لینک‌های قابلیت دسترسی

پنجشنبه ۱۸ آذر ۱۳۹۵ تهران ۰۷:۵۳ - ۸ دسامبر ۲۰۱۶

بحران عراق: شكاف بين آمريكا و متحدان اروپائي، از ديد يك استاد دانشگاه كلمبيا


(rm) صدا |
ريچارد بولي‌يت مدير بخش خاور ميانه دانشگاه کلمبيا در مصاحبه با راديوفردا مي گويد: شکاف بين آمريکا و متحدان اروپائي آن برمي گردد به يوگسلاوي بحران بوسني. جرج بوش پدر معتقد بود اين مسئله اروپاست و آمريکا نبايد دخالت کند . اما اوضاع روز به روز بدتر شد و دولت بيل کلينتون مداخله کرد. از آن زمان برداشت دولت آمريکا اين بوده که اگربايد در جايي از جهان کاري صورت بگيرد، بدون توجه به نظر اروپائيان بايد آن را انجام داد. در مورد بحران عراق هم اروپا خواهان آن است که آمريکا مدرک قاطعي براي لزوم حمله نظامي به آن کشور ارائه کند و صرف نظر از اينکه اروپا در ناتو يا سازمان ملل چه فکر مي کند آمريکا بايد راسا وارد عمل شود. وي مي افزايد کشور هاي عرب که عمدتا غيردمکراتيک يا پادشاهي هستند، واغلب با اسرائيل دشمني دارند، تاثير زيادي برنظر دولت بوش ندارند. روسيه و چين هم که از نظر سياسي وجغرافيائي از عراق دور هستند، مي خواهند از اين بحران استفاده سياسي ببرند و شکاف ميان ناتو را دامن بزنند. بولي‌يت مي گويد: معضل واقعي دولت بوش، روسيه و چين نيستند. معضل، فرانسه وآلمان و چند کشور کوچک اروپائي هستند که رفتار آنها کاسه صبر آمريکا را لبريز کرده است. آمريکا رفتار اين کشورها را غيرقابل مي داند هرچند که نظر آنها در رفتار آمريکا تاثير چنداني ندارد اما پس از جنگ، احساس تلخ اين مناسبات باقي مي ماند. امروز همه مي دانند که آمريکا به عراق حمله مي کند و آنچه همه نمي دانند اين است که چرا آمريکا دوستاني مثل فرانسه و آلمان را فداي يک هدف کوچک يعني برکناري صدام حسين مي کند. اروپا و اکثر مردم آمريکا نمي‌دانند چرا آمريکا اينچنين عمل مي کند. بايد پرسيد دولت بوش از کجا کسب حمايت مي‌کند؟ اين به جنگ و نتايج آن بستگي دارد که براي عده‌اي پيامدهاي خوب و براي جمعي ديگر پيامدهاي فاجعه بار دارد.
XS
SM
MD
LG