لینک‌های قابلیت دسترسی

شنبه ۲۰ آذر ۱۳۹۵ تهران ۰۴:۴۱ - ۱۰ دسامبر ۲۰۱۶

افزایش فقر مطلق و تراکم جمعیت در محلات فقیرنشین آمریکا


بی‌خانمان‌ها در واشینگتن دی. سی.

بی‌خانمان‌ها در واشینگتن دی. سی.

بر اساس گزارش جدیدی که توسط مرکز پژوهشی «بروکینگز» در آمریکا تهیه شده از سال ۲۰۰۰ به این سو تعداد آمریکایی‌هایی که در محلات مطلقا فقیر زندگی می‌کنند بیش از ۳۰ درصد افزایش یافته است.

این حد از افزایش جمعیت در محلاتی که فقر مطلق در آن قریب ۴۰ درصد از جمعیت این محلات را دربر می‌گیرد از زمان رکود بزرگ اقتصادی در سال‌های دهه ۱۹۳۰ میلادی تاکنون بی‌سابقه بوده است.

بر اساس این گزارش، این شرایط محصول روند منفی و وخامت اوضاع اقتصادی لایه‌های کم‌درآمد از دهه ۱۹۹۰ به این سو است، در حالی که گشایش و رونق بازار کار و کاهش مالیات بر درآمد در آن سال‌ها باعث شده بود بسیاری از خانواده‌های آمریکایی از خط فقر خارج شوند.

طبق تحقیقات موسسه پژوهشی «بروکینگز» در فاصله سال‌های ۱۹۹۰ تا ۲۰۰۰ تعداد افرادی که در محلات مطلقا فقیر زندگی می‌کردند از چهار میلیون و ۴۰۰ هزار نفر به سه میلیون نفر کاهش یافت. اما تا سال ۲۰۰۹ دوباره این میزان از مرز چهار میلیون عبور کرده و به احتمال زیاد پس از انتشار نتایج سرشماری‌های تازه مشخص خواهد شد که در حال حاضر این رقم حتی بیشتر از این نیز افزایش یافته است.

یکی از عوامل مهم در این امر کاهش شدید فرصت‌های شغلی در محلات فقیرنشین است که بر رقم بیکاران دائما افزوده است. همراه با این وضعیت سایر نارسایی‌ها و ناهنجاری‌های اجتماعی مثل جرائم، اعتیاد، بی‌خانمانی و خارج ماندن این خانواده‌ها از مدار تحولات اجتماعی و فرهنگی جامعه رو به افزایش بوده است.

به اعتقاد پژوهشگران موسسه «بروکینگز» افزایش جمعیت در محلات مطلقا فقیر از افزایش عمومی فقر در سطح کل جامعه نگران‌کننده‌تر است. فقیران مطلق که در محله‌های فقیرنشین زندگی می‌کنند برای تغییر وضعیت خود با مشکلات بیشتری روبه‌رو هستند. مدارس، مراکز بهداشت عمومی و سایر امکانات خدماتی در این محلات کیفیت بسیار بدی دارند. امکانات ورزشی، تفریحی و فرهنگی تقریبا موجود نیست یا به شدت محدودند.

محلاتی که به محل تجمع لایه‌های فقیر بدل می‌شوند به مرور تمام ارزش اقتصادی خود را از دست می‌دهند. بنابراین بهای مستغلات نیز در این مناطق به شدت کاهش یافته و این خانواده‌ها حتی در برابر اجاره یا فروش املاک خود نیز نمی‌توانند هیچ پولی دریافت کنند. بانک‌ها به این خانواده‌ها وام نمی‌دهند و در مجموع هیچ گونه سرمایه‌گذاری جدیدی نمی‌تواند در این نقاط پا بگیرد.

طبق گزارش موسسه «بروکینگز» بخش زیادی از این محلات در شهرهای صنعتی غرب آمریکا انباشت شده‌اند، شهرهایی که تعطیلی کارخانجات و کاهش فعالیت صنعتی، بیکاری گسترده‌ای را در آنها به دنبال داشته است. در برخی از نقاط ایالت‌های جنوبی آمریکا نیز روند تمرکز جمعیت فقیر در محلات مطلقا فقیرنشین رو به افزایش بوده است.

یکی دیگر از عوامل گسترش فقر حداقل در محلات متوسط حاشیه شهر‌ها کاهش چشمگیر قیمت مستغلات در سال‌های اخیر بوده است. آمار‌ها نشان می‌دهد که به نسبت سال ۲۰۰۰ در سال‌های اخیر جمعیت افراد فقیر در حومه شهر‌ها ۴۱ درصد افزایش یافته، در حالی که این رقم در شهرهای بزرگ حدود ۱۷ درصد بوده است.
XS
SM
MD
LG