لینک‌های قابلیت دسترسی

logo-print
سه شنبه ۱۶ آذر ۱۳۹۵ تهران ۰۹:۴۲ - ۶ دسامبر ۲۰۱۶

مهناز افخمی؛ از گذشته تا امروز


مهناز افخمی، بنيان گذار و رئيس «سازمان بين المللی زنان برای آموزش و مشارکت» (Women’s Learning Partnership for Rishts, Development and Peace) است.



اين سازمان که در سال ۲۰۰۰ تأسيس شد، در زمينه آموزش مديريت و رهبری زنان، در بيست کشور آسيائی و آفريقائی و آمريکای لاتين فعاليت می کند و به تهيه و انتشار متون و نوارهای درسی و آموزشی در هفده زبان، از جمله فارسی، موفق شده است.



وی مديريت عامل بنياد مطالعات ايران را، که در سال ۱۹۸۲ پايه گذاری شد، نيز برعهده دارد.



فعاليت های بنياد شامل انتشار آثار ادبی و فرهنگی، تهیۀ آرشيو تاريخ شفاهی ايران، و انتشار فصلنامۀ ايران نامه است.




در دوران پيش از انقلاب اسلامی، مهناز افخمی هنگامی که به تدريس در دانشگاه ملی اشتغال داشت، جمعيت دختران دانشجوی ايران را بنياد نهاد، به مقام دبير کل سازمان زنان ايران و وزير مشاور در امور زنان رسيد.



حاصل تلاش های او در اين دوران از جمله تجديد نظر در قانون حمايت خانواده، تصويب قانون کار نيمه وقت برای مادران، تأسيس مهدهای کودک و توسعة آموزش حرفه ای برای زنان و ايجاد مؤسّسة تحقيقاتی و آموزشی جهانی سازمان ملل متحد برای پيشبرد حقوق زن (INSTRAW) بود.




پس از ترک ايران و اقامت در ايالات متحد آمريکا، وی به تلاشهای خويش در راه پيشبرد حقوق زن در جهان، ادامه داده و ازرهگذر همين تلاش ها بهجرگة پيشگامان و کوشندگان نامآور اين راه پيوسته است.



وی علاوه بر وظايفی که در «سازمانبينالمللی زنان برای آموزش ومشارکت» و در «بنياد مطالعات ايران» برعهده دارد به عنوان عضوهيئت مشاوران يا هيئت مديرة سازمانهای بين المللی گوناگون نيزمسئوليتهائی بر دوش گرفته است، ازجمله دربخش حقوق زنان ديده بانان حقوق بشر(Human Rights Watch) ، جنبش جهانی برای توسعة دموکراسی (World Movement for Democracy)، صندوق بينالملليکمک بهزنان، و جامعة بينالمللی حقوق بشر(International League for Human Rights).




مهناز افخمی، که ازسال ۱۹۹۴ تا ۲۰۰۰ مدير عاملسازمان بين المللی همبستگی زنان(Sisterhood is Global Institute) بود، تشکيل و سرپرستی گروههای پژوهشی و برنامه ريزی متعددی را در زمينة رهبری، ملزومات جوامع دموکراتيک، و حقوق بشر زنان در جهان جنوب برعهده داشته و از جمله در رأس يک هيئت نمايندگی در کنفرانس حقوق بشر سازمان ملل متحد در وين (۱۹۹۳) و نيز در چهارمين کنفرانس جهانی زن در چين (۱۹۹۵) شرکت کرده است.



مهناز افخمی تجربيات و آرای خويش را در بارة حقوق بشر زنان، زنان در نقش رهبری و نقش زنان در جامعة مدنی و در پی ريزی نظام های دموکراتيک، در کنفرانس ها و مجامع گوناگون بين المللی و در مصاحبه با نشريات و رسانه های گوناگون، از جمله نيويورک تايمز، مجلةMs.، واشنگتن پست، بی بی سی، صدای آمريکا، CNNوNPR ارائه کرده است. بسياری ازکتاب ها و نوشته های مهناز افخمی که بازتابندة پژوهشها، تجربه ها و فعاليت های مستمر اوست به زبان های گوناگون ترجمه و منتشر شده اند.



از ميان نوشته های او می توان به آثار زير اشاره کرد:



  • حقوق زن در ايران: ۱۳۵۷- ۱۳۴۶ (۱۹۹۳)؛
  • زنان در تبعيد (۱۹۹۶)
  • در دل طوفان؛ زنان ايران بعد از انقلاب اسلامی (۱۹۹۴)
  • در طلب حقوقمان؛ آموزش حقوق زنان در جهان اسلامی (۱۹۹۶)
  • زنان مسلمان و مشارکت در عرصه های سياسی (۱۹۹۷)
  • خشونت عليه زنان در جوامع اسلامی (۱۹۹۹)
  • به سوی يک جامعة دلسوز (۲۰۰۱)
  • در جست و جوی حق انتخاب؛ آموزه های رهبری برای زنان (۲۰۰۳)
XS
SM
MD
LG