لینک‌های قابلیت دسترسی

یکشنبه ۲۱ آذر ۱۳۹۵ تهران ۰۴:۱۴ - ۱۱ دسامبر ۲۰۱۶

انتقاد عبادی از «بی‌توجهی غرب به نقض حقوق بشر در ایران»


شیرین عبادی، برنده جایزه صلح نوبل

شیرین عبادی، برنده جایزه صلح نوبل

شیرین عبادی، برنده ایرانی جایزه صلح نوبل، بار دیگر با انتقاد از رویه کشورهای غربی در مواجهه با جمهوری اسلامی گفت که تمرکز این کشورها بر مناقشه اتمی تهران، چشم آنها را بر نقض حقوق بشر در ایران بسته است.

خانم عبادی که در پاریس، در مراسم رونمایی کتاب تازه انتشار یافته خود، «قفس طلایی»، با خبرنگاران سخن می‌گفت افزوده است که در سال‌های اخیر، موضوع هسته‌ای به تنها موضوع گفت‌وگو [میان ایران و غرب] بدل شده است.

کشورهای غربی که ایران را به تلاش برای دستیابی به جنگ‌افزارهای اتمی متهم می‌کنند، در سال‌های اخیر از تمهیدات مختلف از جمله تحریم و گفت‌وگو برای متقاعد کردن مقام‌های تهران به تعلیق غنی‌سازی و اعتمادسازی درباره برنامه هسته‌ای، استفاده کرده‌اند.

ایران اما با رد ادعای تلاش برای رسیدن به جنگ‌افزار اتمی، همواره تعلیق غنی‌سازی را به‌ عنوان خط قرمز خود عنوان کرده و به تازگی نیز در پی شکست گفت‌وگوها برای تأمین سوخت رآکتور اتمی تهران، غنی‌سازی ۲۰ درصدی را در دستور کار خود قرار داده است.

با این حال خانم عبادی می‌گوید که موضوع هسته‌ای درختی است که جنگل تجاوز به حقوق بشر را پوشانده است.

شیرین عبادی پیش از این نیز در مهرماه امسال در گفت‌وگویی با خبرگزاری رویترز آمریکا و کشورهای غربی را متهم کرده بود که چشمان خود را بر نقض حقوق بشر در ایران بسته‌اند و افزوده بود که غرب در سه سال گذشته فقط در مورد متوقف کردن برنامه هسته‌ای و غنی‌سازی اورانیوم در ايران با مقامات این کشور صحبت کرده و این موضوع برای غرب مهم‌تر از وضعیت حقوق بشر در ایران است.

گفته‌های خانم عبادی در حالی است که در روزهای گذشته و پس از اطلاعیه اخیر دادستانی تهران در مورد متلاشی شدن «شبکه‌های شبکه‌هاى سازمان یافته جنگ سایبرى آمریکا»، رسانه‌های وابسته به دولت دور جدیدی از پرونده‌سازی را علیه نهادهای حقوق بشری، از جمله کانون مدافعان حقوق بشر که ایده تأسیس آن متعلق به خانم عبادی است، آغاز کردند.

از جمله خبرگزاری نیمه‌دولتی فارس در گزارشی مدعی شده بود که «پروژه بی‌ثبات‌سازی سازمان سیا که با اختصاص بودجه ۴۰۰ میلیون دلاری کنگره آمریکا و با دستور بوش ابلاغ و عملیاتی شد، راه‌اندازی نوع جدیدی از جنگ اطلاعاتی موسوم به نبرد سایبری را با استفاده از گروهک‌های ضدانقلاب همچون منافقین، سلطنت‌طلبان،... و گروه‌های موسوم به حقوق بشر در دستور کار قرار داد».

این خبرگزاری کانون مدافعان حقوق بشر را نیز از شمار نهادهای فعال در پروژه ادعایی «بی‌ثبات‌سازی» برشمرده بود، ادعایی که بلافاصله از سوی این کانون رد شد.

دو رکورد غم‌انگیز برای ایران

برنده ایرانی جایزه صلح نوبل در گفت‌وگو با خبرنگاران همچنین عنوان کرده است که ایران در دو زمینه رکوردهای غم‌انگیزی از خود به جای گذاشته است: یکی شمار روزنامه‌نگاران در بند و دیگری اعدام مجرمان صغیر.

خانم عبادی به این نکته اشاره کرده است که در ایران، دختران از ۹ سالگی و پسران از ۱۵ سالگی در قبال ارتکاب جرائم مسئول شناخته می‌شوند.

موضوع مسئول دانستن مجرمان صغیر در قبال ارتکاب جرم در حالی است که بر اساس کنوانسيون حقوق مدنی و سياسی و همچنين میثاق جهانی حقوق کودک، صدور حکم اعدام، و ديگر احکام سنگين، برای کودکان زير ۱۸ سال ممنوع است.

اما ايران با اين که از امضاکنندگان هر دو پيمان بين‌المللی است، اجرای حکم قصاص در مورد مجرمان صغیر را موضوعی متفاوت با اعدام و مطابق با شرع اسلام عنوان می‌کند.

در مورد روزنامه‌نگاران زندانی نیز بر اساس گزارش نهادهای بین‌المللی، ایران که تا پیش از برگزاری انتخابات ریاست جمهوری خرداد ۸۸ بزرگ‌ترین زندان روزنامه‌نگاران در خاورمیانه نام گرفته بود، پس از انتخابات و با دستگیری ده‌ها روزنامه‌نگار در جریان سرکوب اعتراض‌ها، به بزرگ‌ترین زندان روزنامه‌نگاران در جهان بدل شد.

بر اساس تازه‌ترین گزارش کمیته غیردولتی «حمایت از روزنامه‌نگاران»، در حال حاضر یک سوم روزنامه‌نگاران زندانی جهان، در زندان‌های جمهوری اسلامی به سر می‌برند.

دموکراسی و حقوق بشر، مخرج مشترک جنبش اعتراضی

شیرین عبادی در همین نشست خبری همچنین گفته است که به رغم آن که جنبش اعتراضی ایران، برساخته از رویکردهای مختلف سیاسی است، اما مخرج مشترک همه این رویکردها، دموکراسی و احترام به حقوق بشر است.

وی همچنین گفته است که گرچه هم اکنون حضور خود را در خارج از کشور «مفیدتر» می‌داند، در صورتی که نیاز باشد، تردیدی در بازگشت به ایران نخواهد داشت.

خانم عبادی از شش ماه پیش به این سو و پس از آن که از سوی حکومت ایران مورد تضییع و آزارهای گوناگون قرار گرفت در خارج از کشور به سر می‌برد.

با این حال خروج این حقوقدان ایرانی موجب نشد که مأموران حکومتی از فشار علیه وی و خانواده‌اش دست بردارند که از جمله این فشارها می‌توان به ضبط و مسدود کردن دارایی‌های شخصی وی، از جمله جایزه نوبل صلح و نیز تهدید و مسدود کردن حساب بانکی همسر، و آزار و بازداشت موقت خواهر وی اشاره کرد.

نمایش نظرات

XS
SM
MD
LG