لینک‌های قابلیت دسترسی

جمعه ۱۹ آذر ۱۳۹۵ تهران ۰۴:۲۸ - ۹ دسامبر ۲۰۱۶

مخالفت انجمن روزنامه نگاران مسلمان با اعتصاب عمومي روزنامه نگارا ن ايران در روز خبرنگار


(rm) صدا |
بکتاش خمسه پور(راديو فردا): در حالي که روزنامه نگاران اصلاحگرا در ايران خود را براي اعتصاب در روز 17 امرداد (روز خبرنگار در ايران) آماده مي کنند، يک انجمن محافظه کار روزنامه نگاران در ايران، با انجام گرفتن اعتصاب روزنامه نگاران مخالفت کرده است. کيوان حسيني در اين زمينه گزارشي دارد و با يک روزنامه نگار در ايران گفتگو کرده است. کيوان حسيني (راديو فردا): اين نخستين بار نيست که انجمن صنفي روزنامه نگاران مسلمان با تصميمات انجمن صنفي روزنامه نگاران مخالفت مي کند. اين انجمن که توسط محافظه کاران و به قصد مقابله با انجمن صنفي روزنامه نگاران تاسيس شد، هيچ گاه از سوي عامه روزنامه نگاران با استقبال روبرو نبوده است. محمد حسين جعفريان، روزنامه نگاري است که علي رغم عضويت در هر دوي اين انجمنها، اين انجمنها را نماينده واقعي روزنامه نگاران نمي داند. او در تشريح دلايل مخالفت خود با اعتصاب روز 17 مردادماه، وابستگي انجمن صنفي روزنامه نگاران به اصلاح طلبان را علت اصلي مخالفت خود بيان مي کند. اما روزنامه نگاران در چند سال اخير، زير سختترين فشارها و محدوديتها بوده اند و اعتراض به اين وضع، يک اعتراض صنفي است. اين موضوع را با آقاي جعفريان در ميان مي گذارم. محمد حسين جعفريان (روزنامه نگار، تهران): متاسفانه روزنامه نگاران زيادي بازداشت شده اند و فشارهاي زيادي را روي خبرنگاران و جماعتي از نويسندگان مطبوعات بوده و به اعتقاد من، همين رفتارها باعث شده که اين قشر در شمار مظلوترين اقشار، به ويژه اقشار اهل قلم در جامعه ايران باشد. علي القاعده بايد يک تشکلي به وجود بيايد که به معناي دقيق کلمه صنفي باشد. الان اين مشکل متاسفانه هم در انجمن صنفي وجود دارد و هم در انجمن روزنامه نگاران مسلمان. يعني همه واقفند که انجمن روزنامه نگاران مسلمان از يک طرف پشت بام افتاده و به نفع يک جناح سياسي دارد تلاش مي کند و سنگش را به سينه مي زند و انجمن صنفي هم به شکل ديگري از سوي ديگر پشت بام. ک.ح: با اين حال به نظر مي رسد که انجمن صنفي روزنامه نگاران ايران نسبت به انجمن روزنامه نکاران مسلمان، در بين روزنامه نگاران مقبوليت بيشتري دارد، کما اين که سابقه بيشتري هم داشته. فکر مي کنيد که امکان توفيق تحصن تا چه اندازه باشد؟ ضمن اين که کساني که ما تا حالا با آنها صحبت کرده ايم مدعي هستند که تمام روزنامه نگاران اصلاح طلب حداقل از آنها حمايت خواهند کرد. محمد حسين جعفريان: همين طور که گفتيد، تمام روزنامه نگاران اصلاح طلب. يعني مي شود انجمن صنفي روزنامه نگاران را در واقع گفت انجمن صنفي روزنامه نگاران اصلاح طلب و اين مشکلي است که اين انجمن دچارش است. البته اين توضيح که شما داديد حرف درستي است، انجمن صنفي روزنامه نگاران به نظر مي رسد که اعضاي بيشتري دارد و قشر بيشتري از روزنامه نگاران ايران را در بر مي گيرد. با اين اوصاف، بله اين اتفاق ممکن است به وجود بيايد و برخي از روزنامه نگاران که به هر حال آنها را باور دارند به اين تحصن بپيوندند، اما چون مشکلاتي فعلا وجود دارد و واقعي و عيني هست، اين تحصن به اعتقاد من نمي تواند عموميت پيدا کند و چون مجموعه روزنامه نگاران را در بر نخواهد گرفت، علي القاعده با نواقص و مشکلات جدي همراه خواهد بود. ک.ح: با توجه به توضيحات شما، مي خواهم بدانم که پيشنهاد شما شخصا براي اين که روزنامه نگاران اعتراض خودشان را به وضعيت موجود بيان بکنند، چه هست؟ محمد حسين جعفريان: به اعتقاد من ايتدا بايد يک انجمن و يک مرکزي به وجود بيايد که سواري سياسي به هيچ کدام از اين جناحهاي موجود در ايران ندهد و آنها به معني دقيق کلمه، پاسدار حقوق صنفي روزنامه نگاران باشند. اما اين اتفاق خيلي سخت خواهد افتاد، چرا که هم انجمن صنفي روزنامه نگاران مسلمان و هم انجمن صنفي روزنامه نگاران به خاطر اين که چنين انجمن مستقلي به وجود نيايد تلاش مي کنند و آنها نخواهند گذاشت چنين انجمن مستقلي به وجود بيايد، چرا که علي القاعده آن انجمن مي تواند انجمن رويايي و انجمني باشد که به معناي دقيق کلمه مي تواند عمده روزنامه نگاران را اعم از اين که چه گرايش سياسي دارند زيرمجموعه خودش بگيرد. ک.ح: شما قبول نداريد که الان خواسته هاي صنفي روزنامه نگاران با اهداف سياسي يک جناح خاص در ايران، پيوند خورده؟ محمد حسين جعفريان: لزوما نه. ببينيد، يک نکته اي را بايد توجه بکنيد و آن اين است که روزنامه نگاراني که در روزنامه هاي محافظه کار مي نويسند، خودشان محافظه کار نيستند. خيلي از اينها صرفا به شغلشان به عنوان يک شغل و يک کار نگاه مي کنند و باورهاي سياسي آنان با باورهاي سياسي مسئولينشان بسيار متفاوت است. اما اين تقسيم بندي موجود بدبختانه روزنامه نگاران اصلاح طلب را همه را در يک جناح قرار مي دهد و روزنامه نگاراني که در مطبوعات معروف به محافظه کاران مي نويسند را در يک جبهه. اين تقسيم بندي بايد شکسته بشود. اين طوري نيست. خيلي از مشکلات و مسائل هست که روزنامه نگاران فعال در روزنامه هاي معروف به محافظه کار دچار آن هستند و اين مشکلات هم بايد توسط کسي حل بشود. اجنمن روزنامه نگاران مسلمان در ايران با اعتصاب سراسري روزنامه نگاران در روز خبرنگار 17 امرداد مخالفت كرد. همراه انجمن صنفي روزنامه نگاران انجمن دفاع از آزادي مطبوعات نيز از اين اعتصاب حمايت كرد و روز خبرنگار را روز عزاي ملي ناميد. تا امروز عليرغم اينكه ايران دومين زندان بزرگ روزنامه نگاران جهان خوانده مي شود، هيچگاه روزنامه نگاران نتوانسته اند با برگزاري يك اعتصاب عمومي به وضع موجود اعتراض كنند. اين نخستين بار نيست كه انجمن روزنامه نگاران مسلمان با تصميم انجمن صنفي روزنامه نگاران مخالفت مي كند. اين انجمن توسط محافظه كاران و به قصد مخالفت با انجمن صنفي روزنامه نگاران تاسيس شد. محمدحسين جعفريان، روزنامه نگاري است كه عليرغم عضويت در هردوي اين انجمن ها آنهارا نماينده واقعي روزنامه نگاران نمي داند. وي در مصاحبه با راديو فردا مي گويد: متاسفانه فشارهاي زيادي روي روزنامه نگاران و جماعتي از نويسندگان اعمال شده و اين رفتارها باعث شده اين قشر جزو مظلومترين اقشار اهل قلم بشمار آيد. بايد يك تشكلي بوجود بيايد كه به معناي دقيق كلمه صنفي باشد. متاسفانه اين مشكل در هردو انجمن وجود دارد يعني انجمن روزنامه نگاران از يك طرف به دام افتاده و به نفع يك جناح سياسي تبليغ مي كند و انجمن صنفي هم به شكل ديگري به جناح ديگر متعلق است.
XS
SM
MD
LG