لینک‌های قابلیت دسترسی

logo-print
سه شنبه ۱۶ آذر ۱۳۹۵ تهران ۰۵:۰۳ - ۶ دسامبر ۲۰۱۶

انقلاب فرهنگی؛ انقلاب ناتمامی که بايد دنبال شود؟


در ماه های اخير، ده ها فعال دانشجويی از طيف های گوناگون فکری و سياسی با برخوردهای انضباطی، امنيتی و قضايی مواجه شده اند. ( عکس: AFP)

در ماه های اخير، ده ها فعال دانشجويی از طيف های گوناگون فکری و سياسی با برخوردهای انضباطی، امنيتی و قضايی مواجه شده اند. ( عکس: AFP)

سردار حسن فيروز آبادی، رييس ستاد کل نيرو های مسلح جمهوری اسلامی ايران، گفته است: «با وجود تشکيل کميسيون ها و کميته های انقلاب فرهنگی، هنوز انقلاب فرهنگی به معنای واقعی انجام نشده است.»
در ماه های گذشته، برخی از مقام های جمهوری اسلامی نيز خواستار انجام انقلاب فرهنگی در دانشگاه ها شده اند.


از جمله، معاون فرهنگی وزارت علوم روز ۲۶ دی ماه، فضای دانشگاه ها را با فضای سال های ۱۳۵۷ تا ۱۳۶۱ مشابه دانست و خواستار اقدام بسيج دانشجويی برای حاکم کردن فضای شهادت در دانشگاه ها شد.


  • اصولا درانقلاب فرهنگی اول هدف مشخص نبود و آنهايی که در دانشگاه ها را بستند، نمی دانستند چه می خواستند. آنها هيچ گاه اعلام نکردند که دانشگاه اسلامی يعنی چه. حالا هم معلوم نيست که چه می خواهند. اگر می خواهند که بسيج و نيروهای امنيتی را در دانشگاه ها مسلط کنند که الان، بويژه با تغييير و تحولاتی که شروع شده است، مسلط هستند.
محمد ملکی در گفت و گو با راديو فردا

انقلاب ناتمام؟


۲۷ سال از نخستين انقلاب فرهنگی در ايران می گذرد. در رويدادهای سال ۱۳۵۹، گروه هايی تحت عنوان حزب اللهی، با حمايت مقام های جمهوری اسلامی، به دانشگاه ها هجوم بردند تا آنچه را که گروه های سياسی مسلح می ناميدند، از دانشگاه ها بيرون برانند.


پس از درگيری های خونينی که در دانشگاه های ايران به وقوع پيوست، اين مراکز عالی تحصيلی تعطيل و صدها دانشجو و استاد از دانشگاه ها اخراج شدند.


در حدود دو سالی که دانشگاه ها تعطيل بودند، واحدهای درسی اسلامی با هدف تغيير محتوای آموزشی و در نتيجه، تعميق انقلاب فرهنگی در اين مراکز تعيين شدند که تاکنون دانشجويان موظف به گذراندن آنها بوده اند.


اما اکنون و پس از ۲۷ سال، مقام های جمهوری اسلامی، بويژه مقام های نظامی، هنوز می گويند که انقلاب اسلامی به معنای واقعی انجام نشده است.


انقلاب فرهنگی دوم؛ چرا؟


دليل تاکيد اين مقام ها بر لزوم انجام انقلاب فرهنگی دوم چيست؟


محمد ملکی، نخستين رييس دانشگاه تهران پس از انقلاب ۱۳۵۷، که در جريان انقلاب فرهنگی از سمت خود استعفا کرد، به راديو فردا گفت: «اصولا درانقلاب فرهنگی اول هدف مشخص نبود و آنهايی که در دانشگاه ها را بستند، نمی دانستند چه می خواستند. آنها هيچ گاه اعلام نکردند که دانشگاه اسلامی يعنی چه. حالا هم معلوم نيست که چه می خواهند. اگر می خواهند که بسيج و نيروهای امنيتی را در دانشگاه ها مسلط کنند که الان، بويژه با تغييير و تحولاتی که شروع شده است، مسلط هستند. آقای رهبر را همه می دانند که فردی امنيتی است، چون معاون اقتصادی در وزارت اطلاعات بوده است.»


اشاره آقای ملکی به فرهاد رهبر است که هفته گذشته به رياست جديد دانشگاه تهران منصوب شده است.


در ماه های اخير، ده ها فعال دانشجويی از طيف های گوناگون فکری و سياسی با برخوردهای انضباطی، امنيتی و قضايی مواجه شده اند.


برخی از فعالان دانشجويی بر اين باورند که اين برخوردها، مقدمه سياست ساکت کردن فضای دانشگاه ها است که با نام انقلاب فرهنگی مطرح و اجرا می شود.


  • «بازنشسته کردن و اخراج استادان و دانشجويان و بازداشت فعالان دانشجويی، مقام ها را به نتايجی که می خواستند، نرسانده است.»
رشيد اسماعيلی، فعال دانشجویی

رشيد اسماعيلی، فعال دانشجويی در ايران، به راديو فردا گفت:«تنها صدای بلند اعتراض به نقض حقوق بشر در دانشگاه ها شنيده می شود. اين موضوع کم کم برای حکومت غيرقابل تحمل شده است. مخصوصا که می بيند هر چه که می گيرد، هر چه اخراج می کند و هر چه سرکوب می کند، باز هم فعالان دانشجويی به اعتراض خود ادامه می دهند،آستانه تحملش به سر رسيده است.»


در اين ميان، با توجه به اينکه برخورهای انضباطی، امنيتی و قضايی مانع از فعاليت فعالان دانشجويی نشده است، برخی از کارشناسان، احتمال تعطيلی داشنگاه ها را مطرح می کنند.


آقای اسماعيلی در همين باره می گويد:«بازنشسته کردن و اخراج استادان و دانشجويان و بازداشت فعالان دانشجويی، مقام ها را به نتايجی که می خواستند، نرسانده است. پس بايد انتظار برخورد شديدتر را داشت. به نظر من، آنها به اين نتيجه رسيده اند که اين طور به مقصود خود نايل نخواهند شد و لذا می توان انتظار داشت که حتی دانشگاه ها را مدتی به سبک نخستين انقلاب فرهنگی، تعطيل کنند.»


با اين همه، محمد ملکی با مثال آوردن از برخورد با دانشجويان در سال های پيش از انقلاب ۱۳۵۷ گفت:«مگر ۱۸ تير سال ۱۳۷۸ آن اقدامات در کوی دانشگاه انجام نشد؟ آيا توانستند موفق شوند؟ مگر دانشجويان دانشگاه پلی تکنيک، امير کبير، را بازداشت نکردند؟ مگر در شهرستان ها با دانشجويان برخورد نشد؟ آيا موفق شدند؟ اين يک پندار غلط است که در اين حاکميت وجود دارد که می پندارد می تواند دانشگاه ها را سرکوب کند، اما اين عملی نيست و تنها دانشجو را در راه آرمانش مصر می کند. تا زمانی که يک دانشجو وجود دارد، موی دماغ آن کسانی است که نمی خواهند آزادی و عدالت در ايران حاکم شود.»


اين در حالی است که مقام های جمهوری اسلامی، اتهام منتقدين مبنی برای تلاش برای بستن فضای دانشگاه ها را رد می کنند.


XS
SM
MD
LG