لینک‌های قابلیت دسترسی

پنجشنبه ۱۸ آذر ۱۳۹۵ تهران ۱۴:۰۸ - ۸ دسامبر ۲۰۱۶

نگاهي به تاريخچه کشور ليبريا و علل جنگ داخلي


(rm) صدا |
جمشيد چالنگي (راديوفردا): سرانجام چارلز تيلور، رئيس جمهوري پيشين ليبريا، زير فشار بين المللي مجبور به ترک ليبريا شد. فريدون زرنگار نگاهي دارد به موقعيت و علل جنگ داخلي در ليبريا. فريدون زرنگار (راديوفردا): با کناره چارلز تيلور، رئيس جمهوري پيشين، حال چشم ها به آينده کشور جنگزده ليبريا دوخته شده است. کشور ليبريا در غرب آفريقا با جمعيتي نزديک به سه ميليون نفر، کهن ترين جمهوري مستقل قاره آفريقا است. ليبريا در سال 1847 ميلادي با تدوين يک قانون اساسي، به مانند قانون اساسي آمريکا اعلام استقلال کرد. پيوند ليبريا با ايالات متحده آمريکا به قرن 19 بر مي گردد. پس از مصوبه کنگره آمريکا در سال 1816 که برپايه آن برده هاي آزاد شده حق بازگشت به موطن اصلي خود، آفريقا را پيدا کردند، اولين برده هاي آزاد شده در سال 1822 در بندر مونرووياي امروزي وارد شدند. بر پايه همين پيوندها با ايالات متحده آمريکا، پرچم کشور ليبريا هم تقليدي از پرچم آمريکا است. در کشور ليبريا که اقوام مختلف با مذاهب متفاوت در کنار يکديگر زندگي مي کنند، 21% جمعيت آن مسيحي، 16% مسلمان و 63% داراي مذهب هاي بومي اند. دوران آرامش در ليبريا، با کودتايي در سال 1980 به پايان رسيد، زماني که ساموئل دو، رئيس جمهوري آن کشور، ويليام تولبرت را سرنگون کرد. نه سال بعد، در شب کريسمس 1989، چارلز تيلور به عنوان رهبر جبهه ميهن پرستان ملي ليبريا، با قيام عليه دولت دو، قدرت را به همراه چند گروه مخالف ديگر به دست گرفت. از آن تاريخ به بعد، نبرد ميان نيروهايي که دولت ساموئل دو را ساقط کرده بودند آغاز و تا ديروز ادامه داشت و در طول اين مدت، در اثر درگيري ها بين نيروهاي مخالف چارلز تيلور و دولت وي، حدود 250 هزار تن کشته و ميليون ها نفر آواره شدند. عمده ترين نيروي مخالف چارلز تيلور، جبهه متحد براي آشتي و دمکراسي، در شمال و غرب ليبريا بود که سرانجام موفق به سرنگوني وي شد. تحليلگران اوضاع ليبريا، علت جنگ داخلي در اين کشور را از يک طرف اوضاع اقتصادي و از طرف ديگر، اختلاف هاي قومي مي دانند. ليبريا که در دهه 80 ميلادي داراي اقتصادي نسبتا با ثبات بود، پس از قطع کمک هاي آمريکا به اين کشور در سال 1988، بحران اقتصادي گريبانگيرش شد. ليبريا داراي منابع غني سنگ آهن، الماس و طلا است و کائوچو، کاکائو، چوب و قهوه از محصولاتي است که در اقتصاد آن نقش مهمي دارد. در آمد سرانه در ليبريا حدود 205 دلار آمريکا تخمين زده مي شود. به گزارش سازمان عفو بين الملل، در دوران حکومت 14 ساله چارلز تيلور بر ليبريا، سرکوب، شکنجه و ترور حاکم بود و هزارها نفر از مخالفان دولت بدون هيچ گونه امکان دفاع از خود به زندان افتادند و يا در اثر شکنجه جان سپردند. حکومت چارلز تيلور در ليبريا، نه تنها باعث ناآرامي در اين کشور بود، بلکه وي با حمايت از يک طرف گروه هاي درگير در کشور سيرالئون، به ناآرامي در قاره آفريقا هم دامن مي زد. وي قرار است به اتهام جنايت عليه بشريت در دادگاه سازمان ملل در سيرالئون محاکمه شود. چارلز تيلور پس از کناره گيري اش، ديروز به دعوت رئيس جمهوري نيجريه راهي آن کشور شد، اما پيش از ترک ليبريا گفت که وي به اين کشور باز خواهد گشت. سرانجام چارلز تيلور، رئيس جمهوري پيشين ليبريا، زير فشار بين المللي مجبور به ترک ليبريا شد. کشور ليبريا در غرب آفريقا با جمعيتي نزديک به سه ميليون نفر، کهن ترين جمهوري مستقل قاره آفريقا است. پس از مصوبه کنگره آمريکا در سال 1816 که برپايه آن برده هاي آزاد شده حق بازگشت به موطن اصلي خود، آفريقا را پيدا کردند، اولين برده هاي آزاد شده در سال 1822 در بندر مونرووياي امروزي وارد شدند. ليبريا در سال 1847 ميلادي با تدوين يک قانون اساسي، به مانند قانون اساسي آمريکا اعلام استقلال کرد. پرچم کشور ليبريا هم تقليدي از پرچم آمريکا است. 21% جمعيت ليبريا مسيحي، 16% مسلمان و 63% داراي مذهب هاي بومي اند. دوران آرامش در ليبريا، با کودتايي در سال 1980 به پايان رسيد، زماني که ساموئل دو، رئيس جمهوري آن کشور، ويليام تولبرت را سرنگون کرد. نه سال بعد، در شب کريسمس 1989، چارلز تيلور به عنوان رهبر جبهه ميهن پرستان ملي ليبريا، با قيام عليه دولت دو، قدرت را به همراه چند گروه مخالف ديگر به دست گرفت. تحليلگران اوضاع ليبريا، علت جنگ داخلي در اين کشور را از يک طرف اوضاع اقتصادي و از طرف ديگر، اختلاف هاي قومي مي دانند.
XS
SM
MD
LG