لینک‌های قابلیت دسترسی

logo-print
شنبه ۱۳ آذر ۱۳۹۵ تهران ۱۹:۲۲ - ۳ دسامبر ۲۰۱۶

پيامد خروج احتمالي ايران از سازمان کشور هاي صادر کننده ي نفت (اوپک)


(rm) صدا |
آيا عضويت در سازمان کشور هاي صادر کننده ي نفت (اوپک) به سود ايران است؟ از چند روز پيش به اين سو اين پرسش به گونه اي نامنتظره در محافل اقتصادي تهران مطرح شده است. چگونگي طرح اين پرسش و دلايل آن در گزارشي از فريدون خاوند. عضويت ايران در سازمان کشور هاي صادر کننده ي نفت (اوپک) به اصلي چنان بديهي بدل شده که شک کردن در آن اگر کفر مطلق تلقي نشود، دستکم عبوري است از خط قرمز. حرمت خط قرمز چند روزي است فرو ريخته و بحث بسيار داغ ماندن يا نماندن ايران در «اوپک» در محافل اقتصادي تهران گل کرده و به صفحات روزنامه ها کشانده شده، آنهم به همت به دو کارشناس اقتصادي که با وزارت نفت جمهوري اسلامي رابطه اي تنگاتنگ دارند. در همايش «حد اکثر سازي در آمد نفت ايران»، که شنبه و يکشنبه (26 و 27 مهرماه) در تهران برگزار شد، مسعود درخشان کارشناس رسمي وزارت نفت جمهوري اسلامي و مشاور مرکز پژوهش هاي مجلس با طرح ضرورت خروج ايران از «اوپک» براي افزايش در آمد هاي نفتي اش، جنجال بر پا کرد. مسعود نيلي، يکي از مهم ترين چهره هاي کارشناسي جمهوري اسلامي و مشاور وزير نفت نيز در همايش تهران از همان گزينه دفاع کرد با اين استدلال که هدف اصلي ايران بايد افزايش سهمش در بازار جهاني نفت باشد نه ماندن در «اوپک» به هر قيمت. ايران همراه با عربستان سعودي، عراق، کويت و ونزوئلا سازمان «اوپک» را در سال 1960 پايه گذاري کرد. شمار اعضاي اين سازمان بعد ها به سيزده کشور رسيد، ولي با خروج اکواتور در 1992 و گابن در 1994 به يازده کشور تنزل يافت. سهم «اوپک» در توليد جهاني نفت از پنجاه در صد در1973 به حدود چهل در صد در حال حاضر سقوط کرده، حال آنکه کشور هاي غير عضو «اوپک» سال به سال سهم خود را بالا مي برند. به علاوه در درون «اوپک» نيز ايران بيش از بيش دامنه ي مانور خود را در برابر عربستان سعودي از دست داده، زيرا ظرفيت توليدي اش از شش ميليون بشکه در روز در دوران قبل از انقلاب به حدود چهار ميليون بشکه کاهش يافته و توان صادراتي اش نيز، به دليل افزايش مصرف داخلي، به شدت افت کرده. سقوط نقش ايران در صحنه ي جهاني نفت ناشي از اوضاع داخلي و فضاي بين المللي اين کشور است و ماندن يا نماندنش در «اوپک» تغييري در اين وضعيت به وجود نخواهد آورد. به هر حال مقام هاي رسمي جمهوري اسلامي فعلا خروج ايران را از اوپک بحثي ميدانند محدود به برخي محافل کارشناسي. آيا عضويت در سازمان کشور هاي صادر کننده ي نفت (اوپک) به سود ايران است؟ از چند روز پيش به اين سو اين پرسش به گونه اي نامنتظره در محافل اقتصادي تهران مطرح شده است. در همايش «حد اکثر سازي در آمد نفت ايران»، که شنبه و يکشنبه (26 و 27 مهرماه) در تهران برگزار شد، مسعود درخشان کارشناس رسمي وزارت نفت جمهوري اسلامي و مشاور مرکز پژوهش هاي مجلس با طرح ضرورت خروج ايران از «اوپک» براي افزايش در آمد هاي نفتي اش، جنجال بر پا کرد. مسعود نيلي، يکي از مهم ترين چهره هاي کارشناسي جمهوري اسلامي و مشاور وزير نفت نيز در همايش تهران از همان گزينه دفاع کرد با اين استدلال که هدف اصلي ايران بايد افزايش سهمش در بازار جهاني نفت باشد نه ماندن در «اوپک» به هر قيمت. سقوط نقش ايران در صحنه ي جهاني نفت ناشي از اوضاع داخلي و فضاي بين المللي اين کشور است و ماندن يا نماندنش در «اوپک» تغييري در اين وضعيت به وجود نخواهد آورد.
XS
SM
MD
LG