لینک‌های قابلیت دسترسی

جمعه ۱۹ آذر ۱۳۹۵ تهران ۱۶:۰۲ - ۹ دسامبر ۲۰۱۶

«کاش مارکسيست ها هرگز نيامده بودند»


پينوشه تاکيد می کند که نقض حقوق بشر در دوران حکومتش اجتناب ناپذير بود

پينوشه تاکيد می کند که نقض حقوق بشر در دوران حکومتش اجتناب ناپذير بود

ژنرال اوگوستو پينوشه، ديکتاتور پيشين شيلی، در نامه ای که پس از مرگش منتشر شده آرزو کرده است که کاش نيازی به کودتای خونين ۱۹۷۳ که او را به قدرت رساند، وجود نداشت.


او سرنوشت خود را سرشار از طرد و تنهايی تصور ناپذيری توصيف کرده است.


ژنرال اوگوستو پينوشه، در نامه خود که خطاب به مردم شيلی نوشته شده، به خاطر جلوگيری از به قدرت رسيدن حکومتی مارکسيست – لنينيست در اين کشور، به خود افتخار کرده است.


او نوشته است:«اعلام می کنم که به اقدام عظيمی دست زدم که برای جلوگيری از به قدرت رسيدن مارکسيسسم- لنينيسم لازم بود.» با اين حال افزوده:«اما اگر قرار بود اين تجربه تکرار شود، آرزو دارم فرزانگی بيشتری می داشتم.»


ديکتاتور پيشين شيلی که دوهفته پيش، ۱۰ دسامبر، در ۹۱ سالگی به سبب نارسايی قلبی درگذشت، در نامه خود تاکيد کرده است که با استقرار حکومت نظامی از جنگ داخلی و ديکتاتوری مارکسيستی جلوگيری کرده و حکومت ۱۷ ساله او در فاصله سال های۱۹۷۳ تا۱۹۹۰ هرگز برنامه ای نهادينه برای نقض حقوق بشر نداشته است.


بر اساس گزارشی رسمی ، در ۱۷ سال حکومت پينوشه، که پس از برانداختن سالوادور آلنده، رييس جمهوری سوسياليست منتخب مردم در ۱۱ سپتامبر ۱۹۷۳ آغاز شد، ۳۱۹۷ تن به دلايل سياسی کشته شدند.
در اين مدت ده ها هزار نفر به طور غيرقانونی زندانی و شکنجه شدند و يا به تبعيد اجباری محکوم گرديدند.
آلينده ترجيح داد به جای تسليم شدن به کودتاچيان خودکشی کند.


نامه پينوشه، که وی آن را «پيام پس از مرگ من به همه هموطنانم» توصيف کرده است، توسط بنياد پينوشه منتشر شده که ياران و هوادارانش آن را تأسيس کرده اند.


رييس اين بنياد می گويد پينوشه نامه رادرسال ۲۰۰۴ به او سپرد تا پس از مرگش منتشر کند، اما او ترجيح داد نامه را در شب کريسمس، که زمان صلح و آرامش است، به گوش جهانيان برساند.


ژنرال پينوشه در حال سخنرانی در سال ۱۹۷۳

پينوشه در اين نامه شش صفحه ای می نويسد :«قلب من ديگر جايی برای نفرت ندارد. سرنوشت من با طرد و تنهايی رقم خورده، سرنوشتی که هرگز نه تصورش را می کردم و نه خواستارش بودم.»


پينوشه به هنگام مرگ بار اتهامات بسياری را به خاطر نقض حقوق بشر و تخلف های مالی و مالياتی برعهده داشت، اما هرگز در هيچ دادگاهی محاکمه نشد.


حتی کسانی که از سياست مشت آهنين او در قلع و قمع کمونيست ها حمايت می کردند، پس از آگاهی از انتقال مخفيانه ۲۸ ميليون دلار به حساب های خارجی، به مخالفان او بدل شدند.


پينوشه در اين نامه نوشته است که کودتای عليه آلنده در چارچوب جنگ سرد روی داد و ارتش وظيفه خود ديد که دست به عمل بزند زيرا در غيراين صورت شيلی با «جنگ داخلی، حکومت ديکتاتوری پرولتاريا و مارکسيسم – لنينيسم، و ازميان رفتن کامل آزادی های سياسی و حکومت قانون» روبه رو می شد.


او می نويسد:«کاش اقدام نظامی ۱۱ سپتامبر ۱۹۷۳ ضرورت نداشت؛ کاش ايدئولوژی مارکسيسم – لنينيسم وارد سرزمين پدری ام نمی شد.»


پينوشه تاکيد می کند که نقض حقوق بشر در دوران حکومتش اجتناب ناپذير بود، زيرا «به خاطر بخشی از ويژگی های رقيبان مان، لازم بود روش های کنترل نظامی مانند حبس، تبعيد و اعدام در جوخه های تيرباران پس از حکم دادگاه نظامی» به عمل درآيد.


به گفته او، در غير اين صورت، «نتايج منفی و بی نهايت دردناک آن تا سال های متمادی دامن مردم را می گرفت...تا زمانی که تعصب ايدئولوژيک و مسلحانه ثبات ما را به خطر می انداخت، نمی توانستيم اسلحه را به زمين بگذاريم.»


اوگوستو پينوشه مولينا، نوه ۳۳ ساله پينوشه ، که به خاطر دفاع از ديکتاتوری نظامی پدربزرگش در مراسم تدفين او از ارتش اخراج شده است، به روزنامه ال مرکوريو گفت قصد دارد به فعاليت های سياسی روی آورد تا «آرمان های دولت نظامی پينوشه را ادامه دهد.»


ميشل بشله، رييس جمهوری و دولت سوسياليست شيلی از انجام مراسم رسمی تشييع جنازه ژنرال پينوشه خودداری کردند.


اما آموزشگاه نظامی سانتياگو احترامات کامل نظامی را در مورد او اجرا کرد. رييس جمهوری کنونی شيلی، همراه با مادر و پدرش در دوران حکومت پينوشه شکنجه شدند.


از سرنوشت بيش از يک هزار تن از کسانی که به دلايل سياسی در زمان پينوشه کشته شدند، هيچ اطلاعی به دست نيامده است.


پينوشه می نويسد:«واقعيت بسياری از اين مرگ ها روشن نخواهد شد... و خاطره آنچه گذشت، تا ابد در ذهن دوستان و خويشان قربانيان، تاريک خواهد ماند.»


XS
SM
MD
LG