لینک‌های قابلیت دسترسی

logo-print
یکشنبه ۱۴ آذر ۱۳۹۵ تهران ۱۳:۴۲ - ۴ دسامبر ۲۰۱۶
در این روزهای نوروزی چشمان خانواده‌های چهار مرزبان ربوده شده ایرانی در مرز استان سیستان و بلوچستان به در است تا ببینند جیش العدل تشکل مسلح مستقر در مرز ایران و پاکستان عزیزان‌شان را آزاد می‌کند یا نه.

همزمان چشمان همسر و بازماندگان گروهبان جمشید دانایی فر که در هفته نخست نوروز خبر قتل او را شنیدند گریان است. با این که از اسماعیل احمدی مقدم فرمانده نیروی انتظامی ایران نقل شده که هیچ سندی که ثابت کند یکی از مرزبانان ایرانی کشته شده در دست نیست.

از سویی دیگر به گزارش خبرگزاری‌های داخلی قرارگاه قدس نیروی زمینی سپاه پاسداران انقلاب اسلامی ایران عهده دار تامین امنیت ۳۰۰ کیلومتر از مرز سراوان شده است. روز جمعه هم وزارت خارجه ایران خبر از تشکیل یک کمیته ویژه پیگیری آزادی مرزبانان در این وزارتخانه داد.

همزمان محمد جواد ظریف وزیر خارجه ایران در پیامی فیس بوکی از اقدامات و مذاکرات جدی برای آزادی این مرزبانان سخن به میان آورد که به گفته او با توجه به ملاحظات جدی‌تر و حساس‌تر انجام گرفته. وزیر خارجه ایران همچنین روز پنجشنبه در نامه‌ای به دبیرکل سازمان ملل از او خواست برای آزادی مرزبانان ربوده شده تلاش کند.

با اینکه روز پنجشنبه ماموران پلیس و امنیتی از تجمع شماری از شهروندان خواهان آزادی این مرزبانان در برابر سفارت پاکستان در تهران جلوگیری کردند، اما عده‌ای با همین خواست بدون جلوگیری پلیس در برابر کنسول‌گری پاکستان در مشهد گرد آمدند. ولی پاکستان می‌گوید مرزبانان ایرانی در خاک پاکستان نیستند.

روز چهارشنبه حسن روحانی رییس جمهوری ایران در مکالمه‌ای تلفنی با نواز شریف نخست وزیر پاکستان خواستار اقدام جدی اسلام آباد برای آزادی گروگان‌های ایرانی شده بود. جیش العدل پنج مرزبان ایران را روز ۱۷ بهمن سال گذشته گروگان گرفت.

چگونه می‌توان مرزبانان ربوده شده را به خانه خود بازگرداند؟ این پرسش اصلی برنامه دیدگاه‌ها است از محمد صادق جوادی حصار، روزنامه نگار اصلاح‌طلب در مشهد، حسن هاشمیان کارشناس گروه‌های سلفی و جهان عرب در استانبول و حسین علیزاده، دیپلمات سابق جمهوری اسلامی ایران در هلسینکی.


آقای جوادی حصار، از شما شروع می‌کنیم. کیفیت تجمع در مقابل کنسولگری پاکستان برای آزادی مرزبانان ربوده شده چگونه بود؟
مقابل سفارت پاکستان در مشهد ۵۰۰ تا ۶۰۰ نفر اجتماع داشتند ... در اعتراض به پاکستان مبنی بر کم کاری یا کوتاهی کردن برای بازپس گیری گروگان‌ها. از یک جهت هم می‌شود یک نوع سیاست حمایتی برای دولت در نظر گرفت. که از دولت پاکستان خواستند که با دولت ایران همکاری کند برای بازپس‌گیری این گروگان‌ها.
محمد صادق جوادی حصار: ماکسیمم تقریبا‌ً ۵۰۰ تا ۶۰۰ نفر اجتماع داشتند. ولی کمیت را بگذریم از نظر کیفیت از یک جهت حائز اهمیت بود که برای اولین بار شاید بعد از ماجرای سال ۸۸ اجتماعی بود. البته اعتراض نسبت به سیاست‌های دولت پاکستان بود. مبنی بر کم کاری یا کوتاهی کردن برای بازپس گیری گروگان‌ها. از یک جهت هم می‌شود یک نوع سیاست حمایتی برای دولت در نظر گرفت. که از دولت پاکستان خواستند که با دولت ایران همکاری کند برای بازپس‌گیری این گروگان‌ها. از حاشیه بحث‌ها هم می‌شد متوجه شد که حتی در فضای مجازی من دنبال می‌کردم این بود که اگر دولت پاکستان خودش نمی‌خواهد همکاری کند اگر به ایران و سپاه ایران اجازه می‌داد آنها می‌توانستند زودتر غائله را تمام کنند و بروند داخل مرز‌های مشترک و در حاشیه مرزها گروگان‌ها را از دست گروگان‌گیرها نجات بدهند.

آقای هاشمیان، پاکستان می‌گوید تمام نواحی مرزی راگشته و اثری از جیش العدل نیست. اما این گفته نه بخشی از مردم ایران را راضی می‌کند نه دولت ایران را مجاب کرده.
دولت ایران ناتوانی‌های خودش را می‌خواهد فرافکنی کند نسبت به پاکستان یا کشور عربستان.
حسن هاشمیان: من معتقدم آنچه که پاکستان می‌گوید درست باشد چون پاکستان در گذشته همکاری‌های امنیتی خیلی زیادی با ایران داشته و نتایجی هم حاصل شده. دولت ایران ناتوانی‌های خودش را می‌خواهد فرافکنی کند نسبت به پاکستان یا کشور عربستان. یا هر کشور دیگری.

خود مطبوعات پاکستان این‌ها را به عنوان گروه تروریستی می‌شناسند. مطبوعات عربستان که عمده‌ترین‌ آنها الشرق الاوسط است و با تغییر ساختار اخیری که در این روزنامه اتفاق افتاد آوردن آقای عادل اویسی که خیلی نزدیک است به دولت عربستان، این روزنامه به شدت این گروه را تروریستی می‌نامد. بنابراین این که یک توطئه خیلی گسترده‌ای وجود دارد و دارند بر علیه دولت ایران کار می‌کنند به خصوص از سوی پاکستان یا جاهای دیگر... این سناریو نمی‌تواند زیاد واقعیت داشته باشد.

آنچه که می‌تواند واقعیت داشته باشد این است که دولت ایران در داخل سیستان و بلوچستان نواقصی دارد، همانطور که در ایران آزادی وجود ندارد آنجا هم به همین شکل است. قانون اساسی هم که رعایت نمی‌شود. اعدام‌ها هم که ادامه دارد. یعنی ایران وجه خشن را انتخاب می‌کند. بلوچ‌ها هم الان آمده‌اند همان روشی را که ایران استفاده می‌کند استفاده می‌کنند. و اینجا این ۵ سرباز بیگناه هم قربانی این سیاست‌ها شدند.

من معتقدم که وزارت خارجه ایران یک مقدار معقول‌تر دارد رفتار می‌کند. چون که آمده یک کمیته تعیین کرده. از طریق محمد خزایی نماینده ایران در سازمان ملل اعتراض رسمی خودش را ارائه کرد. بعد پیگیری‌های خودش را از طریق این کمیته دارد انجام می‌دهد.

آقای هاشمیان، ممنونم. اجازه بدهید در مورد عملکرد وزارت خارجه از آقای علیزاده بپرسم.

حسین علیزاده: من صد در صد با آقای هاشمیان موافقم. مبنی بر اینکه یک دشمن تمثیلی را پیدا کنند به گردن پاکستان بیاندازند. تا این که این بحرانی که در کشور می‌تواند دامنگیر بسیاری از مقامات باشد را از گردن خودشان باز کنند.

شما نگاه کنید از هفدهم بهمن ماه تا الان چه اقدام مفید و موثری کردند؟ اگر این خبر اعدامی که اخیرا‌ً اعلام شد یک دفعه شوکی به جامعه ایران شد در ایام نوروزی، این را یک لحظه بگذاریم کنار برگردیم به قبلش، چه حساسیتی در مقامات بود؟ چه جار و جنجالی... فقط مردم توی فضای اینترنت،‌ فیسبوک و تویتر و اینها کمپین اعلام می‌کردند که فکر جوانهای مملکتیم.

آقای علیزاده نوشته های محمد جواد ظریف در صفحه فیسبوک از سویی نشان می‌دهد که آگاه است به انتقاد تندی که در ارتباط با قتل گروهبان جمشید دانایی فر و ماجرای ربوده شدن مرزبانان متوجه مسئولان است و از سویی دیگر او می‌گوید نمی‌خواهد با دادن وعده‌های غیرعملی و اقدامات دیگر مسئله را پیچیده تر کند. به اضافه اینکه وزارت خارجه اعلام کرد که کمیته ویژه‌ای برای حل مسئله تشکیل شده. وزارت خارجه با چه چالش واقعی روبه‌رواست برای حل این مسئله؟
در نظر مقامات جمهوری اسلامی همانطور که برایشان مهم نیست مردم توی جاده‌ها تلف می‌شوند، همانطور که برایشان مهم نیست ارومیه دارد خشک می‌شود و خیلی چیزهای مهم برایشان بی‌اهمیت است، می‌گویند (چند) تا سرباز ساده را دادیم دست اینها.
اساسا‌ً این را توجه داشته باشید که ماهیت این قضیه ماهیت وزارت خارجه نیست. چون وزارت خارجه کارش با دولت‌ها است. این یک گروه تروریستی است. معلوم نیست کجا پایگاه دارد. چه کار می‌کند. یک کار امنیتی است که بایستی نهادهای امنیتی هر کشور بیایند بهش رسیدگی کنند. الا این که وقتی آن فرض را پذیرفتیم که قرار است فرافکنی شود یک دشمنی را بتراشند خب امر غیر دولتی می‌شود و ‌آن موقع وزارت خارجه می‌تواند دخالت کند. سفیر را احضار کرد. سفیر پاکستان را احضار کردند. یک اقداماتی... به دبیرکل سازمان ملل نامه نوشتند. اقداماتی از این قبیل.

حالا آمدند این کمیته مشترکی را برای رسیدگی به وضعیت سربازان انجام می‌دهند. بسیار کار خوبی هم هست. اما چرا اینقدر دیر؟

داشتم همین را می‌گفتم که شما اگر این مسئله اعدام را بگذاریم به روال قبلی برگردیم همه چیز سرجای خودش است. هیچ اتفاقی نیافتاده. من گمانم این است که در نظر مقامات جمهوری اسلامی همانطور که برایشان مهم نیست مردم توی جاده‌ها تلف می‌شوند، همانطور که برایشان مهم نیست ارومیه دارد خشک می‌شود و خیلی چیزهای مهم برایشان بی‌اهمیت است، می‌گویند (چند) تا سرباز ساده را دادیم دست اینها و اگر هم کشتند مردم هم سروصدایشان در نیامد مردم حساسیت نداشته باشند خب ما در عوض (چند) تا سرباز ۳۰۰ نفر که اینها تقاضا دادند نمی‌دهیم و بنابراین برایشان شش تا سرباز عادی هستند.

من اقدامات خاصی را نمی‌بینم که وزارت خارجه بتواند انجام دهد. برای اینکه گفتم ماهیت این امر ماهیت امنیتی است. ماهیت سیاست‌گذاری نیست که وزارت خارجه بخواهد انجام دهد. و آنچه که از دستش برمی‌آمده تا حالا انجام داده. ولی با تاخیر زیاد.

آقای جوادی حصار،‌ دولت روحانی در ارتباط با مسئله ربوده شدن مرزبان‌ها هم از سوی بخشی از تحول طلبان مورد انتقاد گرفته که چرا دیر یا با این همه شعار علیه اسرائیل و آمریکا به گفته آنها ایران نتوانسته این مسئله را از طریق نظامی یا مذاکره حل کند، فیصله بدهد و از سویی در مشهد عده‌ای از حامیان محمود احمدی‌نژاد رییس جمهور پیشین و سعید جلیلی نامزد جبهه پایداری برای انتخابات ۲۴ خرداد می‌گویند آن مردی که عبدالمالک ریگی را با یک تلفن مسئله‌اش را حل کرد دیگر نیست.

اگر کسی بخواهد مردم منطقه سیستان بلوچستان را نمایندگی واقعی کند آقای (مولوی) عبدالحمید است و طیفی مثل آقای عبدالحمید. نه اینکه یک خشونت طلبانی مثل جیش العدل که هیچ چیز از عدالت سرشان نمی‌شود و سرباز بیگناه را ربوده اند برای قربانی کردن در برابر خواسته‌های خودشان.
اجازه می‌خواهم در ادامه صحبت آقایان هاشمیان و علیزاده مطلبی را عرض کنم. از آدم دیپلماتی مثل آقای علیزاده حداقل این توقع نمی‌رود که اینقدر با مسئله یک سویه برخورد کنند. مسایل امنیتی خودشان می‌دانند مسایل پیچیده‌ای است. این مرز مشترکی که ما با افغانستان و پاکستان داریم و نارضایتی‌هایی که در منطقه وجود دارد جای خودش ولی این که ما بیاییم بگوییم جیش العدل در اعتراض به خشونت‌ها دارد نمایندگی می‌کند خشونت منطقه را یا نارضایتی مردم منطقه را...

بنده عرض می‌کنم که اگر در منطقه سیستان بلوچستان... حداقل آشنایی به آن منطقه را دارم... اگر کسی بخواهد مردم منطقه سیستان بلوچستان را نمایندگی واقعی کند آقای عبدالحمید است و طیفی مثل آقای عبدالحمید. نه اینکه یک عده آدمهای خشونت طلب مثل جیش العدل که هیچ چیز از عدالت سرشان نمی‌شود. سرباز بیگناه را برداشتند برای قربانی کردن در برابر خواسته‌های خودشان.

یک مسئله پیچیده امنیتی را برای اینکه حلش کنیم همانطور که خود آقای علیزاده هم اشاره کردند به موضوع از نظر امنیتی نگاه کنیم. درست است پاکستان با ایران همکاری‌های زیادی داشته. دولت ایران که نمی‌تواند بگوید پاکستان با ما همکاری لازم را نکرده. یک عده آدمهایی هستند که شاید توی این مسئله آقای علیزاده از این طرف یا امثال آقای علیزاده از این طرف دچار افراط بشوند و آنها هم از آن طرف دچار تفریط شوند و بگویند دولت هیچ کار نکرده و باید سپاه و ارتش وارد می‌شد و می‌رفت به مرز آنجا حمله می کرد نمی‌دانم جیش العدل را می‌گرفت.

آقای جوادی حصار ممکن است خلاصه کنید؟

... ایران تلاشش این است که از این مسئله امنیتی البته مهم ولی کوچک یک مسئله امنیتی بزرگ یعنی درگیری بین ایران و همسایه معتبری مثل پاکستان برای خودش درست نکند.

اجازه بدهید از آقای هاشمیان بپرسم که نقش عربستان در تعدیل نیرویی مثل جیش العدل تا چه حد می‌تواند باشد؟ به واسطه این که گفته می‌شود عربستان سعودی گاهی نفوذهایی دارد بر گروه‌های سلفی در اینجا و آنجا. همانطور که ایران در لبنان و جاهای دیگر مابین شیعیان ممکن است بتواند تاثیرگذاری‌هایی داشته باشد در جهت تعدیل.

در ترکیه وقتی عبدالله اوجالان را دستگیر کردند اعدامش نکردند. در حالی که دولت ایران یک رفتار انتقام جویانه و خشن و می‌خواهد فقط صورت مسئله را پاک کند.
جیش العدل در دریایی از گروه‌های سلفی قرار گرفته. یعنی سلفی‌های مصر، سلفی‌های سوریه، سلفی‌های عربستان، سلفی‌های امارات و جاهای دیگر از اینها به شکلی ممکن است حمایت کنند. اما اینکه دولت عربستان بیاید خودش را درگیر این مسئله بکند این را من بعید می‌دانم. چون هم جندالله هم جیش العدل الان در لیست تروریستی آمریکا قرار دارند. اخیرا‌ً هم عربستان اقدامات خیلی زیادی در رابطه با تروریسم و مبارزه با تروریسم انجام داد. قوانین زیادی را هم وضع کرد. شهروندان خودش را در منگنه قرار داد. به آنها مهلت داد که هر چه زودتر دست از این کارها بردارند و الا مجازات می‌شوند. آنچه که مطرح شد و الان هم دیروز آقای اوباما هم در ریاض بود آن تضمین خیلی جدی است.

اما این که یک گروه کوچکی مثل جیش العدل بیاید چنین مشکلی برای ایران درست کند و ایران یک موضع مشخصی ندارد. خطبه‌های نماز جمعه شعارهای غیرقابل عمل مطرح می‌کنند. وزارت کشور آقای رحمانی یک چیز دیگری می‌گوید. وزارت خارجه ایران یک چیز دیگری می‌گوید. خب عربستان از این خوشش می‌آید. از این طریق می‌خواهد پیام برساند که شما هم آسیب‌پذیرید. در جاهای دیگر که شما دخالت می‌کنید نمی‌دانم در یمن از حوثی‌ها حمایت می‌کنید، در سوریه نیرو وارد کردید، در جاهای دیگر این کارها را کردید، خودتان هم در جاهای دیگر ‌آسیب پذیرید.

بنابراین اینکه عربستان در سیاست غیرمستقیم خودش از این موضوع استفاده کند استفاده می‌کند. ولی اینکه ما به شکلی از خطبه‌های نماز جمعه از شعارهایی که می‌دهیم اینها را منتقل کنیم به عربستان اگر مدرکی دال بر این مسئله بود خب آقای محمد خزایی در سازمان ملل خیلی وقت پیش ارائه‌اش می‌کرد. منتها حرف زدن در مجامع بین‌المللی و طبق قوانین دیپلماتیک جهان به این شکل یک بی‌آبرویی دارد برای ایران که نمی‌تواند با شهروندان خودش مطرح کند و به این شکل فرافکنی می‌کند.

در رابطه با صحبت دوستمان در مشهد می‌گویم که شما نگاه کنید در ترکیه وقتی عبدالله اوجالان را دستگیر کردند اعدامش نکردند. در حالی که دولت ایران یک رفتار انتقام جویانه و خشن و می‌خواهد فقط صورت مسئله را پاک کند. بلافاصله آقای ریگی را گرفتند اعدام کردند. من نمی‌گویم که آقای ریگی را بگذارند نگاه دارند. ولی می‌خواهم بگویم روش جمهوری اسلامی را روش خشونت‌آمیزی است.

آقای علیزاده، شما می‌گویید از طریق وزارت خارجه این مسئله حل نمی‌شود و مسئله امنیتی است. روابط عمومی سپاه روز شنبه اعلام کرد سپاه وظیفه حراست از ۳۰۰ کیلومتر از مرز سراوان را به عهده می‌گیرد. از سوی دیگر برخی تحلیل‌گران می‌گویند تلاش نخبگان و جامعه مدنی سیستان وبلوچستان می‌تواند نتیجه بخش باشد برای آزادی این مرزبان‌ها. چون معلوم هم نیست که اصلا‌ً کجا هستند. آقای جوادی حصار اشاره کردند به حامیان مولوی عبدالحمید، مفتی متنفذ سیستان وبلوچستان که مخالف این نوع کارهای جیش العدل است و می‌گوید که افکار عمومی سیستان و بلوچستان بیشتر طرف اینهاست. با این وضع دولت در یک چنین شرایطی تا چه حد از گزینه مذاکره می‌تواند استفاده کند و تا چه حد از گزینه‌های امنیتی و نظامی؟
... اگر تردیدی هست می‌گویم برای من جیش العدل با جبهه‌النصرت با داعش و القاعده و اینها هیچ فرقی ندارند.
اجازه بدهید اول من خدمت آقای جوادی حصار بگویم که کی گفتم که جیش العدل نماینده مثلا‌ً افکار عمومی اهل سنت است. من تعجب می‌کنم. اصلا‌ً این کلام را به کار نبردم. ثانیا‌ً اگر هم تردیدی هست می‌گویم برای من جیش العدل با جبهه‌النصرت با داعش و القاعده و اینها هیچ فرقی ندارند. این رفع اشتباه شود.

اما در پاسخ شما من گفتم راه دیپلماتیک ندارد... آقای جوادی حصار اصل نگاه من به مسئله مشابه آن چیزی است که من در سال ۱۳۷۷ شاهد بودم که جمهوری اسلامی برایش اهمیت نداشت که طالبان ریختند در مزار شریف. همه می‌دانسنتد که در مزار شریف چه قرار است اتفاق بیافتد و وزارت خارجه ایران واکنشی نشان ندهد. ۱۱ دیپلمات را در آنجا سر بریدند. کشتند. عینا‌ً همان رفتار است.

یعنی این مثل یک پیکری که سیستم‌های عصبی‌اش کار نکند... برایشان مهم نیست که حالا یک جای بدنش دارد می‌سوزد. شما نگاه کنید اسرائیل برای آن سربازش چه تلاش‌هایی کرد و در مقابل چند هزار نفر اسیر فلسطینی را آزاد کرد که آن یک سرباز را پس بگیرد...

شما مقصودتان این است که از راه آزاد کردن مثلا‌ً اعضای جیش العدل ممکن است که مسئله حل شود. اگر این طور است که عده‌ای می‌گویند که از این طریق آنها به نتیجه می‌رسند که از این عملیات بیشتر انجام دهند تا امتیاز بیشتری بگیرند.

نه خیر. عرض من صحبت آقای هاشمیان است. اگر مدیریت می‌شد این بحران از اول مثلا‌ً اظهار پشیمانی می‌کرد پس از مدتی... الان شما نگاه کنید اوجالان در ترکیه پیام صلح و دوستی می‌فرستد برای هموطنان خودش. می‌گوید کردها اسلحه‌شان را بگذارند زمین. اگر یک همچو پیامی از دهان ریگی در می‌آمد... اگر رضایت ائمه جمعه که منصوب رهبر هستند... شما نگاه کنید مولوی‌هایی که در مناطق بلوچستان... الان آنها هم معترض اند به سیستم نقض حقوق اقلیت اهل سنت.

می‌گویم بحران از جای دیگر شروع شده و جمع کردن این بحران دست وزارت خازجه نیست. فردا وزارت خارجه می‌خواهد برود بگوید سربازهای ما را دستگیر کردند. می‌گویند خب شما در مورد سربازان دیگر در جاهای دیگر دستگیر کردید چه واکنشی داشتید. سرباز سرباز است. با این حساب اقدام خاصی در درست وزارت خارجه نیست.

آقای جوادی حصار...
... شما می‌فرمایید اگر آقای ریگی را اعدام نمی‌کردند خیلی خوب بود ... چرا آمریکا با بن لادن این کار را نکرد؟ اگر این سئوال را یک طرفدار جمهوری اسلامی از شما بکند شما چه جوابی بهش می‌دهید؟‌
آقای کاتوزیان من اجازه می‌خواهم اول یک توضیحی بدهم. هم به آقای علیزاده عزیز و هم به آقای هاشمیان. اگر من یک جایی با شما مخالفت می‌کنم این دلیل بر این نیست که من در اصل مخالف نظرات شما هستم یا در بست مخالف آن چیزی که در جمهوری اسلامی دارد اتفاق می‌افتد. در مورد این مسئله خاص. من هم ممکن است که نسبت به سیاست موجود درباره گروگان‌‌ها انتقادهایی داشته باشم. ولی جنس انتقاد من با جنس انتقاد شما فرق داشته باشد.

بنده هم سخنگوی جمهوری اسلامی نیستم. اما یک مطلب را می‌خواهم خدمت شما عرض کنم. شما وقتی یک صحبت می‌کنید باید جوری صحبت کنید که بدیلش از طرف مخالفان شما مطرح نشود. شما می‌فرمایید اگر آقای ریگی را اعدام نمی‌کردند خیلی خوب بود. ممکن بود فردا ایشان پیام بدهد. چرا آقای بن لادن را آمریکا این کار را نکرد؟ یعنی اگر این سئوال را یک طرفدار جمهوری اسلامی از شما بکند شما چه جوابی بهش می‌دهید؟‌ آیا ریگی فقط اعدام شد؟ محاکمه نشد؟ گفتگو باهاش نکردند؟ نوار ازش نگرفتند؟

من سئوالم این است که در سیستان و بلوچستان این آقایان وقتی آمدند پنج تا سرباز ما را گرفتند و برداشتند و بردند عین آن چیزی که چند سال قبل آمدند یک عده را سرراهشان گرفتند با ماشین... همان آقای ریگی اعدامشان کرد توی بیابان کشت شان. اگر این اتفاق الان افتاد و این آقایان مثلا‌ً رفتند باهاشان باب مذاکره را باز کردند، آیا شما تضمین می‌کنید که دوباره این اتفاق نیافتد؟

بسیار خب پس اجازه بدهید ببینیم که از لحاظ آقای هاشمیان گذشته را که کنار بگذاریم الان راه حل چیست؟

جوادی حصار: نه من یک سئوال دیگر دارم. اصلا‌ً با چه تضمینی می‌توانیم حکم صادر کنیم که سرباز جمهوری اسلامی برای جمهوری اسلامی ارزش ندارد؟ یعنی اینکه این ها کشته شوند یا نشوند خیلی راحت اعلام کنیم که برای جمهوری اسلامی ارزش ندارد کشته شدن اینها...

بسیار خب. همین را بگذاریم جواب بدهند. در ضمن می‌خواهیم ببندیم. بنابراین راه حلتان را هم ارائه بدهید. الان بیشتر به گذشته اشاره شد تا اینکه الان چه کار می‌شود کرد.

من جواب بدهم...

بگذاریم آقای هاشمیان جواب بدهند و بعد برمی‌گردیم.

من فکر می‌کنم راه حل باید در کل ایران مطرح شود. چون سیستمی که از لحاظ سیاسی در ایران حاکم است سیستمی است که هیچگونه اثر مردمی را در خودش قبول نمی‌کند. یعنی ما توجه کنیم که بلوچ‌ها چه می‌خواهند بگویند. یعنی همانطور که می‌خواهیم توجه کنیم مردم تهران چه می‌خواهند بگویند یا مردم مشهد چه می‌خواهند بگویند.

من مطمئنم که الان جمهوری اسلامی اصلا‌ً به فکر جان این پنج سرباز نیست بلکه بیشتر به فکر این است که چگونه می‌تواند از این موضوع استفاده تبلیغاتی کند برای خودش در میان مردم جایگاه درست کند. چون ملت ایران به این پنج سرباز خیلی حساس است. دانایی فر... خدا کند که این خبر درست نباشد. احساسات خیلی برانگیخته شده. همین که بچه‌اش تازه به دنیا آمده و او نتوانسته این بچه را ببیند. چقدر احساسات پاکی در میان مردم ایران برای این مسئله شکل گرفته...

خلاصه کنید آقای هاشمیان.
زمانی که ما به سوی آزادی واقعی در ایران پیش برویم حکومت قانونمند پیش برویم مسئله بلوچ‌ها هم در این راستا حل می‌شود.
بله من معتقدم راه حل بلوچ‌ها در راه حل کلی ایران صورت می‌گیرد. زمانی که ما به سوی آزادی واقعی در ایران پیش برویم حکومت قانونمند پیش برویم مسئله بلوچ‌ها هم در این راستا حل می‌شود. از این همه خشونت پرهیز می‌شود و بلوچ‌ها می‌روند کار کشاورزی می‌کنند، کار صنعتی می‌کنند. کار اقتصادی می‌کنند. سلاح را زمین می‌گذارند.

از آقای علیزاده هم می‌پرسیم که الان به طور عملی چگونه می‌شود این مسئله مرزبانان ربوده شده را حل کرد؟

اجازه بدهید برگردم به صحبت‌های آقای جوادی حصار. گفتند که با چه دلیلی می‌شود گفت که سربازها برای جمهوری اسلامی ایران اهمیت ندارند؟ پاسخ خیلی روشن دارم جناب جوادی حصار. در این که همین نظام نخست وزیرش برایش اهمیت ندارد. همین نظام رییس مجلس اش که آن همه خدمت برای این نظام کرده برایش اهمیت ندارد. توی این مجلس این نظام دیپلمات‌های مزار شریف همه می‌دانستند چه اتفاقی برایشان خواهد افتاد و کشته خواهند شد بهشان گفتند همان جا بمانید. کشته شدند. هیچ اتفاقی نیافتاد.

آقای جوادی حصار، اطلاع دارید شما از سی ام تیرماه ۹۲ تا الان یک دیپلمات در یمن دزدیده شده به نام آقای نوراحمد نیکبخت. شما الان افکار عمومی رادیو تلویزیون ایران چند مرتبه راجع به دیپلماتی که از تیرماه تا الان دزدیده شده خبررسانی... که مردم حواس‌شان باشد چرا در یمن دیپلمات ایران دزدیده شده.

آقای علیزاده به سئوال من هم جواب می‌دهید؟ الان چه کار می‌شود کرد؟
به دروغ اسم خودشان را گذاشتند جیش العدل. سوار شده اند بر موج احساسات مردم سنی نشین اقلیتی که حقوق‌شان تضییع شده. و اگر از طریق مراجع دینی مورد قبول آنها بتوانند این آرامش را به مردم اهل سنت برسانند طبیعتا‌ً راه کمی هموار می‌شود.
این کار خیلی اساسی و ریشه ای می‌خواهد. کار فوری ندارد. یعنی برای آزاد کردن این سربازها می‌بایستی دست کم از طریق مراجع دینی مورد قبول اهل سنت برای اینها پیام‌هایی داده شود مبنی بر اینکه برخی از حقوق شما که تضییع شده... ببینید اسم خودشان را گذاشتند جیش العدل. به دروغ اسم خودشان را گذاشتند جیش العدل.

پس بنابراین سوار شدند بر موج احساسات مردم سنی نشین اقلیتی که حقوق‌شان تضییع شده. و اگر از طریق مراجع دینی مورد قبول آنها بتوانند این آرامش را به مردم اهل سنت برسانند طبیعتا‌ً راه کمی هموار می‌شود، فشارها بر دولت کم می‌شود و آن موقع از طریق امنیتی می‌خواهند سرکوبشان کنند یا دستگیرشان کنند یا مثل ریگی باهاشان رفتار کنند، من در آن خصوص نمی‌دانم نظری بدهم. چون ماهیت مسئله ماهیت امنیتی است نه وزارت خارجه‌ای.

ممنون آقای علیزاده. آقای جوادی حصار، می‌دانیم که در این بحث اختلاف نظر بین شما و آقای هاشمیان و در مواردی با آقای علیزاده حل نمی‌شود. ولی من می‌خواهم بدانم شما فکر می‌کنید که راه حل الان چیست؟
این که یک کسی بیاید بگوید که برای جمهوری اسلامی اصلا ً ارزش ندارد جان انسان‌هایی که در دست آنها اسیرند من این حرف را به راحتی نمی‌توانم قبول کنم.
بنده حامی روشن مواضع حقوقی و شهروندی اهل سنت در منطقه بوده و هستم. پیگیر هم هستم برایشان. اما یک مطلب را می‌خواهم بگویم. حرفهایی از جنس آن که در اینجا گفته می‌شود هیچ سنخیتی با مطالبات اهل سنت در منطقه سیستان و بلوچستان و این منطقه ندارد. یک گروهی آمده به عنوان جیش العدل کاری کرد این نمی‌تواند تعمیم داده شود به خواسته‌ها و مطالبات مردم آن منطقه.

در مورد سیستان و بلوچستان و این گروهی که آمده این کار را کرده بنده تفکیک کامل قائلم. معتقدم هیچ ربطی به مطالبات اهل سنت در این منطقه ندارد. اینها یک گروه تروریستی اند. یک کارهایی کردند می‌توانند در غرب کشور هم این کار را بکنند. در مرکز ایران هم یک گروه تروریستی می‌تواند این کار را انجام دهد. آنجا شرایط مساعدتر است این کار را می‌کنند.

راه حل این مسئله راه حل دیپلماتیک است. یعنی ایران عربستان یا هر... که از این نوع حرکت‌ها حمایت می‌کند یا می تواند بکند یا در پاکستان شرایطی می‌تواند فراهم شود که گفتگوهای بهتر شرایطی فراهم کند که خلع انگیزه شوند، خلع سلاح شوند.

ولی این که یک کسی بیاید بگوید که برای جمهوری اسلامی اصلا ً ارزش ندارد جان انسان‌هایی که در دست آنها اسیرند من این حرف را به راحتی نمی‌توانم قبول کنم. ممکن است من اشتباه کنم. ولی به این راحتی حکم صادر کردن را نمی‌پذیرم ...

مشخص شد که توافق نظر در کجاست و اختلاف نظر هم در کجاست و من آن طور که شنیدم هرسه تفکیک می‌کنند بین جیش العدل و خواست‌های عده ای که در سیستان و بلوچستان هستند و اهل تسنن آن منطقه.

نمایش نظرات

XS
SM
MD
LG