لینک‌های قابلیت دسترسی

شنبه ۲۰ آذر ۱۳۹۵ تهران ۰۴:۴۴ - ۱۰ دسامبر ۲۰۱۶

نخستين نمايش همگاني فيلم «برقع آمريکائي» در شيكاگو: تجربه سه زن هنرمند آمريكائي با حجاب اسلامي


(rm) صدا |
يلم ابتکاري‌اي از يک هنرمند مهاجر ديروز در مرکز فيلم دانشکده هنر شيکاگو براي نخستين بار در جهان به نمايش عمومي درآمد که در آن سه زن هنرمند آمريکائي براي اينکه تحميل حجاب به زنان درکشورهاي اسلامي را تجربه کنند، زير برقع مي‌روند. همکار ما بهنام ناطقي از نيويورک گزارش مي‌دهد. بهنام ناطقي (راديوفردا، نيويورک): نخستين نمايش جهاني فيلم مستند داستاني «برقع آمريکائي» کار مشترک دو هنرمند مهاجر، آقايان حسين خندان، مقيم شيکاگو، و شاهين يزداني، مقيم نيوزيلند، ديروز در مرکز فيلم جين سيسکل در دانشکده هنر شيکاگو بر پرده آمد. اين فيلم، برقع، حجاب اسلامي زنان افغاني را از فضاي فرهنگي افغانستان بيرون مي‌آورد و وسط شهر شيکاگو قرار مي‌دهد تا هم مطالعه‌اي فرهنگي و انسان‌شناسانه عرضه کند از طريق تصاوير، و هم سکوي پرشي بشود براي نظرهاي سياسي کارگردان فيلم، که برآمدن طالبان در افغانستان و در نتيجه، اجباري شدن پوشيدن برقع را به سياست‌هاي خارجي آمريکا نسبت دهد. آقاي حسين خندان، در مصاحبه با راديوفردا مي‌گويد فکر ساختن اين فيلم هنگامي در ذهن او جرقه زد که نمايشگاهي ازتابلوهاي بزرگ اندام‌هاي برهنه از کارهاي يک نقاشي شيکاگوئي را تماشا مي‌کرد. آقاي حسين خندان مي‌گويد حسين خندان (کارگردان فيلم «برقع آمريکائي»، شيکاگو: يک دوست هنرمند داشتم که زن نقاشي است که در نقاشي‌هاش، بزرگتر از اندازه‌هاي طبيعي، انسان‌هاي لخت و عريان را مي کشد. يک لحظه وقتي داشتم اين تضادهاي عجيب و غريب را کنار هم مي‌گذاشتم، فکر مي‌کردم که اگر اين زن در افغانستان بود و مجبور مي‌شد صبح که از خواب بيدار مي‌شود ببيند که بايد زير برقع برود، چه احساسي داشت و نطفه فيلمنامه در همان لحظه شکل گرفت که اگر دو چيز افراطي زندگي را در کنار هم در يک تصوير قرار بدهيم، چي مي شود. ب.ن.: آقاي حسين خندان، که همراه با دوست هنرمندش آقاي شاهين يزداني، بيش از دو سال براي فيلمبرداري و تکميل برقع آمريکائي کار کرده است، تجربه سينمائي خود را در همکاري به عنوان دستيار با فيلمسازان برجسته ايراني، نظير داريوش مهرجوئي کسب کرد وپيش از خروج از ايران، مدتها سردبير فرهنگي روزنامه همشهري بود. آقاي خندان در باره فيلم بلند نيمه مستند خود برقع آمريکائي که دانشکده هنر شيکاگونخستين نمايش جهاني آن را ديروز برگزار کرد، در مصاحبه با راديوفردا مي‌گويد: حسين خندان: در برقع آمريکائي ما از سه زن آمريکائي که زمينه‌هاي فرهنگي و نژادي مختلف داشتند، خواهش کرديم که در اين فيلم شرکت کنند. يک زن، سفيد آمريکائي است که نقاش است و ديگري يک زن اسپانيول رقصنده فلامينکو است و سومي يک زن آفريقائي-آمريکائي است که خواننده است. سه نوع زن و سه نوع هنر و سه نوع مختلف نژاد در نظر گرفته شد. شيکاگو شهري‌است که در آن اختلاط فرهنگي زيادي در آن ديده مي شود. درواقع داستان، برگرفته از زندگي شخصي اين سه هنرمند است که در کنار مسائل روزانه به ناگهان زير برقع مي‌روند و بدون اينکه توضيح داده بشود چرا، مي‌خواهيم عکس‌العمل دوستانشان، رئيس‌شان در محيط کار و غيره و غيره با دوربين کشف بشود. مسئله اين بود که ببينيم که اگر در يک شکل مدرني مثل زندگي در شيکاگو يک همچنين element (عنصر) فرهنگي که باخودش بارفرهنگي و مسائل زيادي را مي‌آورد، اگر اضافه بشود، واکنش‌ها چگونه است. مسائل مختلف حقوق زن، حق انتخاب، مسائل سياست خارجي آمريکا، مسئله فقط يکي دو تا نيست در زمينه‌هاي مختلف تماشاگر را دچار چالش‌هاي ذهني مي‌کند به نظر من و اين جالب بود. ب.ن.: با قراردادن برقع افغاني در آمريکا، فيلم برقع آمريکائي نوع وارونه‌اي از حجاب را نمايش مي‌دهد، اما احترام به حق انتخاب، و انتقاد از تحميل پوشش به زنان، يکي از پيام‌هاي محوري فيلم است. آقاي حسين خندان مي‌گويد: حسين خندان: فيلم سعي داشته ضمن انتقاد از مسئله برقع، که هر نوع پوشش افراطي اينگونه، يا اصلا هر نوع پوششي را اگر بخواهي اجبارا تحميل بکني به جامعه زنان، را محکوم مي‌کند و در عين حال، قهرمان ديگري را که درفيلم تراشيديم براي آن دسته از کساني که با حق انتخاب خودشان اين کار را مي‌کنند، زني است که به انتخاب خودش حجاب دارد و ما مي‌خواستيم براي آنها هم احترام قائل باشيم ولي براي کساني که يک دفعه خوابيده‌اند و صبح بلند مي‌شوند در کابل و بايد بروند زير برقع يا هرجاي ديگر، هر جامعه اسلامي ديگر اين مسئله را قطعا در پي محکوم کردن‌اش بوده فيلم و فکر مي‌کنم اين را تماشاگرها گرفته‌اند از فيلم. نخستين نمايش جهاني فيلم مستند داستاني «برقع آمريکائي» کار مشترک دو هنرمند مهاجر، آقايان حسين خندان، مقيم شيکاگو، و شاهين يزداني، مقيم نيوزيلند، ديروز در مرکز فيلم جين سيسکل در دانشکده هنر شيکاگو بر پرده آمد. حسين خندان، در مصاحبه با راديوفردا مي‌گويد فکر ساختن اين فيلم هنگامي در ذهن او جرقه زد که نمايشگاهي ازتابلوهاي بزرگ اندام‌هاي برهنه از کارهاي يک نقاشي شيکاگوئي را تماشا مي‌کرد. وي مي افزايد فيلم برخورد قشرهاي مختلف جامعه آمريكا را به سن زن هنرمند آمريكائي نشان مي دهد كه براي ديدن واكنش اطرافيان زير برقع مي روند. وي مي گويد: مسائل مختلف مثل حقوق زن، حق انتخاب، مسائل سياست خارجي آمريکا، و بسياري مسائل ديگردر اين قيلم تماشاگر را به چالش هاي ذهني دچار مي كند.
XS
SM
MD
LG