوند و در داخل سلولهاي انفرادي نگهداري مي شوند، در هنگام بازجويي با چشم بند مواجه مي شوند و هرگز بازجويان خودشان را نمي بينند. و همينطور مثلا در مورد بند 11 كه اشاره كردند به پرسشهاي مفيد و روشن درباره با اتهامات. خود بنده در سال 80 به جرم شركت در مراسم سالگرد شادروانان داريوش و پروانه فروهر بازداشت شدم ولي تمام سئوالهايي كه از بنده در سلولهاي انفرادي پرسيده مي شد، حول مسائل خانوادگي بنده، مسائل اخلاقي بنده صورت مي گرفت. گلناز اسفندياري (راديو فردا): آقاي سنجري مي خواستم در مورد موارد ديگري كه شكنجه شديد خودتان يا اينكه مواردي از شكنجه را مشاهده كرديد در زندان براي ما بگوييد. كيانوش سنجري: براي يك نوجواني مانند من كه در سن 17 سالگي دستگير مي شود و به زندانها برده مي شود، شايد نگهداري در سلولهاي انفرادي آن هم به صورت چندين ماه بزرگترين شكنجه روحي باشد كه اعمال مي شود براي يك جوان دانشجو و خوب خيلي ها آرزوي مرگ مي كردند، ولي خوب ضرب و شتم ها را ما در داخل سلولهاي انفرادي شاهدش بوديم، بطوري كه مثلا در سال 78 كف پاهاي بسياري از دانشجويان بازداشت شده در حوادث تيرماه سال 78 ضربات تازيانه زده شد، سر آقاي احمد باطبي را در چاه توالت كردند و به خاطر همين عفونتهاي بيشماري را اين دانشجويان متحمل شدند تا كنون. گ . ا : شما فكر مي كنيد اين بخشنامه واقعا جلوي شكنجه، آنطوري كه مدافعان حقوق بشر مي گويند در زندانهاي جمهوري اسلامي در جريان هست را واقعا بگيرد؟ كيانوش سنجري: من فكر نمي كنم، چرا كه آقايان زندانهاي بيشماري دارند كه تحت نظارت سازمان زندانها وجود ندارد. مثلا زنداني كه من در آن بودم، زندان 325 سپاه در داخل زندان اوين است. اين زندان تحت اختيار سازمان زندانها نيست. زندان ديگري كه من در سال 80 در آنجا به سر بردم به مدت سه ماه، در انفرادي زندان 59 سپاه بود. در پادگان وليعصر در يك منطقه نظامي. هرگونه اعمال شكنجه در آنجا صورت مي گرفت، ولي مسئول سازمان زندانهاي از پاسخگويي به خانواده بنده خودداري مي كردند و تا وقتي كه اماكني كه تحت نفوذ و اختيار سازمان زندانها است، وجود داشته باشد براي منتقل كردن معترضين سياسي و دانشجويان مبارز و آزاديخواه، ما هرگز شاهد اجراي اين بخشنامه اي كه از سوي آقاي شاهرودي صادر شده نخواهيم بود. كيانوش سنجري، از فعالان دانشجويي، كه مي گويد خود در زندان جمهوري اسلامي بارها شكنجه شده است، درباره بخشنامه رئيس قوه قضاييه به دستگاههاي قضايي و انتظامي كشور در منع شکنجه متهمان، در مصاحبه با راديوفردا مي گويد که اگر اين بخشنامه اجرا شود، خيلي از مسائل از بين برود، مثلا در اين بخشنامه گفته شده كه بازجويان نبايد خودشان را از محكومين بپوشانند، اما خود بنده و بسياري از منتقدين سياسي، در هنگام بازجويي با چشم بند مواجه مي شوند و هرگز بازجويان خودشان را نمي بينند. وي مي گويد: براي نوجواني مانند من كه در سن 17 سالگي دستگير مي شود و به زندانها برده مي شود، شايد نگهداري در سلولهاي انفرادي آن هم به صورت چندين ماه بزرگترين شكنجه روحي باشد كه اعمال مي شود براي يك جوان دانشجو.
XS
SM
MD
LG