لینک‌های قابلیت دسترسی

جمعه ۱۹ آذر ۱۳۹۵ تهران ۲۱:۲۳ - ۹ دسامبر ۲۰۱۶
مراسم تشییع پیکر مارگارت تاچر، نخست وزیر پیشین بریتانیا، روز چهارشنبه، ۲۸ فروردین‌، برگزار شد و در آن بیش از دو هزار و ۳۰۰ نفر از جمله ملکه انگلستان، اعضای کابینه بریتانیا و ده‌ها مقام کشورهای مختلف شرکت کردند.

تابوت خانم تاچر در حالی که بر روی دوش هشت نظامی ارتش بریتانیا حمل می‌شد، صبح چهارشنبه پس از برگزاری مراسم کوتاه دعا در کیسای سنت کلمنت‌دینز، به کلیسای جامع سنت پل لندن منتقل شد و از آن‌جا نیز به بیمارستان سلطنتی چلسی برده شد.

قرار است که امروز در یک مراسم خصوصی، جسد خانم تاچر به درخواست او سوزانده شده و در محل بازنشستگان ارتش نگهداری شود.

دیوید کامرون، نخست وزیر بریتانیا و رهبر حزب محافظه کار، در مراسم کلیسای سنت پل، ضمن تقدیر از اقدامات مارگارت تاچر گفت: «او (مارگارت تاچر) نخستین نخست‌وزیر زن بود و در ۱۵۰ سال گذشته بیشترین دوران خدمت سیاسی‌ را در کارنامه خود دارد. او در دوران زندگی خود به دستاوردهای فوق‌العاده‌ای دست یافت.»

این مراسم که به گفته خبرگزاری رویترز هزینه آن ۱۰ میلیون پوند برآورد شده است، پس از مراسم تشییع جنازه وینستون چرچیل، نخست وزیر بریتانیا و قهرمان خانم تاچر که سال ۱۹۶۵ برگزار شد، بزرگترین مراسم تشییع جنازه‌ای است که برای یک سیاست‌مدار بریتانیایی برگزار می‌شود.

در این مراسم دو رهبر، ۱۷ وزیر خارجه و ۱۱ نخست‌وزیر حضور پیدا کردند. ملکه بریتانیا و همسرش و همچنین تمامی اعضای کابینه بریتانیا نیز در جمع حاضران بودند.

مارگارت تاچر که از چند سال پیش به بیماری آلزایمر دچار شده بود روز ۱۹ فروردین‌ماه در سن ۸۷ سالگی و بر اثر سکته مغزی درگذشت.

خانم تاچر در دوران زندگی و فعالیت سیاسی‌اش موافقان و مخالفان سرسختی داشت. این دو دستگی در زمان فوت او نیز ادامه داشت و در حالی که شماری از درگذشت وی ابراز تاسف کردند، گروهی از منتقدانش به رقص و پایکوبی و شادی پرداختند.

در زمان حمل تابوت خانم تاچر که در پرچم بریتانیا پوشیده شده بود نیز علاوه بر هزاران تن از حامیان خانم تاچر که در خیابان‌های لندن حضور پیدا کرده و به وی ادای احترام کردند، مخالفان او نیز به نشانه اعتراض، به تابوت وی پشت کردند.

در زمان برگزاری این مراسم، زنگ ساعت بیگ‌بِن به نشانه احترام نواخته نشد و هر دقیقه یک بار از بالای برج لندن شلیک هوایی صورت گرفت.

خانم تاچر از سال ۱۹۷۹ تا ۱۹۹۰ نخست وزیر بریتانیا بود. او زمانی سکان اداره بریتانیا را در دست گرفت که این کشور همچنان از رکود پس از جنگ جهانی دوم رنج می‌برد.

دولت او طی ۱۱ سال تعداد زیادی از صنایع ملی‌شده را خصوصی‌سازی کرد، اتحادیه‌های کارگری را که زمانی از نیروهای قوی سیاسی بریتانیا بودند شکست داد، برای پیوستن به ائتلاف نظامی غرب اعلام آمادگی کرد و آرژانتین را در نبرد جزایر فالکلند (مالویناس) با شکست مواجه کرد.
XS
SM
MD
LG