لینک‌های قابلیت دسترسی

یکشنبه ۲۱ آذر ۱۳۹۵ تهران ۱۳:۳۵ - ۱۱ دسامبر ۲۰۱۶

کارنامه انجمن صنفي روزنامه نگاران ايران، از ديد يکي از اعضاء


(rm) صدا |
فريبا مودت (راديو فردا): انجمن صنفي روزنامه نگاران ايران وارد ششمين سال کار خود شد. به همين مناسبت روز گذشته جلسه انتخابات هيئت رئيسه، در محل اين انجمن برگزار گرديد، اما به گزارش خبرگزاري ايسنا، عده اي از اعضاي اين انجمن به چگونگي انتخابات اعتراض کردند و در نتيجه نظم جلسه به هم خورده است. ماه منير رحيمي از راديو فردا گزارش مي دهد: ماه منير رحيمي (راديو فردا): انجمن صنفي روزنامه نگاران ايران از سال 1375 خورشيدي شروع به کار کرد. از نخستين جلسات عمومي اين انجمن، اختلافاتي بين روزنامه نگاران اصلاحگرا، روزنامه نگاراني که به جناح محافظه کار گرايش دارند، و نيز روزنامه نگاراني که خود را خارج از اين دو جناح تعريف مي کنند وجود داشت. روزنامه نگاران منتصب به جناح راست و نيز کساني که در مطبوعات منتقد نظام جمهوري اسلامي کار مي کنند، اين انجمن را مدافع روزنامه نويسان متمايل به جناح اصلاح طلب جمهوري اسلامي مي دانند، هر چند بنا بر اساس نامه اين انجمن قرار است براي حقوق صنفي روزنامه نگاران فارغ از اين که در چه نوع مطبوعاتي مشغول هستند بکوشد. روز گذشته، آخرين انتخابات هيئت رئيسه انجمن صنفي روزنامه نگاران ايران برگزار شد. که به گفته فرامرز قره باغي، روزنامه نگار و عضو اين انجمن که در جلسه اخير حضور داشت، انتخابات انجام شد ولي عده اي از روزنامه نگاران جناح اقليت سعي در به هم زدن جلسه داشتند. يکي ديگر از ايرادهايي که از انجمن صنفي روزنامه نگاران ايران مي گيرند اين است که آن انجمن استقلال خود را از حکومت چندان حفظ نکرده است. از آقاي قره باغي مي پرسم آيا انجمن صنفي کمک يا انتظار کمکي از دولت يا دستگاههاي دولتي داشته است؟ فرامرز قره باغي (روزنامه نگار و عضو انجمن صنفي روزنامه نگاران، تهران): قاعدتا داشته و چه بسا که از بعضي از کمکها هم برخوردار بوده، هم کمکهاي رفاهي و هم کمکهايي که در زمينه آموزش روزنامه نگاران يا دفاع از حقوق روزنامه نگاران زنداني و محکوم شده هم انجمن فعاليتهاي چشم گيري داشته و در مجلس، در هيئت دولت، در وزارت ارشاد، و ساير دستگاهها و نهادهاي ديگر فعاليتهاي داشته است. اما واقعيت اين است که کافي نيست. م.م.ر: آقاي قره باغي، وارد ششمين سال تشکيل اين انجمن صنفي روزنامه نگاران شديم. شما به عنوان يکي از اعضا در مجموع کارنامه اين چند سال کار انجمن را چطور ارزيابي مي کنيد؟ فرامرز قره باغي: به رغم اين که انتقادات بسياري به انجمن روزنامه نگاران وارد است به لحاظ ضعفهاي جدي که در دفاع از حقوق صنفي روزنامه نگاران بايد صورت بپذيرد و تاکنون آنچنان که بايد و شايد صورت نپذيرفته و از جمله بر همکاران مطبوعاتي خودم که متأسفانه کمتر نقش فعالانه اي در انجمني که از حقوق صنفي آنان بايد دفاع کند دارند، در عين حال انجمن گامهاي مثبتي هم داشته است که اثرات بسيار مطلوبي داشته اند. ضمن اين که ما در ايران متأسفانه تجربه کار صنفي، جمعي، و سنديکايي را در سالهاي پس از 22 بهمن 57 نداشته ايم. حاکميت به شدت با فعاليت‌هاي صنفي کاري مخالفت مي کرد و انجمن نويسندگان و روزنامه نگاران مطبوعاتي سابق را هم به همين دليل وادار به بسته شدن کرد و آنان را در موضع انفعالي گذاشت. حتي تعدادي از آن روزنامه نگاران قديمي را مورد فشار قرار داد. م.م.ر: در چند سال اخير شاهد بيکار شدن تعداد زيادي از روزنامه نگارها در ايران بوديم. اين انجمن براي اين روزنامه نگاران بيکار شده چه کرده است؟ فرامرز قره باغي: هم زمان با توقيف فله اي مطبوعات، انجمن صنفي مقداري پول به عنوان کمک به روزنامه نگاران بيکار شده پرداخت کرد. اما واقعيت اين است که عمده درآمد انجمن صنفي از محل پرداخت حق عضويت اعضا تأمين مي شود و اين ميزان براي کمک مالي به روزنامه نگاران بيکار شده کافي نيست و اين يکي از نکاتي است که ما هم اعتراض داريم به کارکرد انجمن به خاطر اين که بايد توجه سازمانها و نهادها و دستگاههاي ديگر را به حمايت حقوقي ( چه حقوق فردي و چه حقوق شغلي روزنامه نگاران) جلب بکند. با اين حال من شاهد اين بودم که هر از گاهي که روزنامه يا مطبوعه جديدي در حال انتشار بوده، دوستاني که در انجمن عضويت داشته اند و ارتباط مستمر داشتند انجمن با معرفي اين دوستان به مطبوعات تازه انتشار سعي کرده که براي آنها فرصتهاي شغلي هم ايجاد بکند، اگرچه کافي نبوده است. انجمن صنفي روزنامه نگاران ايران از سال 1375 خورشيدي شروع به کار کرد. از نخستين جلسات عمومي اين انجمن، اختلافاتي بين روزنامه نگاران اصلاحگرا، روزنامه نگاراني که به جناح محافظه کار گرايش دارند، و نيز روزنامه نگاراني که خود را خارج از اين دو جناح تعريف مي کنند وجود داشت. يکي از ايرادهايي که از انجمن صنفي روزنامه نگاران ايران مي گيرند آن است که انجمن استقلال خود را از حکومت چندان حفظ نکرده است. فرامرز قره باغي، روزنامه نگار در تهران، در مصاحبه با راديوفردا مي گويد که به رغم انتقادات بسياربه اين انجمن به لحاظ ضعفهاي جدي در دفاع از حقوق صنفي روزنامه نگاران، انجمن گامهاي مثبتي هم داشته است. وي مي گويد که در ايران تجربه کار صنفي، جمعي، و سنديکايي را در سالهاي پس از 22 بهمن 57 نداشته ايم و حاکميت به شدت با فعاليت‌هاي صنفي کاري مخالفت مي کرد و انجمن نويسندگان و روزنامه نگاران مطبوعاتي سابق را هم به همين دليل وادار به بسته شدن کرد. وي مي افزايد که هم زمان با توقيف فله اي مطبوعات، انجمن صنفي مقداري پول به عنوان کمک به روزنامه نگاران بيکار شده پرداخت کرد. اما واقعيت اين است که عمده درآمد انجمن صنفي از محل پرداخت حق عضويت اعضا تأمين مي شود.
XS
SM
MD
LG