لینک‌های قابلیت دسترسی

logo-print
یکشنبه ۱۴ آذر ۱۳۹۵ تهران ۱۵:۵۲ - ۴ دسامبر ۲۰۱۶

عدم امضاي پيمان پروتكل الحاقي به سود ايران است: رئيس سابق سازمان انرژي اتمي ايران


(rm) صدا |
در رابطه با امضاي پروتكل الحاقي گفتگويي داشتيم با دكتر اكبر اعتماد، رئيس سابق سازمان انرژي اتمي ايران. مريم احمدي (راديو فردا): آقاي دکتر اعتماد، به نظر شما با توجه به اين که آقاي البرادعي گفته اند اطمينان گرفته اند از مقامات ايراني که همکاري بيشتري خواهد شد و آقاي روحاني و آقاي صالحي، همه اين ها ابراز اميدواري کرده اند که به زودي يک تحول چشمگير را در اين زمينه ببينيم، فکر مي کنيد که مشکل جامعه بين المللي به طور عام و سازمان بين المللي انرژي اتمي به طور خاص با ايران در زمينه فعاليت هاي هسته اي ايران، حل مي شود؟ دکتر اکبر اعتماد (رئيس سابق سازمان انرژي اتمي ايران): به نظر من اين صحبت هايي که امروز شده است چيز تازه اي دربر ندارد، به اين مفهوم که هيچ مشکلي را حل نمي کند، يعني من نمي بينم که به چه نحوي ايران مي تواند رضايت کامل آژانس بين المللي انرژي اتمي را تامين کند و آن قطعنامه اي که تا آخر اکتبر مهلتش تمام مي شود، در آن زمينه به شوراي حکام آژانس بايد رضايت کامل بدهد. من اين را پيش بيني نمي کنم، پيش بيني مي کنم که ايران اين قدر همکاري خواهد کرد که شوراي حکام آژانس را در محظور قرار بدهد که موضوع را به شوراي امنيت سازمان ملل ارجاع نکنند و در حد خود آژانس بين المللي انرژي اتمي بماند. اگر ايران موفق بشود اين کار را بکند، البته خوب يک موفقيتي به دست اورده است و غير از اين هم من نمي بينم چه رفتار ديگري مي تواند بکند. م.ا: آقاي دکتر اعتماد، آقاي البرادعي گفته اند که بيش از اين که به پروتکل الحاقي توجه داشته باشند، مي خواهند که مساله فعاليت هاي هسته اي جاري ايران برايشان تمام جنبه هايش روشن بشود، در حالي که از سوي مقامات ايراني ما مي بينيم بحث بيشتر بر سر امضا يا عدم امضاي پروتکل الحاقي است وآقاي روحاني گفته اند که يک نگراني هايي در اين زمينه دارند در رابطه با امنيت ملي ايران، حاکميت ملي ايران، اطلاعات محرمانه، اين که امضاي پروتکل ممکن است به مقامات سازمان بين المللي انرژي اتمي اجازه بدهد که بتوانند از تاسيسات نظامي و اماکن مقدس بازرسي بکنند، و نهايتا اين که ممکن است که امضاي اين پروتکل باعث بشود که مانعي در روند توسعه تکنولوژي هسته اي در ايران به وجود بيايد. آقاي البرادعي تمام اين نگراني ها را بي اساس دانسته اند. به نظر شما کدام يک از اين دو کفه ترازو بر ان يکي مي چربد؟ دکتر اکبر اعتماد: والله من فکر مي کنم که اين که آقاي البرادعي مي گويند ايران بايد شفافيت بيشتري داشته باشد و اطلاعات کاملتري به آژانس بدهد، خوب اين وظيفه آژانس است که اطلاعات بيشتر بخواهد ولي اشکالش اين است که حد اطلاعا خواهي هيچ وقت روشن نيست. شما مي توانيد تا ابد هي اطلاعات بيشتر بخواهيد و آن مملکت بايد اطلاع بدهد. اين است که در واقع آژانس مي تواند ايران را هميشه در يک محظور اطلاع دهي و اطلاع رساني قرار بدهد که ايران در اين زمينه گرفتار بشود. از طرف ديگر، اين که ايران راجع به امضاي قرارداد الحاقي به اين کنترل هايي که آژانس بر برنامه انرژي اتمي ايران انجام مي دهد، صحبت مي کند به نظر من ايران آن را امضا نخواهد کرد و من هم فکر مي کنم که امضاي قرارداد خلاف مصالح ملي ايران است. براي اين که به آژانس اجازه مي دهد که در هر لحظه هر جا که مي خواهد بتواند برود و بازرسي بکند. معلوم نيست که اين ها چه کساني خواهند بود، کجا را بازرسي خواهند کرد و به چه منظوري خواهند کرد. من فکر مي کنم اصلا حاکميت ملي ما اجازه نمي دهد که اين قرارداد الحاقي امضا بشود و اگر ايران امضا نکند حق دارد و اگر بکند اشتباه کرده است. م.ا: آقاي دکتر، تاکنون چه کشورهايي اين پروتکل الحاقي را امضا کرده اند؟ دکتر اکبر اعتماد: والله تعداد کمي اين پروتکل را امضا کرده اند و آن کشورهايي که اصلا مطرح نيستند، فيجي و يک مقدار کشورهايي هستند که اصلا نه برنامه اي دارند، نه چيزي دارند. ولي هيچ کشور مهمي که فکر بکنيد که موضوع از لحاظ آن اهميت داشته باشد من نمي شناسم که کاملا اين موضوع را رعايت کرده باشد. در ارتباط با روابط ايران و آژانس بين المللي انرژي اتمي و نگراني هاي بين المللي از فعاليت هاي هسته اي جمهوري اسلامي دکتر اکبر اعتماد، رئيس سابق سازمان انرژي اتمي ايران در مصاحبه با راديو فردا مي گويد: پيش بيني مي کنم که ايران اين قدر همکاري خواهد کرد که شوراي حکام آژانس را در محظور قرار بدهد که موضوع را به شوراي امنيت سازمان ملل ارجاع نکنند و در حد خود آژانس بين المللي انرژي اتمي بماند. دكتر اعتماد مي افزايد: من فکر مي کنم که امضاي قرارداد خلاف مصالح ملي ايران است. براي اين که به آژانس اجازه مي دهد که در هر لحظه هر جا که مي خواهد بتواند برود و بازرسي بکند. تعداد کمي اين پروتکل را امضا کرده اند و آنهم کشورهايي که اصلا مطرح نيستن: فيجي و يک مقدار کشورهايي که اصلا نه برنامه اي دارند، نه چيزي دارند.
XS
SM
MD
LG