لینک‌های قابلیت دسترسی

logo-print
شنبه ۱۳ آذر ۱۳۹۵ تهران ۱۰:۳۷ - ۳ دسامبر ۲۰۱۶

نگاهي به زندگي و كارهاي هوشنگ وزيري، روزنامه نگار و مترجم


(rm) صدا |
نازي عظيما (راديو فردا): هوشنگ وزيري، مترجم و روزنامه نگار برجسته ايراني و سردبير كيهان لندن، ديروز در پاريس درگذشت. وزيري در بهمن 1309 در شهر ساري به دنيا آمد و تحصيلات ابتدايي خود را در اين شهر و تحصيلات متوسطه خود را در دارالفنون تهران به پايان رساند. وزيري در نوجواني همچون بسياري ديگر از همسالان خود به عضويت سازمان جوانان حزب توده ايران درآمد، اما اندكي نگذشت كه به حلقه همفكران خليل ملكي و نيروي سوم پيوست و سپس وارد جنبش مصدقي شد. زماني نيز از اعضاي برجسته كانون نويسندگان ايران بود، اما از آن كناره گرفت و از آن پس تا پايان عمر، بي آنكه به سازمان و حزب و مرامي بپيوندد، با انديشه و مرام يك ليبرال دموكرات، زندگي كرد و قلم زد. وزيري تحصيلات خود را تا درجه دكترا در رشته علوم سياسي و جامعه شناسي در آلمان به پايان برد و در بازگشت به ايران، روزنامه نگاري را به عنوان حرفه برگزيد. او ابتدا در مجله فردوسي و چند روزنامه ديگر به كار پرداخت، اما سرانجام به آيندگان رفت و كار خود را با داريوش همايون آغاز كرد. داريوش همايون: هوشنگ وزيري از نسل روزنامه نگاراني بود كه روزنامه نگاري امروزي را به ايران آورد. او تفاوت داشت با نسل قبلي از جهت عمق آموزش وسعت آگاهيهايش و اين ويژگي تازه اين دوره روزنامه نگاري ايران بود، پس از يك دوره صرفا روزنامه نگاري سياسي و خبري. هوشنگ وزيري يك ويژگي ديگر هم داشت و آن اينكه يكي از معدود روزنامه نگاران نسل خودش بود كه صرفا از طريق روزنامه نگاري زندگي كرد و من خوشحال هستم كه كارش را با آيندگان شروع كرد، اول در قسمت فرهنگي روزنامه كار كرد و مسئول فرهنگي آيندگان شد و بعد به قدري كارش خوب بود كه ما يك نشريه مستقل داديم به نام آيندگان ادبي كه گمان مي كنم بهترين روزنامه هاي دوره خودش بود و وزيري آنرا اداره مي كرد، متاسفانه به سانسور برخورد و از بين رفت. وزيري چندي نگذشت در اواسط كار آيندگان كه سردبير روزنامه شد، تا آخر ديگر در آن كار بود. پس از انقلاب، از حدود 84 كه آمد به اروپا، در كار روزنامه نگاري بود. چيزي كه من از وزيري به ياد دارم، پيش از همه اعتدال و خردمندي است، ذوق فوق العاده اي به آموختن داشت، غير از آلماني كه در آلمان آموخته بود، فرانسه و انگليسي را آموخت و دائما مي خواند و حافظه نيرومندي هم داشت و اين خواندنها به نوشته هاي او كه نوشته هاي فراواني داشت، يك رنگ غير متعارف مي داد كه ما كمتر در نوشته هاي روزنامه نگاران ديگر مي تواني شاهد باشيم. يكي از معدود روزنامه نگاران عادي و فلسفي بود كه مي شود اصطلاح كرد. او به جهان و حوادث فقط از جهت تاثيرات روز و عامل روزانه نمي نگريست، بلكه به عمق مسائل مي رفت و با آن توشه علمي قابل ملاحظه اي كه داشت، جامعه شناسي فلسفه، مي توانست تصويري به خوانندگان بدهد كه در جاهاي ديگر پيدا نمي كرديم. ن . ع : هوشنگ وزيري، نه تنها روزنامه نگاري آگاه و امروزي، كه مترجمي زبر دست نيز بود و كتابهايي چند در زمينه فلسفه و جامعه شناسي ترجمه كرد. احمد احرار، روزنامه نگار و همكار ديرين او در پاريس، از اين كتابها ياد مي كند. احمد احرار: وزيري در بازگشت از آلمان به كار ترجمه كتاب پرداخت و كتابهاي مثل زندگي من، خاطرات لئون تروتسكي، محكومان به مرگ و چرخش يك ايدئولوژي را تا جايي كه من به خاطر دارم، ترجمه كرد كه اين ترجمه ها مورد توجه و استقبال قرار گرفت و نام او در زمره مترجمين توانا به ثبت رسيد. ن . ع : هوشنگ وزيري يك سال پس از انقلاب 1357 و در پي تحريم و سپس تعطيل روزنامه آيندگان، با دست تهي با همسر و دو فرزندش به پاريس رفت، اما آنجا نيز توانست زندگي خود را تنها با قلم و انديشه خود، با آبرومندي اداره كند. دو فرزند او، كتايون و نادر كه يكي دندانپزشك است و ديگري دوره انترني پزشكي را در ليون مي گذراند، ثمره ازدواج او با خانم نادره وزيري هستند. سردبيري كيهان لندن، آخرين كار حرفه اي هوشنگ وزيري بود كه از سال 1996 تا پايان زندگيش ادامه يافت. فريدون خاوند كه در روزنامه كيهان لندن با او همكار بود، از او چنين ياد مي كند: فريدون خاوند: هوشنگ وزيري كه من چند سالي افتخار همكاري با او را داشتم در روزنامه كيهان چاپ لندن، يكي از برجسته ترين نمايندگان جامعه که روزنامه نگاران ايران بود كه حدود 23 سال پيش كشورش را ترك كرد، ولي با حرفه روزنامه نگاري كه آن را عاشقانه دوست داشت، تلاش كرد در خدمت كشورش باشد و در خدمت هموطنانش. ن . ع: هوشنگ وزيري، روز پنجشنبه، چهارم سپتامبر پس از 23 سال دوري از خاك ايران، در پاريس چشم بر جهان بست. روز گذشته هوشنگ وزيري، سردبير كيهان لندن، روزنامه نگار و مترجم برجسته در پاريس درگذشت. وزيري در بهمن 1309 در ساري بدنيا آمد. در نوجواني به عضويت سازمان جوانان حزب توده درآمد و اندكي بعد به همفكران خليل ملكي پيوست و سپس وارد جنبش مصدقي شد. زماني نيز از اعضاي برجسته كانون نويسندگان ايران بود. تحصيلات خود را تا درجه دكترا در رشته علوم سياسي در آلمان به پايان برد. پس از كار در مجله فردوسي و چند نشريه ديگر سرانجام به روزنامه آيندگان رفت. داريوش همايون، احمد احرار و فريدون خاوند كه او را از نزديك ميشناختند درباره شخصيت و اثار او سخن مي گويند.
XS
SM
MD
LG