لینک‌های قابلیت دسترسی

logo-print
یکشنبه ۱۴ آذر ۱۳۹۵ تهران ۰۷:۵۲ - ۴ دسامبر ۲۰۱۶

جشنواره تئاتري فجر و تبادل فرهنگي با غرب، از ديد يك كارگردان تئاتر


(rm) صدا |
بهنام ناطقي (راديوفردا): متن بهنام ناطقي بهنام ناطقي (راديوفردا): آقاي وحيد عوض‌زاده، هنرمند تئاتر و عکاس، مقيم کوپنهاگ، که اجراهاي نمايش پژهاک از بهرام بيضائي را در تئاتر شهر تهران کارگرداني کرد، در مصاحبه با راديوفردا مي گويد جشنواره تئاتر فجر، به افزايش استقبال تماشاگران از هنر تئاتر کمک کرده است. وحيد عوض زاده: خود جشنواره به خودي خود چيز خوبي است، هرچند با وضعيت بدي که دارد در ايران اتفاق مي افتد. روزهاي جشنواره روزهاي پرهيجان و پرشوري است وکلي آدم مي آيند در تئاتر شهر، صف مي‌کشند تئاتر ببينند. اوايل فقط براي تئاترهاي خارجي بودند، مردم مي‌خواستند ببينند کسي از آلمان آمده است، چه خبر است. بعد از مثلا بيست سال خفقان که هيچي نمي بينيم، يک‌هو يک تئاتر از فرنگ آمده. همين خودش باعث شد که مردم بروند آنجا ولي بعدا کارهاي کارگردان هاي خيلي جوان تبديل شدند به کارهائي که مردم صف مي ايستادند در سرماي زمستان جلوي تئاتر شهر که بروند ببينندش. خود اين اتفاق، يک اتفاق خوبي است که چنين شور و هيجاني وجود دارد. ب.ن.: صداي آقاي وحيد عوض‌زاده، هنرمند تئاتر را مي‌شنويم. آقاي عوض زاده در ارزيابي جشنواره تئاتر فجر مشکلات آن را ناشي از فقدان کفايت هنري و فرهنگي در برگزارکنندگان آن مي داند. وحيد عوض‌زاده: کساني که دارند اين جشنواره را مي گردانند تقريبا چيزي از تئاتر نمي دانند و مثلا همين نمونه اي که صحبتش را کرديم. قبل از انقلاب جشنواره هنر شيراز، درست است که کسي که در راسش بود نهايتا يک آدم سياسي بود با يک موقعيت سياسي، که مثلا قطبي باشد، ولي گردانندگان واقعي جشنواره کساني بودند مثل فرخ غفاري يا بيژن صفاري که اينها درواقع سواد هنري داشتند و به خاطر زمينه شان و بودنشان در سالهاي گذشته تر در خارج يک رابطه ايجاد شده بود بين آن آدمها و در واقع جريان هاي هنرمدرن که اينها مي شناختند و مي توانستند دعوت کنند. ولي توي ايران گه‌گداري کاملا عجيب و غريب است. آدمهائي مي روند تئاتر دعوت کنند که تنها نکته فرستادن اينها اين است که اين آدمها بلد هستند انگليسي صحبت کنند. خوب، اين آدم نمي داند هيچي و تنها کسي که پيدا مي کندکه بابا قبول مي کند که با شرايط ايران بيايد ايران، او را بر مي دارد مي برد ايران. ب.ن.: آقاي وحيد عوض‌زاده که با کارگرداني دو نمايش در جشنواره فجر و نورپردازي و طراحي چندين نمايش ديگر، کارکردن در اين جشنواره را تجربه کردته است، مي گويد اين جشنواره به چنان محوري در تئاتر ايران تبديل شده است که تصور اجراي نمايش خارج از محدوده آن امکان پذير نيست. وحيد عوض‌زاده: از طرف ديگر وضعيت تئاترهاي ايراني در جشنواره اين است که کارگردان ها و بازيگران و همه عوامل تئاتر در ايران در يک فشار خيلي خردکننده اي براي تمام کردن کار و رساندن آن به جشنواره هستند به اين دليل ساده که اين آقايان به هيچ کاري که در جشنواره نرفته باشد، اجازه اجراي عمومي نمي دهند. اين وضعيت بلبشو جشنواره را تبديل کرده است به يک ماجراي کاملا عصببي که هيچ فايده اي براي تئاتر ندارد و تنها چيزي که دارد اتفاق مي افتد اين است که يک آماري در پايان سال نوشته مي شود و مي رود به حساب کسي که در آن لحظه خاص مدير و مسئول هنر مملکت است. ب.ن.: آقاي وحيد عوض‌زاده شرکت در کلاس هائي که هنرمندان مدعو خارجي براي هنرمندان ايراني برپا مي کنند را از فوايد جشنواره فجر مي داند. خود در سال 2001 در يکي از اين کلاس‌ها که توسط تئاتر Odin از Hostebro در خانه هنرمندان تهران شرکت کرد. وحيد عوض زاده: نکات مثبتي در اين جشنواره وجود دارد که در يک نماي عمومي تائير آنها از بين مي رود. مثلا گروه هائي که آمدند ايران، از سه سال گذشته شروع کردند کارگاه هائي براي تخصص هاي مختلف در تئاتر درست کنند و چيز به مردم ياد بدهند و اين اتفاق خيلي خوبي بود و بسياري از جوان ايران که در آن workshop ها شرکت کردند بعدها توانستند رابطه اي پيدا کنند که همچنان برقرار است با آن آدم‌ها. و در ضمن، اين آدم‌ها گروه‌هاي ديگري را هم دعوت مي کنند به فرهنگ. بازشدن درها همين يک خورده اي که مي بينيم در اين چند سال اخير و توجه جهانيان به ايران باعث شده که اين کانال هاي فرهنگي هم اتفاق بيافتد ب.ن.: آقاي وحيد عوض‌زاده، کارگردان تئاتر، که در حال حاضر در کوپنهاگ به کار عکاسي براي جرايد و فعاليت هاي تئاتري مشغول است، مي گويد يکي از فوايد جشنواره فجر فراهم کردن زمينه آشنائي ميهمانان خارجي با هنرمندان ايراني است ولي در ايران رفاقت با ماموران حکومتي بيشتر از داشتن نمايش با ارزش مي تواند تضمين کننده اعزام يک گروه تئاتري به خارج از کشور باشد. وحيد عوض‌زاده: اما مسئله اين است که هيچ ضابطه اي براي اين وجود ندارد و کم کم به اين تبديل شد که آقاياني که پشت ميز اداره شان نشسته اند تصميم بگيرند فلان تئاتر را بفرستند فقط براي اينکه از فلان آدم خوششان مي آيد يا از آن يکي بدشان مي آيد. در واقع جهانيان دارند تئاترهاي بد ايراني را مي بينند و فقط به خاطر داشتن لباس هاي ايراني محظوظ مي شوند که اينها تئاترهاي خيلي درخشاني است و درضمن خود آن آدمهائي که دارند به به و چه چه مي کنند در فرنگ مي دانند که اين نمونه ها در تئاتر هيچ محلي از اعراب ندارد و اينها فقط به خاطر ديدن يک چيز غريب و يک چيز سنتي که مثلا در زندگي روزمره‌شان نيست، خوشحال مي شوند. همان اتفاقي که مثلا در سينماي ايران هم مي افتد. احمد مسجدجامعي، وزير فرهنگ و ارشاد اسلامي هفته گذشته در مراسم افتتاح جشنواره تئاتر فجر گفت اين جشنواره در جهان به يک جشنواره شناخته شده تبديل شده است. وحيد عوض‌زاده، کارگردان تئاتر، که تاکنون دو نمايشنامه در جشنواره فجر روي صحنه برده است، در مصاحبه با راديوفردا مي گويد اين جشنواره در افزايش اشتياق تماشاگران به ديدن نمايش هاي تازه موثر بوده است اما به علت عدم آگاهي برگزاركنندگان آن، فرصت هاي مهمي را براي پيشبرد تئاتر ايران تلف مي كند.
XS
SM
MD
LG