لینک‌های قابلیت دسترسی

چهارشنبه ۱۷ آذر ۱۳۹۵ تهران ۱۸:۴۰ - ۷ دسامبر ۲۰۱۶

اكراه آمريكا براي سهيم كردن ايران در نيروهاي چند مليتي حفظ امنيت عراق از ديد يك كارشناس


(rm) صدا |
اميرآرمين (راديو فردا): کولين پاول، وزير امور خارجه آمريکا، روز چهارشنبه پيشنهاد کرد: شوراي امنيت سازمان ملل متحد قطعنامه اي را از تصويب بگذراند که به موجب آن به نيروهاي بين المللي کشورهاي جهان ماموريت داده شود بخشي از امر برقراري نظم و ثبات در عراق را بر عهده بگيرند. روز پنجشنبه رهبران آلمان و فرانسه در شهر درسدن، مخالفت خود را با طرح چنان قطعنامه اي ابراز داشتند و هشيار زواري، وزير جديد امور خارجه عراق، هم با ورود نيروهاي ترکيه به کشورش مخالفت کرد. در گفتگو با ميريام راج کومار، پژوهشگر بنياد کارنگي و کارشناس مسائل عراق در واشنگتن، از او پرسيديم: با توجه به اين مخالفت ها، چشم انداز چنان قطعنامه اي را چگونه مي بيند؟ ميريام راج کومار (پژوهشگر بنياد کارنگي و کارشناس مسائل عراق، واشنگتن): به نظر من، از ديد دولت بوش، امور عراق پس از جنگ به خوبي پيش نمي رود. آن ها به هزينه هاي جنگ و به درگيري هاي پس از جنگ فکر نکرده بودند، به همين سبب ناچار شدند حالا به سازمان ملل متحد رجوع کنند. اين عقب نشيني از ناحيه بخشي از همين دولت است که پيش از جنگ مي گفت: چون سازمان ملل متحد با جنگ در عراق مخالف است، پس کاره اي نيست. اين يک عقب نشيني بزرگ است. آمريکا از يک طرف و آلمان و فرانسه از طرف ديگر، دارند موضع گيري مي کنند و فرانسه و آلمان در آستانه تصويب چنين قطعنامه اي، دارند چانه زني مي کنند. مشکل تا حدي از ان جا است که آمريکا مي خواهد بر سياست و امور نظامي عراق کنترل کامل داشته باشد و مخالفت بعضي کشورهاي عضو شوراي امنيت با اين ديدگاه قابل درک است. بايد بده بستان هاي زيادي انجام شود، هرچند اغلب کشورها از تصميم آمريکا در ارجاع قضيه به سازمان ملل متحد، استقبال مي کنند. ا.آ: از خانم راج کومار مي پرسيم: آيا آمريکا ممکن است ناچار شود نقشي همانند ترکيه و پاکستان براي ايران در عراق قائل شود؟ ميريام راج کومار: تا آن جا که به آمريکا مربوط است، به نظر من، واشنگتن نمي خواهد نيروهاي نظامي ايران وارد قضيه عراق شوند. شايد آمريکا با نوعي همکاري با ايران موافق باشد که خبر اين همکاري ها به روزنامه ها هم درز مي کند. اما حتي هند، پاکستان، و ترکيه هم که آمريکا خواهان حضور نيروهايشان در عراق شده است، مي گويند نيروهايشان را به اين شراط به عراق مي فرستند که زير نظر سازمان ملل متحد باشد. مسلما آمريکا اکراه دارد نقش بسيار بزرگي به ايران در امور عراق بدهد. اين را آشکارا هم اعلام کرده است. ا.آ: مي پرسيم: نقش ملک عبدالله، پادشاه اردن، در سفر خير به ايران چه بود و آيا حامل پيام هايي از آمريکا يا اسرائيل يا به عکس به ايران بود؟ خانم راج کومار مي گويد: راهي وجود ندارد که بدانيم چنين پيام هايي رد و بدل شده است يا نه، هرچند شايعه هايي در اين باره وجود دارد. خانم کومار ادامه مي دهد: ميريام راج کومار: در داخل آمريکا هم عناصري اگر نه در دولت، در ساير نهادها هستند که مي گويند حالا موقع آن است که ايران را وارد قضاياي عراق کنيم. نبايد فرصت کنوني را از دست داد و قطعا در اين باره در پشت صحنه کارهايي هم صورت مي گيرد که ما از آن ها بي خبريم. رهبران آلمان و فرانسه در شهر درسدن، مخالفت خود با طرح قطعنامه مورد نظر آمريكا مبني بر سپردن امنيت عراق به نيروهاي بين المللي را ابراز داشتند. ميريام راج کومار، پژوهشگر بنياد کارنگي و کارشناس مسائل عراق در واشنگتن، در مصاحبه با راديو فردا در پاسخ به اينكه آيا آمريکا ممکن است ناچار شود نقشي همانند ترکيه و پاکستان براي ايران در عراق قائل شود، مي گويد: تا آن جا که به آمريکا مربوط است، به نظر من، واشنگتن نمي خواهد نيروهاي نظامي ايران وارد قضيه عراق شوند. مسلما آمريکا اکراه دارد نقش بسيار بزرگي به ايران در امور عراق بدهد. اين را آشکارا هم اعلام کرده است. البته در داخل آمريکا هم عناصري اگر نه در دولت، در ساير نهادها هستند که مي گويند حالا موقع آن است که ايران را وارد قضاياي عراق کنيم. ميريام راج کومار، مي گويد: به نظر من، از ديد دولت بوش، امور عراق پس از جنگ به خوبي پيش نمي رود. به همين سبب ناچار شدند به سازمان ملل متحد رجوع کنند. فرانسه و آلمان در آستانه تصويب چنين قطعنامه اي، دارند چانه زني مي کنند. مشکل تا حدي از ان جا است که آمريکا مي خواهد بر سياست و امور نظامي عراق کنترل کامل داشته باشد.
XS
SM
MD
LG