لینک‌های قابلیت دسترسی

یکشنبه ۲۱ آذر ۱۳۹۵ تهران ۰۵:۴۹ - ۱۱ دسامبر ۲۰۱۶

موضع آمريكا در قبال برنامه اتمي ايران در پيامد امضاي پروتكل الحاقي پيمان منع گسترش تسليحات اتمي، از ديد يك كارشناس بنياد كارنگي


(rm) صدا |
مريم احمدي (راديو فردا): وزير امور خارجه ايران گفته است: معلوم نيست اگر ايران سند الحاقي به پيمان منع گسترش جنگ افزارهاي هسته اي را امضا کند، اين امضا به منزله پايان بحران باشد و آمريکا از بهانه جويي عليه جمهوري اسلامي دست بردارد. سوال آقاي خرازي را با جوزف سيرينسيونه Joseph Cirincione، کارشناس مسائل هسته اي در بنياد کارنگي در واشنگتن در ميان گذاشتيم. آقاي سيرينسيونه مي گويد: جوزف سيرينسيونه(کارشناس مسائل هسته اي در بنياد کارنگي، واشنگتن): بيشتر کشورها بر تشويق ايران به امضاي پروتکل الحاقي تمرکز کرده اند که به بازرسان سازمان بين المللي انرژي اتمي اجازه مي دهد دسترسي بيشتري به تاسيسات هسته اي ايران داشته باشند. شايد اين براي راضي کردن آمريکا کافي نباشد، نگراني آمريکا اين است که ايران باز هم مي تواند به طور غير قانوني به برنامه خود در زمينه برخورداري از توانايي هاي توليد اورانيوم و حتي پلوتونيوم ادامه دهد، در آينده از پيمان منع گسترش سلاح هاي هسته اي خارج شود، و اقدام به توليد سلاح هاي هسته اي بکند. فکر مي کنم ايالات متحده مي خواهد ايران تضمين بدهد که برنامه غني سازي اورانيوم را متوقف مي کند. تا زماني که آمريکا چنين تضميني را از سوي ايران نداشته باشد، فکر نمي کنم از تلاش هاي خود در اين زمينه دست بکشد. م.ا: در اين صورت ايران چه مي تواند بکند؟ جوزف سيرينسيونه: مطمئنا امضاي پروتکل يک گام مثبت از سوي ايران است، صداقت ايران را نشان مي دهد، و مسائل زيادي را حل مي کند. مسئله دوم اين است که امضاي پروتکل مي تواند آمريکا را تشويق کند که با اين موضوع در سطح منطقه اي برخورد کند. چون مسئله فقط اين نيست که ايران مي خواهد سلاح هسته اي داشته باشد. کشورهاي ديگري هم در منطقه هستند ( مثل اسرائيل) که سلاح هاي هسته اي دارند يا مثل سوريه که برنامه هاي ديگري مثل سلاح هاي شيميايي را دارد. بايد براي اين مسائل يک راه حل منطقه اي پيدا کرد، نه راه حلي که صرفا بر ايران متمرکز باشد. م.ا: مي گوييم: ايران هم همين را مي خواهد، موضع واشنگتن در اين زمينه چيست؟ آقاي سيونه پاسخ مي دهد: جوزف سيرينسيونه: آمريکا از مدت ها پيش معتقد بوده است که راه حل اين قضيه خاور ميانه اي است که در آن سلاح هاي کشتار جمعي وجود نداشته باشد. مشکل اين است که آمريکا نيروي سياسي زيادي را صرف اين مسئله نکرده است. اگر ايران پروتکل الحاقي را امضا کند، آمريکا در زمينه اصرار داشتن بر خاور ميانه عاري از سلاح هاي کشتار جمعي و مطرح کردن مسئله در سطح منطقه اي، در موضع بهتري خواهد بود. م.ا: در پاسخ به اين پرسش که خواست آمريکا دائر بر دست برداشتن ايران از حمايت از تروريسم و کارشکني نکردن در روند صلح خاورميانه، در اين بحران چه جايگاهي دارد، آقاي سيرينسيونه مي گويد: جوزف سيرينسيونه: در آمريکا صداهاي متعددي وجود دارد و همه هم خواست هاي خود را دارند. برخي مي خواهند دولت ايران از حمايت از حماس و حزب الله دست بردارد، اما واقعيت اين است که اين گروه ها و القاعده از يک مقوله نيستند و هيچ يک از اين گروه ها به ايالات متحده حمله نکرده اند و در حمله هاي تروريستي عليه آمريکا درگير نبوده اند. بنابراين فکر نمي کنم ايران بتواند در اين زمينه آمريکا را راضي کند، هرچند اين مسئله از سوي آمريکا به عنوان يک درخواست بسيار جدي مطرح نشده است. بيشتر نگراني هاي آمريکا عمدتا بر تلاش ايران به منظور غني سازي اورانيوم متمرکز است. كمال خرازي، وزير امور خارجه جمهوري اسلامي گفت معلوم نيست اگر ايران سند الحاقي را امضا کند، بحران تمام شود و آمريکا از بهانه جويي عليه جمهوري اسلامي دست بردارد. جوزف سيرينسيونه Joseph Cirincione، کارشناس مسائل هسته اي در بنياد کارنگي در واشنگتن و مولف كتاب Deadly Arsenals: Tracking Weapons of Mass Destruction در مصاحبه با راديو فردامي گويد: نگراني آمريکا اين است که ايران، عليرغم امضاي پروتكل الحاقي، باز هم مي تواند به طور غير قانوني به كار خود ادامه دهد. وي مي افزايد: امضاي پروتکل الحاقي توسط ايران مي تواند آمريکا را تشويق کند که با اين موضوع در سطح منطقه اي برخورد کند، زيرا کشورهاي ديگري هم در منطقه هستند که سلاح هاي هسته اي دارند يا مثل سوريه برنامه تسليحات شيميائي را دنبال مي كنند.
XS
SM
MD
LG