لینک‌های قابلیت دسترسی

جمعه ۱۹ آذر ۱۳۹۵ تهران ۱۱:۲۵ - ۹ دسامبر ۲۰۱۶

کارنامه 20 ساله فعاليت دانشگاه آزاد اسلامي، از ديد يک متخصص مسائل آموزشي


(rm) صدا |
نازي عظيما (راديوفردا): در آستانه سالروز تاسيس دانشگاه آزاد اسلامي، يک نماينده مجلس شوراي اسلامي و عضو کميسيون آموزش و تحقيقات مجلس مي گويد: دکتر جاسبي، رئيس دانشگاه آزاد اسلامي، بايد به مجلس بيايد و به سئوالات نمايندگان پاسخ دهد. به عقيده نمايندگان و دانشگاهيان، دانشگاه آزاد به جاي آنکه يک موسسه آموزشي باشد، يک پايگاه سياسي و جناحي است. سعيد پيوندي (متخصص مسائل آموزش و دانشگاههاي ايران، پاريس): دانشگاه آزاد بر اساس اهداف اوليه خودش مي بايست موسسه اي باشد مانند «Open University» انگليس، يا در خيلي از کشورهاي ديگر، يعني يک دانشگاه باز که دانشجوها، خارج از چهارچوبها عادي بتوانند درس بخوانند، به طور نيم وقت يا پاره وقت، بخشي از درسها را فقط بخوانند و به خصوص کساني بيايند که در بازار کار هستند، مي خواهند چيزهاي جديدي ياد بگيرند، تغيير رشته بدهند يا مدرک بالاتري بگيرند. يک نو آوري ديگري که دانشگاه آزاد در آن زمان داشت اين بود که در کنار دانشگاهها دولتي که در واقع رشته هاي عادي را ارائه مي دهند، اين در حقيقت به صورت يک بخش خصوصي فعاليت مي کرد که خودش را مي بايست منتقل بکند به نيازهاي هر روزه بازار کار و تقاضايي که براي آموزي عالي در ايران وجود دارد. ن.ع.: آيا دانشگاه آزاد به اين هدفهاي خود دسته يافته است؟ سعيد پيوندي: من فکر مي کنم اگر بخواهيم يک کارنامه منصفانه اي از 29 سال فعاليت دانشگاه آزاد بدست بدهيم، بايد بگوييم که از يک طرف اين دانشگاه يک سري فعاليتهاي مثبت داشته است و از يک طرف هم خوب يک سري بخشهاي منفي در کار دانشگاه آزاد وجود دارد. آنچه که در بخش مثبت دانشگاه آزاد مي شود در کارنامه اش پيدا کرد، اين است که اين دانشگاه در يک مدت کوتاهي توانست يک تعداد زيادي از دانشجويان را جذب بکند و مي دانيد که از سال اول که 3000 دانشجو داشت، اين دانشگاه خيلي سريع تعداد دانشجويانش را بالا برد، تا حدود 900 هزار نفر الان دانشجو دارد که در 140 شهر ايران به تحصيل اشتغال دارند. اين کار براي دولت و بودجه عمومي ايران هيچ هزينه اي ندارد، براي اينکه از طريق شهريه اين دانشگاهها اداره مي شد. بنابراين مي شود گفت که اين دانشگاه به بخشي از نيازهاي بازار آموزي عالي ايران جواب داد، بخشي از تقاضاي آموزش عالي ايران را در واقع پاسخ داد و از طرف ديگر به خصوص آموزش عالي را به مناطقي در جامعه ايران برد که هيچوقت در آنها نشاني از دانشگاه نبود، يعني شهرهاي کوچک و متوسط ايران. اين بخش مثبت قضيه است. اما نکات منفي را اگر بخواهيم بگوييم، اين است که در وهله اول دانشگاه آزاد از هدفهاي اوليه خودش که در واقع يک نوع بخش تکميلي دانشگاههاي دولتي بود، خيلي فاصله گرفت و تبديل شد به يک بخش موازي براي در واقع آموزش عالي ايران. کيفيت بسيار پايين تحصيل در دانشگاه آزاد، يکي ديگر از انتقاداتي است که همه به درستي به آن مي کنند، چون اين دانشگاه سرمايه گذاري خيلي زيادي نداشته و از طريق شهريه دانشجوها ايجاد شده و از امکانات خيلي پاييني شروع کرده، بنابراين هيچ نوع تجهزاتي نداشته و حتي در رشته هايي مانند علوم پزشکي و مهندسي که دانشجو گرفته، آن کيفيت لازم را دانشگاه نداشته و در نتيجه بازار کار هم به آن پاسخ منفي داده است، و ما امروز مي بينيم که بخشي از فارغ التحصيلان اين دانشگاه را بازار کار قبول نمي کند، به خاطر نداشتن آن کيفيتهاي لازم و تخصصهاي لازم. نکته منفي ديگري که در کارنامه در واقع آقاي جاسبي و دانشگاه آزاد خيلي مهم است، بسته بودن دانشگاه و اداره آن از طريق سربازخانه اي است و اين آن نکته اي است که هم مورد اعتراض دانشجويان قرار گرفته و هم مورد اعتراض جامعه مدني. يعني دانشگاه آزاد واقعا داراي يک محيط بسته، کنترل خيلي شديد براي کار معلمان و دانشجويان و در واقع يک نوع نظارت پليسي بر دانشگاه به طور دائم بوده. سر انجام بايد به يک نکته مهم ديگري اشاره کرد که در دانشگاه آزاد خيلي برجسته است و آن کمبود و نبودن امر پژوهش در دانشگاه و اتکاي خيلي زياد به امر آموزش و مي دانيد که وقتي آموزش تنها فعاليت دانشگاه باشد، خوب نمي تواند از کيفيتهاي لازم برخوردار باشد و اين وجود پژوهش است که مي تواند به کار آموزش و کار استادان يک کيفيت ديگري بدهد. به عقيده نمايندگان مجلس شوراي اسلامي و دانشگاهيان، دانشگاه آزاد اسلامي، به جاي آنکه يک موسسه آموزشي باشد، يک پايگاه سياسي و جناحي است. سعيد پيوندي، متخصص مسائل آموزش و دانشگاههاي ايران، در مصاحبه با راديوفردا مي گويد: دانشگاه آزاد بر اساس اهداف اوليه خودش مي بايست موسسه اي باشد مانند «Open University» انگليس، يعني يک دانشگاه باز که دانشجوها، خارج از چهارچوبهاي عادي بتوانند درس بخوانند. اين دانشگاه در يک مدت کوتاهي توانست تعداد زيادي دانشجو جذب کند و آموزش عالي را به مناطقي در جامعه ايران برد که هيچوقت در آنها نشاني از دانشگاه نبود. اما دانشگاه آزاد از هدفهاي اوليه خودش که در واقع يک نوع بخش تکميلي دانشگاههاي دولتي بود، خيلي فاصله گرفت و تبديل شد به يک بخش موازي. در رشته هايي مانند علوم پزشکي و مهندسي که دانشجو گرفته، کيفيت لازم را نداشت و ما امروز مي بينيم که بخشي از فارغ التحصيلان اين دانشگاه را بازار کار قبول نمي کند. دانشگاه آزاد واقعا داراي يک محيط بسته، کنترل خيلي شديد براي کار معلمان و دانشجويان و در واقع يک نوع نظارت پليسي بر دانشگاه به طور دائم است. کمبود و نبودن امر پژوهش در دانشگاه و اتکاي خيلي زياد به امر آموزش نيز نکته منفي ديگر در کار اين دانشگاه است.
XS
SM
MD
LG